با پدرم رفته بودیم روضه یکی از دوستانشان. راستش پدربزرگم کارخانهدار بود و سرشناس. صاحب روضه لودر داشت و برای پدربزرگم کار میکرد. دعوتمان کرده بود روضه. پدرم دست من را گرفتند و بردند. مثل خوردن عسل بود. سراسر شیرین و دلچسب.
مسجد امامحسن مجتبی(ع)، واقع در خیابان کاوه یکی از مساجد شهر اصفهان است که بیش از یک دهه فعالیت فرهنگی را در کارنامه خود ثبت کرده است، مسجدی که در چند سال اخیر به عناوین ممتاز مختلفی در جشنواره مالک اشتر دست پیدا کرده است.
شهر برای این واقعه، پیشامد یا همان حادثهای که بیشک واقع خواهد شد، آماده میشود. ما نیز قصد داشتیم در صفحه کانون روزنامه اصفهانزیبا به پیشواز این واقعه برویم. این یک روایت است از قصهای کهنه، قدیمی و البته تکراری. این بار اما واقعه را از زبان ما بشنوید.
صدای «لایی لایی آروم آروم بخوابی، لالایی لالایی اما خیلی بیتابی، لالایی لالایی چشمات خیلی معصومه…» در سالن طنین انداخته و آغشته شده است به صدای گریههای مادران و نوزادانی که در بغل دارند و آنها را آرام به اینطرف و آنطرف تکان میدهند.
صبح امروز مصادف با جمعه اول ماه محرم، مراسم شیرخوارگان حسینی در چهارباغ اصفهان برگزار شد.
در ابتدای ماه محرم هستیم. رفتهرفته شهر سیاهپوش میشود و غمی که در بطن خود شادی خاصی را حمل میکند، قلبها را فرامیگیرد؛ چرا که بشارتدهنده فراهمشدن مجدد زمینه خادمی در دستگاه امامحسین (ع) است.
ایام محرم و صفر مخصوصا روزهای دهه اول ماه محرم، فرصتی است جهت پالایش روح و کسب معرفت. فضای کل جامعه، حضور در هیئات و مجالس عزاداری و دیگر اتفاقاتی که در این روزها رخ میدهد، موجب تقویت روحیه خاصی در دل همگان میشود.
ایام محرم و صفر مخصوصا روزهای دهه اول ماه محرم، فرصتی است جهت پالایش روح و کسب معرفت. فضای کل جامعه، حضور در هیئات و مجالس عزاداری و دیگر اتفاقاتی که در این روزها رخ میدهد، موجب تقویت روحیه خاصی در دل همگان میشود.
به چشمهای ساره نگاه کردم، قرمز بودند و متورم، شبیه دماغ کشیدهاش که حالا توی سرخی صورتش یکجوری برجستهتر شده بودند و معصومیت خاصی در کنار روسری مشکی به او داده بود.
در ابتدای نود و چهارمین جلسه علنی شورای اسلامی شهر اصفهان، آیین تجلیل از بیستنفر از دستاندرکاران هیئتهای مذهبی و برگزارکنندگان رویدادهای عید سعید غدیر خم و ۹ نفر از بانوان مهماندار مترو برگزار شد.
آداب برپاکردن خیمه در تکیه سیچان یکی از دیدنیترین رسوم بهجامانده از گذشته است. اگرچه برپا کردن چنین خیمه بزرگی نهتنها دستورالعمل خاصی دارد که نیاز به قدرت بدنی مردان محله نیز دارد؛ اما برای بسیاری از مردم، برپاکردن خیمه یادآور آیینی است که از پیشینیان بهجامانده است. علاوه بر این سنگاب این تکیه نیز یکی از جاذبههای دیدنی محله سیچان است. سنگابی که روی آن اسم اللهوردیخان بهوضوح دیده میشود.
خانه زرگرباشی در میانههای خیابان طالقانی کوچه زرگرباشی، داستانهای غریبی دارد. بنایی قدیمی که امسال سیصدویکمین مراسم محرم در آن برگزار شد. مکانی پرجاذبه برای نذر و نذورات مردمانی که گاهی درمانده از همهجا میشوند و استکان و نعلبکی این خانه را به گرو میبرند. داستانهایی که از حاجترواشدن در این خانه نقل میشود برخی دست کمی از یک معجزه ندارد.