دو ماه مانده به پایان سالِ کرونایی، آمار مرگومیر روزانه ناشی از ابتلا به کرونا ویروس، بالاخره پس از گذشت چندین ماهِ نفسگیر با کاهش چشمگیری روبهرو شد و بالاخره با اعمال قرنطینه و محدودیتهای مختلف به زیر 100 نفر رسید. کمشدن تعداد مبتلایان به بیماری کووید 19 و همچنین فوتیهای ناشی از آن، ورق را برگرداند و باعث شد تا ستاد ملی مقابله با کرونا مجوز بازگشایی مدارس را با درنظرگرفتن شرایط و محدودیتهایی صادر کند. در همین راستا و بنا به مصوبات پنجاه و دومین جلسه ستاد ملی مدیریت کرونا درخصوص آموزش حضوری، محسن حاجیمیرزایی، وزیر آموزشوپرورش دستورالعملهای بازگشایی مدارس از اول بهمنماه را بهتازگی اعلام کرده است.
با این ماسکهایی که امروزه همهجا را فراگرفته، لبخند زدن نامرئی شده است. ایتالیا، به همراه حداقل پنجاه کشور دیگر، پوشیدن ماسک را در بیشتر مکانهای عمومی اجباری کرده و ایتالیاییهایی که من هماکنون با آنها در یکی از روستاهای توسکانی زندگی میکنم و بیشترشان هم مسن هستند، به طرز غیرمعمولی در رعایت این مقرّرات بهداشتی سختگیر بودهاند. همانطور که باید هم باشند.
پاییدن یک روزنامه محلی تا رسیدن به هفدهسالگی در شهری که همواره باید به حساسیتهای خاص آن گوشهچشمی داشت و نوشت، موفقیتی چشمگیر است. این نوشتن، بهخصوص زمانی از حساسیت ویژه برخوردار میشود که در سرویس جامعه، با گسترهای وسیع از مسائل اجتماعی که هر سوژهاش توانایی ایجاد چالشهای عمیق را دارد، قلم بزنی.
هنور خوشحالی از واکسن نرسیده کرونای چینی در سرمای دی ماهی به رگهای مردم خوش نیامده بود که سروکله کرونای انگلیسی پشت دروازههای کشور پیدا شد! ویروسی ورپریدهتر از کرونای ووهانی که مینو محرز، عضو ستاد ملی مقابله با کرونا، سوم دی ماه و در گفتوگو با خبرگزاری دانشجو دربارهاش گفته بود: «ویروس انگلیسی در خردادماه منتشر شد که قدرت سرایت بسیار بالایی هم داشت و دلیل قرمز شدن ایران در این اواخر همین بود؛ اما خوشبختانه کنترلش کردیم!»
زینب، مرضیه، محمد، پروانه و… اسمها پشتسرهم و یکنفس از دهانش بیرون میپرند و صدایش خیلی زود در حجمِ اتاقِ کوچک، ناپدید میشود تا غمِ چشمانش را به تماشا بگذارند: «زینب 32ساله بود و حامله. مرضیه فقط 30سال داشت. محمد 38 سال… .» بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان عیسیبنمریم تا همین یک ماه پیش پُر بود از این 30سالهها؛ جوانهایی که تا پیش از اینکه کرونا برایشان شاخوشانه بکشد و روانه بیمارستانشان کند، ردپایی از بیماری و ناخوشی لمس نکرده بودند. زندگی شکل و شمایل دیگری داشت برایشان. تکتک سالهای آینده، قرار بود موعد رسیدن به آرزوهایشان باشد.
با عیان شدن هرچه بیشتر پیامدهای اقتصادی و اجتماعی شیوع کرونا در لایههای پنهان جامعه، جامعهستیزی این بیماری و عدم آمادگی نهادهای متولی در مواجهه با رویکردهای تهاجمی کووید19 در عرصههای مختلف، بهتر به چشم میآید. یکی از پیامدهای اسفبار این پاندمی در ایران و شهرهای دیگری همچون اصفهان، رواج نهانی ترک تحصیل در میان دانشآموزان، بهخصوص در پایه متوسطه، آنهم با انگیزههای اقتصادی در میان اقشار آسیبپذیر است. محمدرضا ناظمزاده، معاون آموزش دوره متوسطه اداره کل آموزشوپرورش استان اصفهان، ضمن ابراز نگرانی از بروز این مسئله، در گفتوگو با اصفهانزیبا بدون ارائه آماری از تعداد دانشآموزان ترک تحصیلی، گفت «البته تعداد دانشآموزانی که در معرض خطر هستند چندان چشمگیر نیست!» این در حالی است که به گفته او «تعداد کل دانشآموزان استان ۸۶۸ هزار و ۳۷۲ نفر است که هماکنون ۷۶۰ هزار و ۳۱۲ نفر در شبکه شاد احراز هویت شده و حدود ۶۰۰ هزار نفر در این شبکه فعال هستند.»
نشست خبری هیئترئیسه اتاق بازرگانی اصفهان در محل سالن همایشهای اتاق بازرگانی برگزار شد و در ابتدای این نشست، مسعود گلشیرازی به ماهیت شورای گفتوگوی بخش خصوصی و دولتی و تشکیل جلسات این شورا اشاره کرد.
نشست خبری معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با موضوعات تشریح آخرین اقدامات در پیشگیری از کرونا، آلودگی هوای اصفهان و روز ملی تغذیه، پیش از ظهر شنبه، 13 دیماه در مرکز بهداشت شماره یک اصفهان برگزار شد. دکتر کمال حیدری، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با اشاره به مبحث مهم تغذیه و امنیت غذایی در دوران کرونا، ضمن ابراز نگرانی از گرانی اقلام غذایی حذفشده از سفره خانوار گفت: «میزان مصرف غذای سالم در شرایط کرونایی کاهشیافته که این مسئله منجر به پایین آمدن سطح ایمنی بدن مردم شده است.» او میزان ابتلا و بستری ناشی از کرونا را در شرایط حاضر استان یکسوم اعلام کرد و ادامه داد: «از سال گذشته تاکنون 3900 نفر فوتی با علائم مثبت و منفی کرونا به ثبت رسیده و انتظار میرود که این ویروس، در بهمنماه خیز جدیدی داشته باشد.»
نزدیک به یک سال است که کرونا، این ویروس ناشناخته و عجیبغریب تمامی معادلات زندگی آدمها را بر هم زده و مدام آنها را دچار یک اتفاق یا بحران جدید میکند؛ مسائلی نظیر وسواس افراد به مواد شوینده و ضدعفونیکننده و همچنین ترس از حضور در جمعیت و ابتلا به بیماری کووید19. این دلهرهها، اما تمامی ندارد و نه تنها در تمام طول روز مانند خوره به جان افراد میافتد و از سر و کولشان بالا میرود، بلکه دامنه آن به خوابهایشان نیز کشیده و باعث شده، آنها شبها دچار کابوس شوند یا خوابیهای عجیبی ببینند که موضوع آن در رابطه با کروناست و در خلال خواب نیز به دنبال راهی برای فرار از ویروس کرونا و گریز از ابتلا به بیماری کووید 19 باشند.
با دستور ستاد مقابله با کرونا؛ مراکز تفریحی روباز ناژوان از امروز بازگشایی می شود. مدیر طرح ساماندهی ناژوان گفت: مراکز روباز تفریحی ناژوان شامل تله سیژ، باغ پرندگان و شهربازی از امروز (سهشنبه نهم دیماه ۹۹) بازگشایی میشود.
قرنطینه، روشی جدید و معنادار از سفر کردن را بهوجود آورد. قبول ندارید؟! این حرف من نیست؛ حرف نویسندگان سرویس سفر روزنامه گاردین است که هر کدامشان ترجیح دادند در روایتی کوتاه از تجارب جدیدشان در حوزه سفر در دوران کرونا بگویند، سفرهایی در مسیرهای کوتاه نزدیک خانه! در این مطلب ترجمه برخی از جذابترین روایتهای این سفرنویسهای مشهور را میخوانیم. در انتخاب روایتها سعی کردم آنهایی را که قرابت بیشتری با جامعه ما دارند و حرف نویی هم، برایتان ذکر کنم.
نزدیک به یکسال از شیوع کرونا ویروس در کشور میگذرد و به دلیل رعایت پروتکلهای بهداشتی و همچنین فاصلهگذاری اجتماعی و اجتناب افراد از حضور در فضاهای شلوغ، بسیاری از کارفرماها از همان ابتدای جولان این بیماری مهلک، تعدادی از کارمندان خود را دورکار کردند و از آنها خواستند که بدون حضور فیزیکی در ادارهها یا محل کار، امور محوله خود را در خانه انجام دهند. در این میان، اما برخی از کارفرمایانِ مخالف با دورکاری کارمندان، بهرغم میل باطنی و به دلیل اعمال محدودیتها، هرازگاهی که نام شهر محل سکونتشان در لیست قرمز قرار میگیرد، مجبور میشوند نیمی از کارمندان خود را دورکار کنند.