دستانی که صدا داشتند!

از همان روزی که به دنیا آمدم، جهان برای من ساکت بود.نه صدای لالایی مادر را شنیدم و نه صدای خنده‌های کودکی‌ام را. من دختری ناشنوا بودم؛ بدون سمعک، اما با دنیایی پر از فکر، رؤیا و استعداد.

ناشنوایان از نبود مترجم زبان اشاره و سختی‌هایی که به خاطر آن متحمل می‌شوند، می‌گویند

از تو به یک اشاره!

می‌گوید از بچگی تا به الان، برای ارتباط برقرارکردن با دیگران و انجام امور روزمره با مشکلات زیادی روبه رو بوده است؛ مثلا اینکه در دوران دبیرستان چون مترجم زبان اشاره در مدرسه حضور نداشت منظور معلم را به سختی متوجه می‌شد.