دادهنما با موضوع میراث مشترک مدرسه علمیه نیمآورد و سرزمین تختفولاد
میراث ملموس زیرمجموعهای از میراث فرهنگی است که وجود خارجی و شأنی فیزیکی دارد. میراث فرهنگی ناملموس به تولیدات و فرایندهای فرهنگی گفته میشود که با گذشت زمان و از نسلهای پیشین باقی ماندهاند.
میرزا جهانگیرخان قشقایی، فقیه، مجتهد، حکیم، فیلسوف و عارف امامی، از علمای مشهور اصفهان در قرن ۱۳ قمری است. او در سال ۱۲۰۶ هجری شمسی در جامعه ایل قشقایی و در روستایی از توابع شهرضا در اصفهان به دنیا آمد.
وقتی پای در تخت فولاد میگذاری گویا وارد دنیای جدیدی میشوی. دنیایی که از بند زمان و مکان محدود کنونی آزاد است و جان را در فراخنایی به وسعت سیر تاریخی انسان از جاهلیت تا خلیفةاللهی و به ژرفای معارف حکیمانه اهل بیت (ع)، رها میسازد.
همانندِ بسیاری از گورستان های تاریخی جهان، پیدایشِ این گورستان نیز چندان روشن نیست؛ اما به گواهیِ سنگِ آرامگاه ها و اشیای کشف شده، پیشینه گورستان را می توان قرن های چهار و پنج هجری قمری دانست. همچنین وجودِ آرامگاهِ «یوشع»، در بخش شرقی گورستان (تکیه لسان الارض)، می تواند سابقه گورستان را به پیش از اسلام بازگرداند.
تکیه فاضل سراب معروف به تکیه جویبارهای، ازجمله تکایای چشمنواز متعلق به عهد صفوی است که بر مزار عالم متأله ملامحمد بن عبدالفتاح تنکابنی مشهور به فاضل سراب بنا شده است.
آیتالله سید محمدباقر درچهای بزرگترین نماد مشروعهخواهی در حوزه علمیه اصفهان است؛ البته نمادی در کل در آن سالها به چشم نمیآید و با توجه به آن که در اصفهان تقریبا همه آقایان پشت سر حاجآقا نورالله هستند، دعوای مشروطه و مشروعه چندان در این شهر پا نمیگیرد. در اصفهان مجموعا یک مشروطه بیشتر دیده نمیشود و آن هم مشروطهای است که گرایشهای اسلامی و ضداستعماری آن مشخص است و احتیاجی هم به پسوندهای دیگر از قبیل مشروعه ندارد.
گرمای واژه «بابا» برای کسانی که از نعمت داشتن پدر بهعنوان یکی از ستونهای خانواده محروم نبودهاند قابل درک است؛ اما در کوچه پس کوچههای شهر که رکاب میزنیم، گاهی با مقبرهها یا محلهها یا گذرهایی روبهرو میشویم که به نام «بابا» مشهورند. این باباها چه کسانی بودهاند و چگونه وارد تاریخ اصفهان شدهاند؟ به نظر میرسد با رشد گرایشات عرفانی پس از اسلام مشایخ با القاب مختلفی شناخته میشدهاند. پیر، عمو، شیخ یا بابا از این دست لقبها بوده است. اما بعد از حمله مغول و در طی قرن هشتم و نهم این جریان رنگ دیگری پیدا کرد و باباهای اصفهان بیشتر حاصل این دوره تاریخی هستند.
بهتازگی پنجمین سالگرد روزی را طی کردیم که شهنواز موسیقی ایرانی دفتر تارش را بست. به همین مناسبت عزمم را جزم میکنم در سیر و سیاحتی در «تختفولاد» اصفهان تا یاد، خاطره و عطر نغمه های شهناز را برای خودم زنده سازم. هرچند جلیل شهناز در قطعه هنرمندان بهشتزهرای تهران مدفون است، ولی اهل ذوق […]