راه‌های نرفته‌ای که هنوز باز است؛ تأملی در «نهاد تربیتی و راه‌های نرفته»
کتاب «نهاد تربیتی و راه‌های نرفته» نوشته محمدابراهیم محمدی، به‌تازگی از سوی انتشارات سودای قلم منتشر شده است. آنچه این کتاب را از بسیاری آثار مشابه متمایز می‌کند، نسبت نویسنده با موضوع است.
اصفهان در سال تحصیلی گذشته توانست بیش از سه‌هزار و 700 نفر را به کلاس درس بازگرداند
3700 دانش‌آموز به مدارس بازگشتند
گزارش پیش رو، حاصل گفت‌وگوی «اصفهان‌زیبا» با اعظم هارونی، معاون آموزش ابتدایی اداره‌کل آموزش‌وپرورش استان اصفهان است، گفت‌وگویی که در آن از تلاش‌های گسترده برای شناسایی و جذب دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل در دوره ابتدایی سخن گفته شده است.
تناقض‌های سیاست‌گذاری در روان‌شناسی سلامت؛ از آشفتگی در فرایند تصمیم‌سازی تا تعمیم یک سیاست واحد به همه رشته‌ها
مسیر دکتری روان‌شناسی سلامت همچنان مسدود مانده
روان‌شناسی سلامت یکی از حوزه‌های میان‌رشته‌ای مهم و نوین در علوم سلامت بوده که در نقطه تلاقی روان‌شناسی، پزشکی و علوم سلامت شکل‌گرفته است.
جامعه
زمین بازی خود را تغییر دهید
بگذارید از تکرار مکررات در مورد قتل‌هایی که اصطلاحا به آن‌ها قتل ناموسی گفته می‌شود، بگذریم و یک راست برویم سر اصل مطلبی که قرار است بیان شود. در روزها و هفته‌های گذشته آن‌چنان بازار تحلیل‌های مربوط به این قتل‌ها داغ بود (حداقل تا پیش از مبحث نژادپرستی در آمریکا که مدتی جای قبلی را گرفت و البته بعد از آن دو مرتبه قتل‌های دیگری خبری شد) که هر فردی با تخصص و بدون تخصص به تحلیل مسئله پرداخت.
رد پای رسانه‌ها در خشونت‌های مبتنی بر جنسیت
امروزه با گسترش فرهنگ مدرن در جوامع مختلف، شاهد تقبیح اشکال مختلف بروز خشونت هستیم. در جامعه نوین، دولت‌ها به‌عنوان تنها نهادهای مجاز به استفاده از خشونت قانونی و مشروع، از طریق نهادهای قانون‌گذار و مجریان آن، استفاده از خشونت در جامعه را محدود می‌کنند و نهادهای مدنی همواره خوشنت غیرقانونی و نامشروع را تقبیح و در تعارض با اشکال مختلف مدنیت قرار می‌دهند؛ اما این تغییرات که متأثر از گسترش فرهنگ مدرن در قسمت‌های مختلف جهان است بر اثر نفوذ و گسترش رسانه‌ها در میان فرهنگ‌های مختلف اتفاق افتاده است.
زندگی در گور دسته‌جمعی!
در بیابان‌های حصه واحه‌هایی از بی‌خانمانی به شکل سنگرهای زیرزمینی وجود دارد، سقفشان از حلبی و پارچه و تکه‌های کوچک و بزرگ سنگ و بلوک است؛ سنگری که مشخص نیست در برابر که و چه گرفته‌شده، واحه‌ای که نمی‌دانی رؤیایی از سرپناه است یا نه؛ بیشتر به گور دخمه‌ای از سر درماندگی می‌ماند که در آن آدمیانی بریده از هرجا مثل الله‌کرم و ماه‌سلطان و شیرمحمد و گلمبر گرد هم آمده‌اند. آن‌ها حتی در لوله هم زندگی نمی‌کنند تا خبرش به اینجاوآنجا درز کند.
قیصرهای پوشالی!
بازتاب خبر قتل فجیع رومینا اشرفی، دختر نوجوان تالشی، در شبکه‌های اجتماعی مردم ایران را در شوک فرو برد. این عمل که به گفته موافقان و مخالفان عملی غیرانسانی تلقی شد، به ناگاه تلنگری بود برای توجه دوباره خانواده‌ها به رابطه با فرزندانشان. در این میان رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شهر اصفهان نیز مستثنا نبودند. شایعات، واقعیات، اظهارنظرها، بحث‌ها و جدل‌های بسیاری بین کاربران در شبکه‌های اجتماعی و میان مردم و خانواده‌ها در کوچه و بازار و در خانه‌ها درگرفت: عده‌ای خواستار اشد مجازات برای عاملان این فاجعه شدند و عده‌ای دیگر با استناد به قوانین مجازات اسلامی حق را به ولی دم دادند و برخی دستگاه قضا و قوانین آن را انعطاف‌ناپذیر قلمداد کردند.
ماسکِ بی‌خیالی بر چهره اصفهان!
زنگ هشدار دوباره به صدا درآمده و دلهره و اضطراب به جان مردم دویده است. عضو کمیته کشوری کرونا می‌گوید تاکنون 18میلیون نفر در کشور به بیماری کووید19 مبتلا شده‌اند. روزانه نزدیک به 100نفر نیز در بیمارستان‌های اصفهان پذیرش می‌شوند و 9شهرستان این استان در مرز هشدار قرارگرفته و از امروز هم بنا به دستور دولت و به‌منظور جلوگیری از سیر صعودی آمار مبتلایان به ویروس کرونا، زدن ماسک در مکان‌های عمومی اجباری شده است؛ اجباری که با تأخیر آغاز شد و البته هنوز سازوکار دقیق آن مشخص نشده است.
علیه فراموشی
شاید این از ویژگی‌های زیستن در دوران جدید باشد که به اقتضای سرعت بیشتر وقوع رخ‌دادها و دسترسی افزون به آنچه رخ می‌دهد، آنچه ملتهبمان می‌سازد را به طرفه‌العینی از پیش چشممان برمی‌دارد. نهایتا جای زخمی می‌ماند کهنه که گه‌گاه رخ‌داد مشابهی خراشی بر خراش می‌افزاید. بازشدن زخم‌ها چیزی نیست که کسی تمایلی به آن داشته باشد.
مردان بدون سایه
پشت آن دیوارهای بلند و نفوذناپذیر، آن طرف در آهنی و دراز و طویل، توی بندهای چند متری و کبره بسته که سهم هر کدام از ساکنانش تنها یک تختخواب فرسوده و زهواردررفته است و در و دیوارش پُر است از یادگاری‌ها و ردپاهایی از زندانیان قدیمی؛ همان‌ها که بخت با آن‌ها یار بوده و از زندان رهایی یافتند تا تولدی دوباره را رقم بزنند و زندگی نویی را شروع کنند یا آن‌ها که دنیا چندان به کامشان نبود و سرنوشت برایشان «زیر تیغ» بودن را نوشته، آدم‌هایی پشت میله‌های سیاه و چرکین محصور شده‌اند که همه از آن‌ها واهمه دارند و فرار می‌کنند؛ مجرمانی که خواسته یا ناخواسته اقدام به قتل کرده‌اند و «همین قاتل» بودنشان مو بر تن آدم سیخ می‌کند و از آن‌ها چهره‌ای سنگدل و بی‌رحم یا حتی جانی می‌سازد که کسی چشم دیدنشان را ندارد؛ آدم‌هایی مثل منصور، بهرام و مسعود و… هزاران قاتل دیگر که وقتی از داستان زندگی‌شان حرف می‌زنند، رگ «غیرت»شان بالا می‌زند و متورم می‌شود. همان‌ها که سال‌هاست «آن تو» روزگار می‌گذرانند و به ظن خود برای دفاع و حفظ «ناموس» به آدم‌کشی تن داده‌اند؛ همسر، دختر، خواهر، همسایه، دوست، غریبه و آشنا. فرقی نمی‌کند؛ هر که واژه «ناموس» را نشانه گرفته و بـاعث‌وبانی «بی‌آبرویی» باشد و مردِ داستان را «بی‌غیرت» جلوه دهد، سزاوار مرگ است.
رینگی برای همه
جایی نوشته بودم که تصورم از زندگی این است که انگار سال‌ها در استخر بوده‌ام؛ در یک مسابقه شنا. قانون مهم شنا را هم که می‌دانید؟ هرچه بیشتر دست‌وپا بزنی، بیشتر فرو می‌روی، آب می‌خوری یا غرق می‌شوی یا دیرتر به خط هدف می‌رسی. قانون مهم شنا این است که آرام باشید، دست از تقلا بردارید و مسیر را بروید. بدون شالاپ‌شلوپ‌کردن درون آب! نوشتم و معتقد بودم که سال‌ها به‌اشتباه تقلا کرده‌ام و هر بار غرق‌تر شدم؛ اما فکر می‌کنم به‌تازگی در رینگ بوکس هستم و به نظرم درست‌ترین جای دنیا برای من همین‌جاست.
زنان در گود زورخانه
برخلاف آنچه تصور می‌شود که زنان در برخی امور قابلیت ندارند یا نسبت به مردان قابلیت کمتری دارند، از آغاز حرکت‌های حق‌طلبانه زنان و نگاه ویژه به آنان، زنان ثابت کرده‌اند اگر فرصت در اختیار داشته باشند، می‌توانند جهان را مکان زیباتری برای حیات انسانی کنند. در خصوص حضور زنان در ورزش زورخانه‌ای گمان می‌رفت که با دریافت فتاوی مختلف از سوی مراجع عظام، بخش عظیمی از موانع پیش رو در افکار عمومی برداشته شود و زنان بتوانند پس از قرن‌ها در این رشته ورزشی ملی و مذهبی، خودی نشان دهند؛ اما پس از انتشار فتاوی مراجع عظام به‌جای آنکه مسئولان دست‌به‌کار ایجاد فرصت شوند، نبود ساختار و بستر مناسب، ملاحظات فرهنگی، موضوع اشاعه سلامتی از طریق اجرای این رشته، عرف جامعه و دیدگاه نهادهای فرهنگی بهانه تازه‌ای شد برای هر آنچه مانع حضور زنان در گود زورخانه بود.
طلاق توافقی یا طلاق جنسی
آمارها می‌گویند 97درصد طلاق‌های رایج کشور «توافقی» است. این پدیده که به دنبال گذر از دالان پیچاپیچ طلاق‌های سنتی و پایین آمدن آستانه تحمل زوج‌ها ایجادشده، حاصل نوع رفتار توأمان پخته و ناپخته زن و مرد در شناخت الگوواره‌ای ذهنی و واقعی زناشویی است. گفته می‌شود طلاق توافقی در روزگار حال نشان از نوعی عقلانیت در خروج از خشونت و رفتارهای پرخطر در حریم خانواده نیز دارد. یک جامعه‌شناس پدیده طلاق را فسخ قرارداد رابطه جنسی تعریف می‌کند، همان‌گونه که ازدواج را قراردادی میان دونفر به‌منظور التذاذ جنسی می‌داند.
کنترل خشم در نوجوانی
صبوری، غصه‌خوردن، اخم‌کردن، دادزدن، ترک‌کردن محیط، برگرداندن صورت، بی‌محلی، صحبت‌کردن، برافروخته شدن صورت، قهر کردن یا حتی آسیب‌زدن به خود و دیگران. این واکنش‌ها شما را یاد چه چیزی می‌اندازد؟ مطمئنا ذهن همه شما به سمت عصبانیت رفت. درست است! به‌خاطر اینکه تمام این حالات را همه‌مان تجربه کرده‌ایم و می‌کنیم، خیلی خوب با آن آشنایی داریم؛ اما تابه‌حال شده است که گوشه‌ای بنشینید و درباره واکنش‌های هیجانی که از خود بروز می‌دهید، فکر کنید؟
زنان به‌مثابه نقش‌آفرین، ابژه و مخاطب فیلم و داستان
لورا مالوی به‌دنبال این بود که کجا و چگونه، فیلم با بهره‌گیری از الگوهای از پیش موجودِ شیفتگی در سوژه فردی و صورت‌بندی‌های اجتماعی شکل‌دهنده آن، جاذبه بیشتری پیدا می‌کند. تئوری‌های مبتنی بر روان‌کاوی در دست او سلاحی سیاسی است که نشان می‌دهد چگونه ناخودآگاه جامعه مردسالار به شکل فیلم ساختار می‌دهد و سینما چگونه نگاه خیره مردانه را تولید و بازتولید می‌کند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
