در دنیای مدرن امروزی، شاید مطالعه تاریخ گذشته مکانها و محلهها کاری غیرضروری باشد، ولی واقعیت این است که تاریخ هر مکان بهعنوان آیینهای برای گذشته عمل میکند و هویت یک جامعه به تاریخ و فرهنگ آن وابسته است.
صبحها پدران سعدی و حافظ میخواندند و ظهرها شاهنامه. مادران هم با لالاییهای حزنانگیز فرزندان را با دنیای شاعرانه آشنا میکردند.
از چهارباغ پایین که وارد خیابان جامی شویم، ابتدای خیابان سنگفرش شده و این امر، نوعی یادآوری برای تاریخیبودن این محله است؛ یادآور روزهای پرشور و هیجان قبل از پیروزی انقلاب و اولین حکومت نظامی و ماجرای تحصن منزل آیتالله خادمی.
قبرستانهای محلی در محلهها جایگاه ویژهای داشته است؛ بهخصوص وقتی که عالم بزرگی در آن به خاک سپرده میشد.
«جامی» از معدود محلههایی است که جمعی از دلسوزانش برای پیگیری مشکلات و برای رتقوفتق امور مردم محل، شورایی تشکیل دادهاند که شورای راهبردی نام دارد.
در گشتوگذار محلهها چیزی که بیشتر به چشمت میآید، نام کوچههاست. وقتی روی تابلوی اسم کوچهها دقت میکنی، گاهی با اسمهایی خاص روبهرو میشوی که پشت انتخابشان تاریخی نهفته است و شهرداری تلاش کرده در نامگذاری کوچهها به آن پایبند باشد و اسمهای قدیمی و صاحبپیشینه را حفظ کند.
خیابان جامی یکی از خیابانهای فرعی منطقه یک شهرداری اصفهان است که حدود ششهزارو ۸۰۰ نفر جمعیت را در خود جای داده. شهرداری اصفهان این محل را به نام بزرگترین دانشمند و شاعر ایران در قرن نهم هجریقمری نامگذاری کرده است.
از خوشحالی در پوست خود نمیگنجم. با اینکه دیشب تا صبح زل زده بودم به شبکه خبر و با دوستانم در فضای مجازی داستانک مینوشتیم تا ما هم سهمی در این غرور ملی داشته باشیم …
فرماندار اصفهان در آیین افتتاحیه معنوی جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان گفت: شهر اصفهان بهدلیل برخورداری از آثار تاریخی و هنری بسیار و هنرمندان پرآوازه، به شهر فرهنگ و هنر معروف است و این جشنواره فرهنگیهنری هم هرسال در این شهر برگزار میشود.
مدیر اجرایی سیوششمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان، در پاسخ به پرسشی درباره چالشها و مشکلات این دوره از جشنواره گفت …
یکی از خصوصیات توسعه و گسترش شهرها و محلهها در طول تاریخ، خاصیت زایش و استقلال محلههای جدیدتر از دل محلههای مادر است.
باگذشت زمان و گذر از جوامع سنتی، با کلانشهرهایی مواجه میشویم که روزبهروز بزرگتر از قبل میشوند؛ شهرهایی که ساختارها و نهادهای اجتماعی در آنها گسترش پیدا کرده و خواهناخواه عرصه حضور فعالانه مردم در تصمیمگیریهای دولتی کاهش پیدا میکند.