نقدی بر ناگفتههای کتاب «تندتر از عقربهها حرکت کن» به قلم بهزاد دانشگر
روکش جهادی بر چهره سرمایهداری نوین!
کتاب «تندتر از عقربهها حرکت کن» به قلم بهزاد دانشگر در 304 صفحه در 1399 به بازار نشر عرضه شده است. کتاب بهسرعت به چاپهای متعدد و پرتیراژ رسید.
بشنو از «نقد» چون حکایت میکند!
اطلس رسانهای شهر
«رسانه در جهان امروز صرفا وسیله یا روشی برای انتقال پیام نیست؛ بلکه شکلدهنده نیازها، حرکتها، جنبشها و روابط میان انسانهاست.
گذر از کوچه خانه مطبوعات و خبرنگاران استان اصفهان:
غلبه حاشیه بر متن!
ای که در کوچه معشوقه ما میگُذَری بر حذر باش که سر میشکند دیوارش
رسانه
خبرنگارهای اصفهان خانهدار میشوند؟
زمـزمـــههــــای ساخــت مسـکـن بــرای خبرنگاران و هنرمندان از یک سال و نیم پیش آغاز شد. در همین راستا هم مرداد گذشته تفاهمنامهای مبنی بر ساخت 10هزار واحد مسکونی بین دو وزیر سابق راه و شهرسازی و فرهنگ و ارشاد اسلامی منعقد شد. بر این اساس قرار بر این شد که لیست 75 هزار نفره معرفیشده از سوی وزارت ارشاد بررسی و سپس از بین افراد واجد شرایط، نام 10هزار نفر برای دریافت مسکن اعلام شود. البته وزارت راه روز گذشته اعلام کرد که میتواند این ظرفیت را تا 60 هزار نفر نیز افزایش دهد.
چگونه گزارش روایی بنویسیم؟
کارگاه آموزش گزارشگری روایی با حضور نرگس جودکی، روزنامهنگار با سابقه حوزه اجتماعی به همت مدرسه تابستانه انجمن علمی دانشجویی روزنامهنگاری دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد. جودکی در این کارگاه با اشاره به اینکه نحوه شروع گزارش، سختترین قسمت گزارشنویسی است، بیان کرد: خواندن کتاب و همچنین داستانهای کوتاه، میتواند در این باره به روزنامهنگاران کمک بسیار زیادی بکند.
قمارِ جان با دشمنِ پنهان
میگوید در نوزده ماه گذشته، بارها بر سر زندگی خود قمار کرده و هر بار انگشت انتقاد به سمتش روانه شده است: «به خطرش میارزد؟» سه بار به کرونا مبتلا شده و روزهای زیادی را در قرنطینه و به دور از خانه و خانواده سپری کرده است. میگوید در طول عمر کاریاش با انواع و اقسام سوژههای عجیبغریب مواجه شده و برای انعکاس آنها خطرهای زیادی کرده است؛ کرونا، اما برای او با همه موضوعهایی که به تصویر کشیده، فرق داشته است: «کرونا خبررسانی از دل یک بحران ناپیداست؛ بحرانی که معلوم نیست کی از آن سر سلامت بیرون میآوریم.»
کرونا و اولین مواجهه با روزنامهنگاری بحران
همین اول کاری باید اعتراف کنم؛ هفت سال مستمر خبرنگار حوزه اجتماعی بودن، اصلا کار آسانی نیست. آدم از جنس فولاد هم که باشد، هرچقدر هم که عاشق و سرسپرده شغلش باشد، خیلی جاها کم میآورد و از پا میافتد و دلش یک جهان امنی را میخواهد تا در آغوشش پناه بگیرد؛ دنیایی که در آن آنقدر قدرت داشته باشد تا بتواند فرجام خوشی برای همه سوژههای گزارشهایش رقم بزند؛ یکی مثل سمیه 15ساله که به جرم قتل منتظر تقدیر چشمبهدر زندان دوخته، یا مثلا آرمان که شیشه عقلش را یکباره ربود و باعث شد روی پدر و مادرش چاقو بکشد. مادر مرد. پدر دیگر آن مرد سابق نشد و آرمان به حکم قاضی تا آخر عمر ساکن بخش کرونیک بیمارستان روانی شد، یا مثلا ملیکای پنجساله که زیر شکنجههای محمدجواد 40ساله تاب نیاورد و جان باخت، یا مثلا میلاد آروی که آتش وحشی سانچی، امان دیدن اولین فرزندش را نداد.
تیتر به کلمات جان میدهد
وبــیــنــار آمــوزشــی تــیــتــرنویسی در رسانهها با حضور مجید رضائیان، دکترای تخصصی روزنامهنگاری، مدرس دانشکده خبر و دانشگاه علوماجتماعی و دانشگاه آزاد تهران مرکز و به همت فرهنگسرای رسانه وابسته به سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان بهصورت مجازی برگزار شد. مجموعه هشتجلدی بررسی اطلاعات در خبر، مجموعه دوجلدی بررسی پیام در خبر، نظرسنجی درباره علل گرایش شهروندان تهرانی به اخبار رسانههای خارجی، پژوهش و مطالعه میدانی با تأکید بر رسانههای موفق در اروپا و تألیف کتاب تیترنویسی برای نخستینبار در روزنامهنگاری ایران با نگاهی متفاوت به تیتر؛ برخی از تألیفها و طرحهای مهم پژوهشی رضائیان است.
«گلآقا» از آغاز تا سکوت
هفتم شهریور، مصادف با هشتادمین سالگرد تولد زندهیاد کیومرث صابریفومنی، ادیب، نویسنده و طنزپرداز مشهور و معاصر، مشهور به «گلآقا» بود که شخصیت و پدیدهای نو و منحصربهفرد پس از پیروزی انقلاب اسلامی محسوب میشد. من با صابری قبل از اینکه به قامت پرشکوه «گلآقا»ییاش درآید، در معاونت بینالملل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در اوایل دهه شصت همکار و همسایه دفتری دیواربهدیوار طبقه سوم ساختمان معاونت در خیابان ولیعصر، نبش خیابان فاطمی بودم؛ ازاینرو با سجایای انسانی و اخلاقی او از نزدیک آشنایی و معاشرت داشتم.
برگزاری «پویش فرهنگی رسانه و مردم» در اصفهان
«پویش فرهنگی رسانه و مردم» با حضور اصحاب رسانه استان اصفهان و اعضای هیئت مدیره خانه مطبوعات از استانداری اصفهان تا محل های تعیین شده برگزار شد. به گزارش اصفهان زیبا آنلاین و به نقل از روابط عمومی خانه مطبوعات و خبرنگاران استان اصفهان، سه اکیپ از اصحاب رسانه استان با حضور در نقاط مختلف شهر برای رعایت موضوعات بهداشتی و اطلاعرسانی در خصوص خطرات بیماری کرونا مسائلی را به مردم گوشزد کردند.
تلاش و پرسشگری لازمه خبرنگاری
کارگاه آموزشی نخستین جشنواره تخصصی ورزشینویسان اصفهان با همکاری فرهنگسرای تخصصی رسانه و انجمن خبرنگاران، نویسندگان و عکاسان ورزشی برگزار شد. محمد آقاییفرد، مدرس روزنامهنگاری ورزشی و برنامهسازی تلویزیونی، در این کارگاه با بیان اینکه هر خبری که در رسانهتان منتشر میکنید، رزومه شما را تشکیل میدهد و هر خبر اشتباه به معنای ازدستدادن بخشی از مخاطبان شماست، گفت: خبرنگاران موظف هستند سوژههای خبریشان را درست انتخاب کنند تا اعتماد مردم و مخاطبان خود را از دست ندهند. سوژه و ایده غالبا در معنی تداخل دارند و در نظر اول ایده (Idea) و سوژه (Subject) مفهومی مشابه به نظر میرسند؛ اما با کمی دقت درمییابیم که ایده نشانگر زاویهدید روزنامهنگار نسبت به سوژه است.
جشنواره ورزشینویسان اصفهان در ایستگاه آخر
در آستانه روز خبرنگار، مراسم اختتامیه نخستین جشنواره تخصصی ورزشینویسان استان اصفهان برگزار و برگزیدگان بخشهای تیتر، عکس، فیلم، حرفهای و کرونا معرفی و تقدیر شدند. در این مراسم که به همت انجمن خبرنگاران، نویسندگان و عکاسان ورزشی استان اصفهان در باغ صدف اجرا شد، امین کریمیان، نیز با تبریک روز خبرنگار از روند شکل گیری انجمن گزارشی ارائه داد و گفت: اختتامیه این جشنواره به شکل پایلوت برای نخستین بار در سطح کشور برگزار شد و بدون شک موفقیت در عرصه ورزش مرهون تلاش شبانهروزی خبرنگاران است.
پیمان بستهایم پاسخگویشان کنیم
چند روز پیش از چهلم سانحه ارومیه به دوست روانشناسی که جویای احوالم بود، گفتم: انگار گلولهای راه گلویم را تنگ کرده، فکر کنم گوارشم بههم ریخته است. با نگاهی آمیخته به عذابوجدان و ناراحتی، گفت: نه عزیزم، آن گلوله غم فروخته است. طول میکشد تا با این موضوع کنار بیایی. هنوز جلسات رواندرمانیات را ادامه میدهی؟
خبرنگاری ارزان شده است!
همیشه زمزمههایی درباره شغلم وجود داشت. عزیزان و نزدیکانم گاهی اعتراضهایی به شرایط کارم میکردند: ساعت کاری بد، کار در روزهای تعطیل مانند سیزدهبهدر، خستگیهای زیاد، اضافهکاریهایی که به خانه میکشید و… . اما حالا بعد از آن اتفاق، زمزمهها به فریاد تبدیل شده است.
کموبیش همکاران و مخاطبان رسانهها حالا بعد از گذشت بیش از 40 روز از تصادف اتوبوس خبرنگاران کلیات و برخی جزئیات حادثه را میدانند.
تیری به جگر نشسته تا سوفار
اینکه در اتوبوس 21 خبرنگار بودیم و 19نفره برگشتیم، اینکه بلیتمان چه ساعتی بود، چه ساعتی راه افتادیم، چه کسی بلیتها را خرید، از کدام سایتها بازدید کردیم، اینکه چه کسی به راننده گفت تند برو و راننده چه گفت، آن لحظه چه شد و در بیمارستان نقده چه اتفاقی افتاد و عیسی کلانتری، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، چه برخوردی داشت، بارها گفته شده و کسانی که پیگیر این سانحه بودند، دربارهاش خواندهاند؛ حتی اینکه سرنشینان آن اتوبوس پس از حادثه دچار ترسهای عمیق شدهاند، در تاکسی، وسیله نقلیه شخصی یا اتوبوس تپش قلب میگیرند، افسردگی را تجربه میکنند و منتظرند یا با تراپی یا بدون آن زخمی که بر روحشان نشسته، بهبود پیدا کند هم باز چیز جدیدی نیست.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
