مکاتب هنری همیشه رویکرد زیباییشناسی ندارند، بلکه برخی از مکتبها در جریان حرکت جامعه و از بطن احساسات جامعه برآمدند. برای مثال جنگ جهانی دوم فقط یک نبرد سیاسی و نظامی نبود؛ این رویداد عظیم قرن بیستم، بستری شد برای زایش مکتبهای هنری که هم درد را فریاد زدند و هم به دنبال معنا و بازسازی بودند.
هنر «کاریکاتور» همواره برای جهان سیاست و رخدادهای اجتماعی، شگفتانههای ماندگاری داشته است؛ از روزنامهها و اعلامیهها گرفته تا مجلهها و نشریههایی که در دل خود انواع و اقسام کاریکاتورهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را به نمایش میگذاشتند.
چند روزی است که دیگر «جنگ» موضوعی حاشیهای و محدود به خاطرات و عکسها و فیلمها نیست. ما با هر صدای شلیک پدافند، غرق هیجان میشویم و با هر خبر ناگوار غمگین!
اگر یک روز کاری نکنم حالم بد است!» این جمله از بانوی نقاشی است که ۵۸ سال قبل در نوشهر پا به جهان گذاشت. این بانوی نقاش را اهالی هنر پایتخت، اصفهان، کاشان و کسانی که با حوزه هنری و مخصوصا آثار نقاشی در ارتباط هستند، خوب میشناسند.
هنر گرافیک یکی از موثرترین زبانها در سطح بینالمللی برای هر ملیت و جنسیتی است، زبانی که میتوان به وسیله آن ایدئولوژیها، پیامها و آرمانها را به گوش همگان رساند و با کمک آن میتوان از رشادتها گفت و در طرف مقابل، خباثتها را نشان داد.
در قلب تاریخی اصفهان، جایی که هنر و فرهنگ به زیبایی در هم تنیده شدهاند، مدتی قبل نمایشگاه نقاشی خط و حروفنگاری با عنوان «نگارین ۲» در موزه نگاه اصفهان برگزار شد.
نخستین نمایشگاه انفرادی نوشین فلاردی با عنوان «سفری به دنیای نقاشی با نخ» در فضای دلانگیز خانه تاریخی صفوی برپا شده است. این نمایشگاه گامی جدی در معرفی شیوهای متفاوت از بیان هنری با استفاده از نخ و سوزن به شمار میرود.
اگر تا بهحال به کاشیهای یک مسجد قدیمی یا حاشیه یک نسخه خطی نفیس با دقت نگاه کرده باشید، احتمالاً در میان رنگهای فیروزهای، لاجوردی و طلایی، پیچوتابهایی گیاه مانند و گلگونه دیدهاید که پایانی ندارند؛
خانه تاریخی صفوی این روزها میزبان نمایشگاه گروهی عکاسی «لنز بر دست» است، نمایشگاهی که با تمرکز بر جلوههای صنایع دستی ایران، کوشیده است تا پیوندی میان هنر عکاسی و هنرهای سنتی برقرار کند.
اگر از میان برگهای مصور یک نسخه شاهنامه یا خمسه عبور کرده باشیم، بعید است چشمانمان مجذوب هارمونی رنگ، ظرافت خط و حس داستانپردازی نگارگری ایرانی نشده باشد.
گرههای هندسی که روزگاری در پنجرهها و تزئینات اماکن مقدس جلوهگر معنا، نظم و قداست بودند، امروز به کف پیادهروها و سالنها افتادهاند.
چهارباغ اصفهان، تنها خیابانی تاریخی در قلب شهر نیست؛ بلکه تجلیگاهی است از همآغوشی طبیعت با معنا، نظم با زیبایی و جسم با جانِ تمدن ایرانی اسلامی. این گذرگاه سبز و باوقار همچون متنی قابل تامل از حکمت بصری و هنری، پیشروی هر بینندهای گسترده میشود.