نجف پور که متولد سوم فروردين ۱۳۳۰ در فريدن از توابع استان اصفهان بود از سال 1364 کار هنری خودش را با حضور در مرکز صدا و سیمای خورستان آغاز کرد و بعد از چندین سال فعالیت در این مرکز، در ابتدای دهه هفتاد به صدا و سیمای مرکز اصفهان منتقل شد و در کنار آن در عرصه تئاتر و سینمای اصفهان فعالیت هنریاش را ادامه داد. حسن جویره یکی از دوستان نزدیک حجت الله نجف پور درباره سابقه آشنایی با این مرحوم میگوید: «مرحوم نجف پور سال ۱۳۷۱ به صداوسیمای مرکز اصفهان آمد و بهعنوان گزارشگر برنامههای رادیویی و نوشتن برنامه های کوتاه فعالیت خودش را آغاز کرد. او که پیشتر در خوزستان، در حوزه نمایش و کارگردانی نمایش رادیویی کار کرده بود به خاطر شغل معلمی از طرف آموزش و پرورش به همراه خانواده به اصفهان منتقل شد و در اصفهان نیز کمکم وارد این رشته شد و میتوان گفت که از سال ۱۳۷۴ به بعد در بسیاری از نمایشهای رادیویی اصفهان بهعنوان بازیگر، نویسنده، کارگردان، تدوین گر و تهیهکننده فعالیت داشت و افتخار آشنایی من با ایشان از آن زمان بود و افتخار همکاری با ایشان در چندین اثر تئاتری، رادیویی و سینمایی را داشتم»
او درباره ویژگی کارهای حجت الله نجف پور هم نکاتی را بیان میکند: «آقای نجف پور در تمام زمینههای هنری به خصوص در نمایشنامه نویسی رادیویی، بازیگری و کارگردانی و هم چنین نقاشی و خط صاحب مهارت و سلیقه بود و همه اینها را حدبالایی انجام میداد. اما اگر بخواهم به یکی از کارهای مهم آقای نجف پور را اشاره کنم باید به مسئله آموزش فن بیان ایشان اشاره کنم. بعد از اینکه فضای مجازی حضور پررنگی در زندگی پیدا کرد آقای نجف پور شروع به آموزی مجازی فن بیان از طریق مجازی کرد و در این کلاس ها جوانهای بسیاری از دختر و پسر از سراسر ایران شاگرد ایشان بودند. بسیاری از بچههایی را که مستعد میدید به مراکز صدا و سیمای استانها و حتی مراکز خصوصی فعال در عرصه گویندگی و دوبله معرفی میکرد و به نوعی در حین آموزش بچهها مسئله کارآفرینی برای جوانان را هم در نظر داشت.» جویره ویژگی اخلاقی مهم آقای نجف پور را صداقت میداند و میافزاید: «در درجه اول باید گفت حجت الله نجف پور بسیار صادق بود. به هیچعنوان اهل هیاهو و شلوغ بازی نبود و بسیار انسان آرامی بود. اصلا اهل حاشیه نبود و خودش را از این حواشی دور میکرد. زمانی که در اداره بود کارش را انجام میداد و زمانی هم که کارهای هنری دیگر را پیگیری میکرد به همین منوال و با آرامش کارش را انجام میداد. هم در صدا و سیما و هم در آموزش و پرورش به انسانی آرام و بدون حاشیه معروف بود و همه به این سجایای اخلاقی ایشان اذعان داشتند و این اخلاقیات بر جوانانی که با او کار می کردند بسیار تاثیر می گذاشت.»
این بازیگر پیشکسوت عرصه تئاتر و سینمای اصفهان به برخی کارهای شاخص حجت الله نجف پور هم میپردازد: «من افتخار داشتم در سه فیلم بلند در کنار ایشان به عنوان بازیگر حضور داشته باشم. یکی فیلم سینمایی ب 12 که هر دو نقش روستایی را بازی میکردیم که ایشان نقش ریش سفید روستا را بازی میکردند و ما از آقای نجف پور گویش لری را یاد میگرفتیم و به نوعی آموزش صحبت کردن به زبان لری به ما میداد. علاوه بر اینکه 2 تله فیلم هم با ایشان کار کردم. یکی تله فیلم جلباب که در اصفهان خیلی صدا کرد و ایشان نقش یک روحانی را در این فیلم برعهده داشتند و سومی تله فیلمی بود به نام “پیچ جاده نمناک” که نجف پور نقش یک قهوهچی را بازی میکرد و با اینکه شاید دو یا سه خط دیالوگ نداشت اما بازی حسی بسیار قوی در این فیلم از خودش نشان داد.»
