مدتی بعد دوستی که به جریان امر وارد بود گفت: «نظر دستگاه این بود که امضاکنندگان تلگراف امضای خود را انکار کنند تا مرحوم دکتر حکمی به عنوان جعلکننده امضاهای شما مورد تعقیب قرار گیرد»؛ مرحوم دکتر حکمی مخابرهکننده تلگراف بود…
چند روزی از مرگ محمد صیرفیان نگذشته بود. داشتم به این میاندیشیدم که درباره این مرد بزرگ چه بنویسم و خدمتی را که او به شهر اصفهان و دانشگاه اصفهان کرده است، با چه کلماتی بازتاب دهم که خبر رسید 15مرداد1400 دکتر عباس ادیب هم درگذشت. تأسف من فزونی یافت. بیشتر بدان خاطر که مردی دیگر از دنیای قدیم، که قلم برگرفته و خاطرات دیروز را نوشته است و نیز مردی که گاهی میتوانستم ایشان را در دانشکده داروسازی ببینم و پرسشهای خود را از او بپرسم، دیگر از دنیای ما رفته است. این نوشته ادای دینی است به این دو گوینده خاطرات دنیای دیروز شهر اصفهان.