به گزارش اصفهان زیبا؛ روز تشییع شهدای «جنگ رمضان» بود. در حاشیه مراسم، نگاهم به این پدر و دختر گره خورد که با اندکی فاصله ایستاده بودند و در سکوتی عمیق، مراسم را نظاره میکردند. آنچه مرا به توقف و ثبت این لحظه واداشت، تلاقیِ معنادارِ حضور این دو نفر در کنار شعارِ نقشبسته بر دیوار بود: «ما تا آخر ایستادهایم». ترکیبِ آن نگاههای پُرثبات با این جمله نمادین، قاب را از یک تصویر ساده به یک روایت ماندگار بدل کرد.
از منظر فنی، استفاده از تکنیک «قاب در قاب» و تکرارِ دایرههای بتنیِ تودرتو، به تصویر عمق بخشیده و چشم مخاطب را بهخوبی به سمت سوژهها هدایت میکند. فراتر از فرم، حضور پرچمِ برافراشته کشور عزیزمان در پسزمینه، کاملکننده معنای این قاب است. این پرچم در کنار سوژهها، پیوندی میان نسلهای مختلف و آرمانهای جاری در متن جامعه را به تصویر میکشد و نمادی از تداومِ همان ایستادگی است که بر دیوار نقش بسته بود.
