اصفهان قدیم، شهری بود پر از دیفالهای سیفید و گنبدهای آجری، پیندریهای چوقی با شیشههای رنگی، طاخچهها، گنجههای چوقی، زیرزیمینهای نمور، باخچههای کوچیکآبزرگ، کامسراها، مرغآچوریهای تو حیاط.
نامش نادرقلی است و شهرتش نادریرارانی. متولد شهریور سال ۱۳۱۷ شمسی در روستای راران است که حالا یکی از محلههای منطقه ۱۵شهر اصفهان شده.
در گذشته علاوه بر آداب و رسوم مشترک همه محلهها، در داخل هر محله به فراخور خردهفرهنگ حاکم، آداب و رسوم خاصی هم در ماه رمضان و ایام نوروز وجود داشته است.
در واپسین روزهای سال 1403، سری زدیم به بازار بزرگ اصفهان یا بهتر بگویم؛ موزه زنده شهر.
محله عاشق آباد در شمالغرب اصفهان واقعشده و برخوردار از تاریخ و پیشینه زیادی است.
در انتهای خیابان قائمیه در منطقه 13 شهرداری اصفهان محله قدیمی دنبه در کنار کوه دنبه قرار دارد؛ محلهای با قدمت زیاد که افراد بومی و سنتی آن همگی بهصورت قومی و قبیلهای با نسبت خویشاوندی، از گذشتههای دور در این محدوده ساکن بودهاند …
در کتاب «مقدمهای بر جامعهشناسی اصفهان» نوشته هرمز انصاری که در هشت گفتار به جامعهشناسی علمی، جامعهشناسی سیاسی اصفهان در عصر قاجار، جمعیتشناسی اصفهان، جامعهشناسی اقتصادی اصفهان …
برگزاری جشنها و اعیاد از ویژگیهای فرهنگی هر ملتی بهشمار میآید.
شاید بتوان گفت اولین و محلیترین جشن مردم اصفهان در دوران صفوی و قاجار جشنی بود که پیوند محکمی با رودخانه زایندهرود داشت. به طور خلاصه مردم اصفهان شادی خود را از رود میگرفتند.
عصر زمستانی میدان امامعلی(ع) با تماشای گلدستههای فیروزهای مسجدجامع زیباتر میشود و گنبد کاهگلی مسجد لبریز کبوترهایی است که به شوق دانه آمدهاند.
در جویباره قدم میزدم؛ محلهای منحصربهفرد به لحاظ معماری بناها و فرهنگی که در دل آن نهفته است.
برای آگاهی از آدابورسومی که اصفهان در عید نوروز و ماه مبارک رمضان دارد، با دکتر حسين مسجدى، اصفهانپژوه گفتوگو کردیم.