سارگپهها پرندگانی شکاری از راسته عقابسانان بوده که بسیار شبیه عقابها، ولی کوچکتر و ظریفتر هستند.
فاضلاب انسانی در کوچهها و خیابانهای مسکن مهر دهاقان روان است؛ امــا مـسئــولان این شهرستان تدبیری نیندیشیدهاند. یکی از اهالی میگوید: «نزدیک است در فاضلاب غرق شویم؛ ولی برای کسی مهم نیست!» دهها حلقه چاه عمیقِ فاضلاب در اطراف آپارتمانها و خانههای ویلایی حفر شده است. به گفته اهالی: «به دلیل شیبداربودن زمین، فاضلابها به هم راه پیداکرده و به آبهای زیرزمینی رسیدهاند.» اما متولیان امر، به مطالبه مردم، تــوجهــی نکردهاند. بـــه گوشههای این محله که نگاه میکنی، مخلوطی از مدفوع انسانی و مواد شوینده از جایی بیرون میزند: گاهی از کابل برق و زمین نمور و گاهی از جویهای پر از لجن! هوا آکنده از بوی تعفن فاضلاب است.
گزارشهای منتشرشده درباره سد گتوند و مصاحبههایی که این روزها از سوی مسئولان اسبق و فعلی دولت در رسانهها منتشر میشود، نشان میدهد که ساخت و بهرهبرداری از این سازه آبی دستاوردی بهغیراز تخریب و ویرانی محیطزیست و به نابودی کشاندن زندگی مردم نداشته است.
خشکشدن رودخانه زایندهرود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستانهای اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینیشهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهینشهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجفآباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبهرو کرده است. صرفنظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، بهدلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین میکند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار میدهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیبپذیر، منطقی نیست.
حدود 13 سال پیش خبرگزاری ایسنا گزارشی در مورد بیآبی خوزستان منتشر کرد. در خلال این گزارش آمده بود: «مردم خوزستان از گذشته تا به امروز از مشکلات آب رنج میبردند. در مقاطع زمانی مختلفی، مردم با مشکل کمبود آب آشامیدنی و گاهی با مشکل شوری و کدورت آب شرب دستوپنجه نرم کردهاند». چنانچه در این گزارش و حتی در سابقههای آبی خوزستان دیده میشود، مشکلاتی که مردم این شهر در مورد بیآبی یا عدم کیفیت آب داشتهاند، مختص به امروز و این لحظه نیست. این مشکل سابقه دور و درازی دارد. استانی که ۳۰ درصد آبهای جاری کشور در آن جریان دارد از ابتدای دههی هشتاد، با وقوع خشکسالی دچار بحران شد.
محیطبان خسروی اولین نفر نبود و قطعا آخرین نفر هم نخواهد بود؛ اولین و آخرین نفر از آنهایی که در دشتها و عرصههای بیکران و بیحصار که چشم، چشم را نمیبیند، اسیر شکارچیهای غیرمجاز میشوند و برای دفاع از حیاتوحش بیدفاع جان و جوانی خود را فدا میکنند؛ هرچند هنوز علت قطعی مرگ این محیطبان اصفهانی مشخص نشده، اما حدود یک ماه پیش بود که او در پارک قمیشلو برای نجات جان یک آهوی حامله با دو شکارچی غیرمجاز درگیر و مجروح شد؛ داستانی که قصه امروز و دیروز نیست و سالهاست که محیطبانان با آن دستوپنجه نرم میکنند و از فقدان آگاهی این شکارچیها رنج میبرند. همین چند ماه پیش بود که این اتفاق برای دو محیطبان زنجانی نیز رخ داد و آنها در درگیری با شکارچیان غیرمجاز جان باختند تا مجموع محیطبانان جانباخته ایرانی تا فروردینماه جاری به 144 تن برسد.
مرغ مینا (Common Myna) از خانواده سارها پرندهای آشنا برای بیشتر مردم کشورمان است. در گذشته، زیستگاه اصلی آنها کشور هندوستان بوده و نام مینا با ریشه سانسکریت از زبان هندی وارد انگلیسی و فارسی شده است.
درودیوارهای خانه سیاهپوش است و بنرهای عرض تسلیت، سرتاسر دیوارها را پوشانده. حجله مرگ جلوی در خانه ایستاده و نشانی است از خانهای که صاحبانش، چند روزی است به عزا نشستهاند و صدای گریه و زاری زنهایش از آنطرف در به گوش میرسد. صوتِ «اذا الشمْسُ کوّرَت» «عبدالباسط» بلند است و سکوت ظهر تابستانی روستای «جهادآباد» شاهینشهر را سنگین کرده است. هفت روز از مرگ محیطبان «رضاقلی خسروی» گذشته. خانه، اما هنوز در رفتوآمد و شلوغ است. همه برای عرض تسلیت آمدهاند؛ همه بهجز: «شکارچی ضارب و خانوادهاش که در همین روستا زندگی میکنند.»
قرار بود سال گذشته آخرین سال کاریاش باشد و پس از 30 سال پاسپانی از محیط زیست و حیات وحش، شمع های کیک بازنشستگیاش را فوت کند. همه چیز طبق روال، پیش نرفت و نشد آن که باید شود! ماند و در پارک قمشلو محیط بانی کرد. میگفت عاشق آهوها است و آنها را مثل بچههایش دوست دارد. از بچگیها کنار آنها بزرگ شده و همین هم سبب شده تا خطر را به جان بخرد و 30 سال تمام مدافع حیوانات بیپناه شود. چندی پیش، اما شکارچیان غیرمجاز که برای گرفتن جان آهوها کمین کرده بودند، به جانش افتادند و او را زخمی کردند. رضاقلی خسروی، محیط بانی که قرار بود امسال دیگر به کار خود خاتمه دهد، پس از چندین عمل جراحی، امروز در حال انتقال به بیمارستان و بی نتیجه ماندن عملیات احیا، توسط کادر اورژانس، دارفانی را وداع گفت. این گفت و گو پس از اولین عمل جراحی او انجام شده، اما به دلیل مختلف مصاحبه مرحوم خسروی با اصفهان زیبا منتشر نشده است. اصفهان زیبا آنلاین اکنون به نشر این گفت و گوی قدیمی پرداخته است.
«قوچ» و «میش» نامی است که به نر و ماده گوسفندان وحشی اطلاق میشود. هر چند از دیرباز این جانوران زیبا مورد توجه مردمان این سرزمین بوده و در نقوش و اشیای باستانی دیده میشوند، لیکن در حال حاضر تنها در مناطق تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست میتوان آنها را مشاهده کرد. این پستانداران از راسته زوج سمان و خانواده گاوسانان بوده و به بچه آنها «بره» گفته میشود.
گـنــجـشــک خـانـگـی (House sparrow) آشناترین پرنده وحشی برای مردم کشور ماست که در حال حاضر در تمام قارههای جــهـــان پـراکــنـدگــــی دارد. ایـــن پـــرنــده پرجنبوجوش، یکی از 11 گونه گنجشکی است که در ایران ثبت شده و در تمام فصول سال و در کل استانها قابلمشاهده است. البته در اطراف اصفهان گونههای دیگری نظیر گنجشک سینه سیاه و گنجشک درختی هم قابلمشاهده هستند.
گرمای شدید و کلافهکننده، حالا چند سالی است که خیلی زود، خودش را نشان میدهد و از بهار میزبان ایرانیها میشود و تا اواخر تابستان نیز ادامه دارد؛ گرمایی که خشکسالی و عدم بارش برف و باران در سال آبی جاری نیز با آن همراه شده و شرایط بسیار نامطلوبی را برای ایرانیها رقم زده است. البته گرمای هوا فقط در ایران رخ نداده، بلکه این اتفاق که تمام جهان را تحت الشعاع قرار داده و به نام «گرمایش جهانی» یا «گرمشدن زمین» شناخته میشود، پدیدهای است که باعث افزایش میانگین دمای زمین و سطح اقیانوسها شده است. اینگونه که گفته میشود در صدسال گذشته، سیاره زمین بهطور غیرطبیعی حدود 74/0 درجه سیلیوس گرمتر شده است؛ گرمشدنی که کارشناسان دلیل آن را تغییرات اقلیمی میدانند.