یکی از بزرگترین مزایای رونق تولید در حوزه ورزش فراهمشدن بستر لازم برای تأمین کالاها، محصولات، تجهیزات و لوازم ورزشی موردنیاز است؛ محصولاتی که در سایه تولید آنها فرصتهای متعددی برای اشتغالزایی و ایجاد کسبوکار فراهم میشود.
برنارد جیمز مولین (1983) برای اولین بار از ورزش بهعنوان صنعت یاد کرد و صنعت ورزش Sport industry به بخشی از دادوستد اقتصادی اطلاق شد، اکنون که بیش از نیمقرن از صنعتیشدن ورزش سپری میشود، اقتصاد آنگاه به ورزش بهعنوان یک صنعت نگاه کرد که حجم دادوستد در ورزش را بسیار وسوسهانگیز دید. از سوی دیگر، اقتصاد میتوانست به مدد ورزش مخاطبان پرشماری را برای خود جلب کند، ازاینرو به مدد تئوریهای اقتصادی، سرمایهگذاران بهسوی ورزش گسیل شدند. این گسیل سرمایه و حجم عظیمی از رسانهها بهسوی ورزش باعث شد تا ورزش به سمت حرفهایشدن حرکت کند و در حال حاضر ورزش بهعنوان هفدهمین صنعت بزرگ جهان یکی از قویترین و البته زودبازدهترین سرمایهگذاریهای تاریخ بشر شده و در جوامع پیشرفته و کشورهای صاحبنام در ورزش، به یکی از مهمترین منابع برای سرمایهگذاری تبدیل شده است.