به گمانم راس ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز یکشنبه، دومین روز سیوهفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان، به سینما ساحل، سینمای مخصوص اکران دختران رسیدم.
سینما سپاهان در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان، محلی برای اکران فیلمهای جشنواره مخصوص اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه شد؛ سینمایی که با تمام زوایای وجودیاش یکی از سینماییهای قدیمی اصفهان است.
دیماه سال 1389، در اولین سالگرد حماسه نهم دی بود که بعد از فتنه88، جشنوارهای به نام جشنواره مردمی فیلم عمار رخ نشان داد. انگیزه برگزاری این جشنواره درواقع نمایشندادن فیلمهای مرتبط با موضوع فتنه توسط صداوسیما بود.
سینمای ایران پس از دو نوروز غمباری که پشت سر گذاشت، حالا قرار است از هجدهم اسفند امسال، حیات تازهای را شروع کند. طی ماههای گذشته، سیگنالهای مثبتی از سوی مخاطبان در جهت استقبال از سینماها دریافت شد که آخرین نمونه آن، گیشه حدودا 10میلیاردی سینماهای مردمی جشنواره فجر بود. این رخداد ثابت کرد که مخاطبان باوجود قرمزبودن بسیاری از استانها و شهرها، از آثار این دوره استقبال به عملآورده و در دورهای که کمتر کسی تصور میکرد، از این فیلمهای عمدتا گمنام، استقبال درخوری صورت گیرد، چنین گیشهای رقم خورد و صاحبان آثار را ترغیب کرد تا برای اکران نوروز 1401 متقاضی شوند.
دوازده دوره است که فیلمهای جشنواره فجر، همزمان با تهران، در اصفهان و برخی دیگر از شهرهای ایران اکران میشود؛ تجربهای که هرچند شاید در هیچکدام از جشنوارههای سینمایی دنیا سابقه نداشته و مرسوم نباشد؛ اما فرصتی برای دوستداران و اهالی سینما در ایران است که تولیدات یکساله سینمای داستانی ایران را طی چند روز همزمان با پایتختنشینها و بدون طی بعد مسافت و صرف هزینه و انرژی ببینند و به برایند و دریافتی کلی از آن دست یابند.
فیلم افتتاحیه جشنواره امسال برای اهالی رسانه و منتقدان، «بیرو» بود. فیلمی که گوشههایی از نوجوانی و جوانی «علیرضا بیرانوند» را به تصویر میکشاند. یک ریسک بزرگ در سینمایی که علاقه چندانی به درامهای ورزشی نداشته و فیلمهای موفق قبلی اینگونه نظیر «سونامی» و «غلامرضا تختی» را ضمن رعایت تمامی استانداردهایش، با یک سقوط آزاد فاحش بدرقه کرده است.
صنعت سینما در دوران کرونا، بیشترین ضرر و خسارت را در میان تمامی کسبوکارها شاهد بوده است. هم از این منظر که سینماداران بسیاری به سمت ورشکستگی کامل سوق پیدا کردند و هم از این بابت که رسیدن به حد نرمال تعداد مخاطب، فرایندی است که طبق یک بررسی ساده، تا سالها به طول خواهد انجامید. سینمایی که قرار بود طی یک برنامه پنجساله، تعداد مخاطبانش را به 100 میلیون در سال برساند، حال باید تقلا کند تا به همان تعداد 26 میلیون و 311 هزار نفرِ سال 98 برسد. چشماندازی که برخی کارشناسان، آن را به دلیل تلاش مردم برای تغییر روحیات خود، در کوتاهمدت، شدنی و عدهای دیگر به دلیل اعتماد ازدسترفته مردم نسبت به سینما، آن را تا چند سال آینده، محال میدانند.
نسخه مرمت شده شش فیلم سینمایی ماندگار سینمای کودک و نوجوان، در برنامه «مروری بر آثار سینمای کودک» از شنبه ۹ مرداد ماه در سالن سوره شهر اصفهان روی پرده رفته است.
بالاخره و پس از ۱۶ ماه رکود سینماها، یک فیلم پرمخاطب روی پرده آمد تا نجاتبخش گیشه سال ۱۴۰۰ باشد. در طول این ۱۶ ماه، حدود ۱۲ فیلم ایرانی به روی پرده رفت که تقریبا هیچیک از آنها آثار پرمخاطب نبودند. در این میان، دو فیلم شنای پروانه و خوب، بد، جلف ۲ که گمان برده میشد با استقبال حداکثری مخاطبان مواجه میشوند، فروش چندانی نداشتند تا صاحبان آثار پرفروش ریسک چندانی برای نمایش فیلم خود در دوران کرونا نکنند.
بحث نمایش فوتبال در سینماهای کشور، هماکنون چندسالی است که با جدیت از سوی سینماداران دنبال میشود. در نیمههای دهه 90، این اتفاق تنها محدود به نمایش دربی پایتخت بود و بعدها با استقبال فراوانی که از جانب مخاطبان به عمل آمد، پای سایر تورنمنتهای فوتبال ملی و حتی رقابتهای والیبال هم به این غائله باز شد تا درآمدزایی خوبی برای سینماداران به وجود بیاید. شدت استقبال به اندازهای بود که برخی پردیسهای بزرگ پایتخت، چندسالن خود را به نمایش بازیها اختصاص میدادند. باشدتیافتن این شکل بلیتفروشی، پلیس پایتخت وارد عمل شد و هرگونه بلیتفروشی با این محوریت را منوط به دریافت مجوز عنوان کرد. اتفاقی که کار را کمی سخت کرد و بههمین دلیل، از شدت پخش مسابقات فوتبال و والیبال در سینماهای پایتخت کاسته شد.
سال 99 سال غافلگیری دولت در هزینهکرد بودجه بود، اما در بخش فرهنگ، اوضاع چندان هم بغرنج نشد. کرونا اگرچه هزینههای مازاد بسیاری روی دست دولت گذاشت، قدرمسلم اینکه وزارت ارشاد، آن طور که بایدوشاید از هنرمندان و خانواده نهچندان بزرگ خود حمایت نکرد تا با همان بودجه حداقلی، به رتقوفتق امور جاری بپردازد.
چهارمین دوره هفته فیلم اروپایی به همت موسسه هنر و تجربه سینمای ایرانیان، اوینیک (مؤسسات ملی فرهنگی اتحادیه اروپا) و پلتفرم هاشور اولین بار به شکل آنلاین و رایگان برگزار میشود. در این هفته فیلم علاوه بر نمایش 16 فیلم از 14 کشــور، نشستهای تخصصی هم با حضور کارگردانان و منتقدان اروپایی و ایرانی در صفحه اینستاگرام گروه سینمایی هنر و تجربه برگزار میشود. گفتوگو با الهه گودرزی، مدیر بخش بینالملل هنر و تجربه درباره هفته و همچنین مروری بر برخی از مهمترین فیلمها و نشستهای این رویداد مبنای گزارشی است که در ادامه میخوانید.