قبل از دیدن پاویونها و بررسی موردی آنها میتوان آداب میزبانی از مخاطب را در پاویونهای پربازدید اینگونه خلاصه کرد: جلب کردن توجه مخاطب با استفاده از ظاهر بیرونی جذاب (دعوتکنندگی)، معارفه و آشنایی مختصر در هنگام ورود به پاویون، ایجاد حس کنجکاوی در مخاطب، نمایش آن جوهره اصلی و مفهوم مرکزی در قالبی جذاب و مرعوبکننده و در نهایت قسمت فروشگاهی و بدرقه مخاطب. همه اینها مواردی است که در فرهنگ و معماری ایرانی به وفور دیده میشود و کار شده است.
پاویون مراکش
در بدو ورود به پاویون مراکش، خلاصهای تصویری و جذاب در صفحههای نمایش به روی دیوارهها به شما ارائه میدهد؛ سپس در راهرویی با قوسهای رنـگـارنـگ به سمت اتاقکی رنگارنگتر هدایت میشوید. اتاقک حرکت میکند و شما متوجه میشوید سوار یک آسانسور شدهاید.از آسانسور که پیاده شوید با فضایی باز با فرم حیاط مرکزی در چند طبقه مواجه میشوید.حال از بالا تا پایین در رمپی دوار میگردید و در این مسیر در ایستگاههای مختلف به تماشای وجوه و ابعاد مختلف از مراکش میایستید.از ادویهها و حبوبات که چیدمانی جذاب دارند تا درهایی متنوع در کنار یکدیگر که هر از چندی یکیشان باز میشود.طی این مسیر باعث میشود تا دریافت نهایی شما از مراکش تجربه گرم و دلچسب باشد.
پاویون آلمان
پاویون آلمان در آغاز و پایانش با نوعی سرگرمی و بازی همراه است. بعد از معارفهای کوتاه و جذاب با استخری از توپهای زرد مواجه میشوید که بعد از ایستادن در آن صف طولانی، راه رفتن در آن لذتبخش است و البته ایده در پشت آن قرار دارد. اما در میانه شما را با مفاهیم بنیادی و موضوعهای اساسی اکسپو درگیر میکنند، از شما نیز نظر میخواهند و شما را به چالش میکشند. اگر نظرتان مثبت است از این سمت بروید و اگر جور دیگری به قضیه فکر میکنید از سمتی دیگر. دوباره در انتهای این چالش شما را به سالنی وارد میکنند که تابهایی متحرک قرار دارند و با حرکتشان شما را همسو با یک شعار مرکزی تاب میدهند.
پاویون ژاپن
چند خانم ژاپنی قبل از اینکه بخواهید وارد صف شوید با کاغذهایی در دست، زمان تقریبی معطلشدن شما در صف را به دقیقه نشان میدهند و بعد این شمایید که تصمیم میگیرید که وارد صف بشوید یا بازدید از پاویون را به زمان خلوتتری موکول کنید. زمان انتظار در صف در پشت پوستهای نیمشفاف است و اینجا سرتان با شکلهای هندسی آن و گرهها گرم میشود. وارد میشوید. وسایل الکترونیکی و هدست به شما میدهند و برایتان تنظیم میکنند. بعد ساعتهایشان را نگاه میکنند و با مدیرشان هماهنگ میکنند و سرانجام شما را راهنمایی میکنند تا حرکت کنید و وارد شوید. پاویون ژاپن تمام حواس پنجگانه شما را درگیر میکند. در پاویون ژاپن هم همان ریتم معارفه، حرکت و حس کنجکاوی و جوهر اصلی فضا حاکم است. فضای پاویون و برخورد راهنماییکنندگان همگی بیانگر فرهنگ ژاپنی است. شما پرکاری و فعالیت را در انجام وظایفشان میبینید. کالبد ساختهشدهای خارقالعاده ندارد؛ اما بعد از خروج از آن تجربه کامل و فوقالعاده ای از ژاپن را پشت سر گذاشتهاید.
پاویون روسیه
پاویون روسیه با نمایی از لولههای رنگهای جذاب در هم تنیده شده توجهتان را جلب میکند. در هنگام ورود به پاویون با فضایی وسیع مواجه میشوید. از پلههای برقی بالا میروید. خانمهایی روسی با کت و دامنی زیبا و مرتب ایستادهاند؛ البته در برخورد با مخاطب چندان گرم نیستند. یعنی آن نوع برخورد ژاپنیها و آلمانیها را که گرم و صمیمانه از شما میزبانی میکنند، اینجا نمیبینید. جوهره اصلی فضا اینجاست. حجم بزرگی به شکل مغز انسان در میان فضا معلق است و از اسکرینها که تا به حال به کرات در پاویونها دیدهاید روی سطح آن استفاده شده است. صفحههای نمایش شمارش معکوس میکنند که تا چند دقیقه دیگر نمایش شروع میشود. روسیه ظاهری جذاب دارد؛ حتی سعی شده جوهره فضایی جذابی هم داشته باشد؛ اما از تعامل با مخاطب خبری نیست و محتوا چندان پردازش شده و جا افتاده نیست.
پاویون انگلیس
پاویون انگلیس مشابه کرهجنوبی پوسته خارجی جذابی دارد. ساختمانی مخروطیشکل که مـستـطـیـلهـایــی کشیده از سطح مرکزی رو به بیرون کنسول شدهاند و شعارهایی به زبان مختلف توسط الایدی روی آنها نمایش داده میشوند. بعد از طی رمپی مارپیچی و طولانی به پاویون وارد میشوید. حال جداره پشت پوسته را با همان شعارها میبینید. همهچیز تمام است. حالا به سمت در خروج میروید. میزبانی و ارتباطی با مخاطب صورت نمیگیرد. اما نکته عجیب و متفاوت در پاویون انگلیس این است که بر خلاف مابقی کشورها که معمولا در ورودی خانم یا آقایی با ملیت همان کشور به شما خوشامد میگویند، در پاویون انگلیس خانمی محجبه به شما خوشامد میگوید. در نهایت هنگام خروج خانمی انگلیسی مهر پاویون را برایتان میزند. با کمی دقت در مهر میبینید که در زیرش به عربی نیز نوشته شده است.
پاویون امارات
پاویون امارات بهترین جای اکسپو، رو به سقف گنبدی را به خود اختصاص داده است. فرم آن در نقطه ورود و خروج به گونهای حساب شده است که شما در هنگام خروج از پاویون یک قاببندی درخشان رو به فضای گنبدیشکل خواهید دید. فضا با تپههای رسی مسیربندی شده است. فضا بیانگر اوج توانمندی معمار در خلق فضاست برای کشوری که شاید بتوان گفت روی محتوایش مانور چندانی نمیتوان داد. بیاختیار دست در تپههای شنی میکنید تا مطمئن شوید واقعا رس هستند. در انتها هم یک ارائه انیمیشنی و خروج در فضایی عظیم. پاویون امارات بیانگر یک کلام است: «پول دارم و بیشترین فضا و بهترین معمار را در اختیار میگیرم و آن را به رختان میکشم.»
پاویون ایران
در انتهای یکی از گذرها به پاویون ایران میرسید. از دور فرم بیرونی جذابی دارد. هر چه نزدیک میشوید صدای موسیقی از همین خوانندههای پاپ تلویزیون را واضحتر میشنوید. جدا از کیفیت موسیقی، محتوای موسیقیها هیچ ارتباطی حتی به ایران هم ندارد. از همین ترانههای عاشقانه خسته است. انگار یکی از مسئولان فلش خود را صبح به سیستم زده است.
در فضاهای عمومی اکسپو و گذرها، موسیقی بسیار ملایم و محوی با تنظیم صوتی مناسبی به گونهای که گوش را آزار ندهد، پخش میشود. تصور اینکه یکی در ورودی پاویونش بلندگویی بگذارد و یک موسیقی درجه سه از کشورش را با صدای بلند به خورد مخاطب بدهد بسیار آزاردهنده است. وارد پاویون که میشوید خبری از آن استقبال و راهنماییها که مشابهش را در بقیه پاویونها کم وبیش دیدهاید نیست. اگرچه در تمام پاویونها پاسپورتهای زرد رنگ را در هنگام خروج مهر میکنند؛ اما پاویون ایران همان اول کانتری گذاشته است و دو سه نفر پشتش نشستهاند و مهر میکنند. در میانه فضا صحنه نمایش و سکوهایی برای اجرای زنده موسیقی تعبیه شده است. اما آنچه تا به حال دیده شده، موسیقی زنده ارائهشده در پاویون و تأکیدش بر موسیقیهای محلی و نواحی بوده است. سؤال پیش میآید پس کی نوبت اجرایی از موسیقی اصیل سنتی ایرانی میشود؟ اینهمه نوازنده زبردست تار و کمانچه و سه تار و… و این همه خواننده مرد و زن موسیقی سنتی ایران، واقعا زمانی برای ارائهشان در پاویون ایران نیست که به اجراهای ترکیبی و بدون هماهنگی و تنظیمنشده با کشورهای دیگر متوسل شویم!
پاویون ایران از چندین فضای مکعبی مجزا تشکیل شده است. خروج از هر مکعب و ورود به دیگری مستلزم خارج شدن از آن و ورود به مکعب بعدی است. مرزی باریک میان این دو مکعب مجاور است که همین ورود و خروج مدام است که باعث میشود مسیر گردشی مشخصی وجود نداشته باشد. نبود راهنما و هدایتکننده هم مزید بر علت میشود که در هر لحظه کشف و شهود را کنار بگذارید و از مسیر خارج شوید. البته در پاویون ایران به دنبال آن جوهره اصلی فضا نباشید. همه مکعبها از لحاظ محتوا همارزشاند و اتفاق خاص و خارقالعادهای انتظارتان را نمیکشد. فضای داخلی غرفهها بر خلاف نمای بیرونی کمارتفاع و تنگ هستند. محتوا جذاب نیست و شیوه ارائه نمایشگاهی است. هنرهای تجسمی به چند تابلوی مختصر خطاطی، تذهیب و مینیاتور خلاصه شده است که از لحاظ کیفیت چنگی به دل نمیزنند. مسئولان هر غرفه نه تنها با مخاطب تعاملی ندارند، بلکه در گوشهای نشسته و سر در گوشی موبایل دارند. اما نکته دیگر، جانمایی نامناسب غرفه فروشگاهی است. الگویی که در بقیه پاویونها دیده میشود طیکردن مسیری و کسب تجربهای و نهایتا خروج است. در هنگام خروج غرفه فروشگاهی است که بتوان سوغاتی از آن کشور خرید. اما این غرفه فروشگاهی در ایران در راستای بقیه غرفهها نیست و در طبقه بالای یکی از مکعبها قرار گرفته است. یعنی ممکن است بازدیدکنندهای از پاویون ایران خارج شود و اصلا غرفه فروشگاهی را نبیند. شاید همین موضوع بوده است که تابلویی زدهاند که از طبقه بالا هم دیدن فرمایید.
و باز از این نمونه کاغذها و برچسبها در جاهای دیگر پاویون میبینیم:«از پلهها بالا نروید»، «مخصوص عبور کارمندان» و… . این در حالی است که از این دست راهنماییها و بروید و نرویدها در بقیه پاویونها فقط محدود به یک نشانه است و آن نشانه «خروج اضطراری» است.
راهنمای سفر ارزان به اکسپو
بلیت نمایشگاه را میتوانید از طریق سایتwww.expo2020dubai.com خریداری کنید. بلیتهای نمایشگاه قیمتهای متفاوتی دارند که در سایت قابلمشاهده است. قیمت بلیت یک روزه 95 درهم است که اگر قصد دارید چند روز از نمایشگاه بازدید کنید بهتر است به سراغ بلیت یک ماهه با قیمت 195 درهم بروید.
اما از آنجا که به دلیل نداشتن مستر کارت امکان خرید مستقیم از سایت را ندارید، میتوانید از سایتهای واسطه ایرانی مانند «ایرانیکارت» استفاده کنید. در بعضی از سایتهای دیگر بلیت اکسپو با تخفیف جزئی فروخته میشود. این سایتها مشابه سایت «تخفیفان» در ایران هستند که بلیتهای ورودی و خدمات متنوعی را با تخفیف ارائه میدهند. بهتر است قبل از خرید سری به این سایتها هم بزنید. یکی از این سایتها
Klook.com است. پرواز از اصفهان فلای دبی است و بلیت با قیمتی حدود هشت میلیون تومان به فروش میرسد. به روی پروازهای فلای دبی و امارات یک بلیت رایگان یکبار ورود به نمایشگاه قرار دارد. اما اگر از تهران با پرواز ماهان بروید با قیمتی حدود چهار میلیون تومان میتوانید بلیت تهیه کنید. در ورود به فرودگاه دبی، از شما تست کرونا به صورت رایگان گرفته میشود. این تست تا 96 ساعت (4 روز) اعتبار دارد. پشت پاسپورت شما بر چسبی زده میشود و از طریق QR کد میتوانید نتیجه تست خود را در گوشی موبایل مشاهده کنید. برای ورود به اکسپو از شما نتیجه تست کرونا یا کارت واکسن بینالمللی را میخواهند. میتوانید از نتیجه تست فرودگاه تا 96 ساعت برای ورود به اکسپو استفاده کنید یا اینکه اگر در ایران واکسن زدهاید، کارت واکسن بینالمللی را از سایت
https://vcr.salamat.gov.ir به راحتی دریافت کنید. کارت واکسن ظرف ده دقیقه و بهصورت پیدیاف برای شما قابلدانلود است.
میتوانید سیمکارت دبی را در فرودگاه از یکی از دو اپراتور اتصالات یا دو موبایل خریداری کنید. اپراتور دو موبایل سیمکارتی توریستی به قیمت 50 درهم دارد. این سیمکارت 30 دقیقه مکالمه و 2 گیگابایت اینترنت دارد. تماسهای ورودی برای شما هزینهای ندارد. البته در فرودگاه دبی، پاساژها، هتل و اکسپوی شما اینترنت رایگان دارند.
پروازهای ورودی از ایران در ترمینال 1 دبی هستند. در این ترمینال دسترسی به مترو وجود دارد. با دقت در تابلوها دسترسی به مترو را بیابید. همانجا هم میتوانید کارت مترو بخرید. کارت مترو 19 درهم است که 10 درهم آن هزینه کارت و 9 درهم شارژ دارد. در هر بار استفاده از مترو برای مسیرهای کوتاه 3 درهم، مسیر متوسط 5 درهم و مسیرهای طولانی (مثل رفتن تا اکسپو)5/7 درهم از کارت شما کم میشود. تاکسی قیمت بیشتری دارد و آنچه از جستوجوی گوگل میتوان دریافت: «هزینه کرایه تاکسی از فرودگاه تا دیره به ازای هر نفر 35 درهم است؛ همچنین هزینه تاکسی از فرودگاه تا جمیرا به ازای هر نفر 45 تا 80 و تا خیابان شیخ زاید حدود 35 تا 70 خواهد بود.»
تقریبا فرق چندانی نمیکند که هتل را در منطقه دیره، جمیرا یا شیخ زاهد بگیرید؛ چون فاصله تقریبی هر یک از این مناطق تا اکسپو یک ساعت با مترو است. حالا یکی 1:15 دقیقه، یکی 1:30 دقیقه. اما قیمت هتلها در این سه منطقه را میتوانید در سایت فلای دبی چک کنید. قاعدتا قیمت هتل در شیخ زاهد و جمیرا نسبت به دیره بالاتر است. چک کردن و گشت زدن در سایت فلای دبی گاهی گزینههای خوب و قیمت مناسبی را پیش رویتان میگذارد. هتلهای اطراف اکسپو قاعدتا گرانتر هستند و در این چندماهه رزرو شدهاند.
اکسپو آخرین ایستگاه مترو است و هزینه رفتن به اکسپو با مترو در هر بار 5/7 درهم محاسبه میشود. مترو بهصرفهترین وسیله برای رسیدن به اکسپو است. اما اتوبوسهایی نیز در شهر تعبیه شدهاند که رایگان شما را به اکسپو میرسانند. اکسپو رایدرها (Expo Rider) اتوبوسهای اختصاصی هستند که برای انتقال رایگان بازدیدکنندگان و شرکتکنندگان به محل برگزاری اکسپو ۲۰۲۰ در نظر گرفته شدهاند. میتوانید در نقاط مختلف شهر سوار این اتوبوسها شوید و خود را به اکسپو ۲۰۲۰ برسانید. فقط به یاد داشته باشید که در کدام ورودی نمایشگاه از اتوبوس پیاده شدهاید؛ زیرا باید از همانجا برای برگشت، سوار اتوبوس شوید. در کنار گذرها استندهای زرد کوچکی قرار دارند که در آنها نقشههای اکسپو به صورت رایگان قرار دارد. در داخل اکسپو و مابین پاویونها ساختمانهایی با عنوان «الزوار» تعبیه شدهاند. در این ساختمان سرویس بهداشتی و سوپرمارکتهای کوچک قرار دارند. سوپـرمـارکـتهــا ساندویچ سرد و گرم، قهوه، آب معدنی و آبمیوه را با قیمتی بیشتر از بیرون عرضه میکنند. برای مثال ساندویچ سرد مانند آنچه در سوپرهای خودمان داریم 15 درهم است. رستورانهای مفصل هم در فضای مرکزی اکسپو وجود دارند. فروشگاههایی در اطراف فضای مرکزی اکسپو وجود دارند که ماگ، سرسوییچی، تیشرت و…با لوگوی اکسپو میفروشند. قیمت محصولاتشان از 25درهم به بالاست. در همین فروشگاهها میتوانید پاسپورتهای زرد رنگ مخصوص مهر زدن در پاویونها را با قیمت 15 درهم تهیه کنید.
