اکبر رضوانیان یا همان عمو اکبر خانه نقلی کاشان نیازی به معرفی ندارد. همه کسانی که عاشق سفر و اقامت در بومگردی هستند، داستان او را میدانند. میدانند که او از اولینها در این شاخه از گردشگری است و نامش در کنار مازیار آلداوود و کیارش اقتصادی و سید هاشم طباطبایی و بسیاری دیگر جاودانه است. کسانی که نهتنها پیشگام بودند که فلسفهشان اهمیت دادن به بوم و نشاندادن سبکی از زندگی روستایی بود. هدفی که طی این سالها تا حدی کمرنگ شده است و نیاز به آسیبشناسی دارد، بااینحال او نهتنها این آرمانها را فراموش نکرده است که عاشقانه درراه بسطشان تلاش میکند.
همه آنچه از یک سفر خاطرهای خوش میسازد را بیتردید در یک کلمه نمیتوان خلاصه کرد. در یک جمله و حتی یک کتاب هم. یکی با نشستن در کنار مردی سالخورده در کویری گرم خاطرهاش خوش میشود و یکی با نشستن در پای آتشی سوزان در شبی زمستانی در کنار ساحل زیبای هرمز. برای ما (من و همسرم) اما آنچه سفر را زیبا میکند، تجربه شناختن آدمهاست. دوستی با آدمها برای ما به نفسه سفری پرماجراست، چه برسد به اینکه این شناختن در دل سفری دیگر اتفاق بیفتد.
روستای تاریخی عشین در بخش انارک شهرستان نائین واقع شده و بافاصله ۶۰ کیلومتری از شهر انارک و با معماری خاص در دل کویر مرکزی ایران قرار گرفته، اقلیم خاص در کنار ویژگیهای خاص معماری، این روستا را به نگین گردشگری کویر ایران تبدیل کرده است. طی شش سال گذشته با تلاشهای مردم و مسئولان، گردشگری در استان اصفهان نهادینه شده است؛ به گونهای که در حال حاضر در اکثر شهرها و حتی روستاهای استان اصفهان، گردشگری به یکی از اصلیترین شاخصههای توسعه اقتصاد روستایی بدل شده است.