در لابهلای مشغلههای روزمره شاید کمتر کسی به یاد مادران شهدا بیفتد؛ مادرانی که گنجینه گرانبهای خاطرات فرزندان شهیدشان هستند.
به گزارش اصفهان زیبا؛
برنامههای مجموعه فرهنگی 800نفری روشنا در محله دهنو که با استقبالی خوب نهتنها از طرف نوجوانان محله، بلکه نوجوانان سایر محلههای اصفهان روبهرو شده بود، سبب شد تا به گفتوگو با زهرا محمدی، یکی از مسئولان این مجموعه، بپردازیم.
با قدمزدن در محله دهنو همان ابتدای ورودی محله یک فرهنگسرای نوساز به نام سراج که زیر 10 سال است تأسیس شده با نما و قد و قامتش در میان خانههای قدیمی توجه هر رهگذری را به خود جلب میکند.
«زهرا رضازاده، دانشآموز هنرستان تربیتبدنی سما دانشگاه آزاد خمینیشهر، قهرمان مسابقات بینالمللی کاراته سوچی روسیه شد»؛ این خبری بود که چندی پیش در رسانهها دستبهدست شد.
قدیمیترین جمع فرهنگی و هنری محله دهنو یک محفل هنری با نام خود محله است؛ محفلی که با حضور در محله به فعالیتهای گوناگون هنری مانند موسیقی، شعر، اجرا و… میپردازد و اکنون پس از گذشت چندین سال برنامههای آنها متوقف نشده و به فعالیت ادامه میدهد.
محمد عمرانی یکی از اهالی دهنوست. او در سال گذشته برای شناخت بیشتر این محل، مطالبی بالغ بر 100 شماره تحت عنوان دهنوشناسی نوشته و در کانال محلی دهنو به نام «باغ نو» منتشر کرده است.
برای شناختن محلهای قدیمی راهی خیابان کاشانی شدم تا جستوجویم در محله را از ابتدای محله شروع کنم؛ جایی که تابلوی خیابان نصبشده و روی آن نوشته «جامی غربی».
در دنیای مدرن امروزی، شاید مطالعه تاریخ گذشته مکانها و محلهها کاری غیرضروری باشد، ولی واقعیت این است که تاریخ هر مکان بهعنوان آیینهای برای گذشته عمل میکند و هویت یک جامعه به تاریخ و فرهنگ آن وابسته است.
صبحها پدران سعدی و حافظ میخواندند و ظهرها شاهنامه. مادران هم با لالاییهای حزنانگیز فرزندان را با دنیای شاعرانه آشنا میکردند.
از چهارباغ پایین که وارد خیابان جامی شویم، ابتدای خیابان سنگفرش شده و این امر، نوعی یادآوری برای تاریخیبودن این محله است؛ یادآور روزهای پرشور و هیجان قبل از پیروزی انقلاب و اولین حکومت نظامی و ماجرای تحصن منزل آیتالله خادمی.
قبرستانهای محلی در محلهها جایگاه ویژهای داشته است؛ بهخصوص وقتی که عالم بزرگی در آن به خاک سپرده میشد.