چالش‌های کسبه چهارباغ!

چند سالی است که خیابان چهارباغ عباسی به پیاده‌راه بدل و عبورومرور خودروها در آن ممنوع شده است؛ پیاده‌راهی زیبا و چشم‌نواز که عدم حضور خودروها و موتورسواران در آن، این گذر را به پاتوقی برای قشرهای مختلف جامعه، با پایگاه‌های اجتماعی و اقتصادی مختلف تبدیل کرده است. پاساژها و مغازه‌ها، به‌ویژه اغذیه‌فروش‌ها، رونق یافته‌اند و حضور انبوه آدم‌ها در این مکان تاریخی به کسب‌وکارشان برکت داده است. کافی است سری به این پیاده‌راه بزنید و برای چنددقیقه‌ای هم که شده در آن به تماشای زندگی روزمره آدم‌ها بپردازید؛ آدم‌هایی که دسته‌به‌دسته یا حتی تنها، خسته از دل‌مشغولی‌های روزمره به سمت این پیاده‌راه روانه می‌شوند و سری هم به کافه‌ها و فست‌فودی‌های آن می‌زنند؛ مغازه‌ها و فروشگاه‌هایی که شاید بیشترین مشتری را به خود اختصاص می‌دهند و در تمام ساعات روز سرشان شلوغ است.

تاریخ انتشار: ۰۹:۱۳ - سه شنبه ۳ اسفند ۱۴۰۰
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه

به همین منظور و جهت سامان‌دهی چهارباغ عباسی، میز فرهنگ شهرداری اصفهان با مشورت و تعامل جمعی از نخبگان و فعالان شهری و ذی‌نفعان چهارباغ و همچنین جامعه‌شناسان و… به بررسی و آسیب‌شناسی مشکلات این پیاده‌راه در سه حوزه اجتماعی، فرهنگی و کالبدی پرداخته و در حال مطالعه و بررسی عمیق این معضل‌ها است؛ چراکه پیاده‌راه‌شدن چهارباغ و جلوگیری از ورود گاه‌وبیگاه خودروها به این گذر، باعث شده است برخی از کسبه از این موضوع گلایه داشته باشند. این کسبه می‌گویند که محدودیت‌های زمانی و اجازه‌ندادن به ماشین‌ها برای ورود به این پیاده‌راه مشکلاتی را برای آن‌ها به‌وجود آورده است: «ساعت بار، مشخص است و کسبه تنها یک بار در روز اجازه تخلیه بار دارند؛ بنابراین اگر به هر دلیلی موفق به تخلیه بار نشوند، باید تا روز بعد صبر کنند یا دردسرهای مختلفی را پشت سر بگذارند تا بتوانند بارشان را خالی کنند. در این صورت برخی بارها خراب می‌شوند.» این جمله‌ها را صاحب یکی از فست‌فودی‌های چهارباغ می‌گوید. کاسب دیگری که در ابتدای چهارباغ مغازه دارد نیز دراین‌باره می‌گوید: «فقط از هشت تا ده صبح خودروها اجازه ورود و تخلیه بار دارند. همین محدودیت ساعت باعث مشکلاتی می‌شود؛ البته بعید می‌دانم بتوان کاری هم کرد؛ چون به‌هرحال، چهارباغ پیاده‌راه است و نباید هیچ خودرویی در طول روز در آن تردد داشته باشد و همین به زیبایی چهارباغ اضافه می‌کند.»

چاره‌ای نداریم…

یکی دیگر از کسبه چهارباغ که ساندویچ‌فروشی دارد هم دراین‌باره می‌گوید: «برای تخلیه بار، معمولا ناچاریم ساعت هفت صبح از خانه خارج شویم تا به‌موقع به محل کسب برسیم. درست است که با اعمال محدودیت در ساعات تخلیه بار، کسبه به‌زحمت می‌افتند، اما چاره دیگری هم نیست. نمی‌شود ماشین‌ها در طول روز در این پیاده‌راه تردد کنند؛ هم خطرناک است و هم باعث نازیباشدن منظره چهارباغ می‌شود.» دراین‌باره مدیر پروژه چهارباغ، با بیان اینکه هر تصمیمی در رابطه با چهارباغ گرفته‌شده یا گرفته می‌شود باید بر اساس هویت تاریخی این گذرگاه باشد، اظهار می‌کند: «وقتی خیابانی به پیاده‌راه تبدیل می‌شود و کسبه و اصناف مختلفی در آن فعالیت دارند، حتما باید قواعدی برای رفت‌وآمد و کنترل ترددها وضع شود تا چهارباغ بتواند به همین منوال به حیات خود ادامه دهد.»

کار در چهارباغ قاعده دارد

سعید سهرابی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به اینکه اصناف سال‌های سال در این مکان فعالیت داشته‌اند، می‌گوید: «بنابراین کار و فعالیت آن‌ها همچنان باید ادامه داشته باشد؛ منتهی با برنامه و قاعده خاص خودش که منجر به نظم‌بخشی و سامان‌دهی این پیاده‌راه می‌شود.» به گفته او، قبلا خودروهای بار در چهارباغ سه نوبت صبح و ظهر و شب اجازه ورود داشتند؛ اتفاقی که مشکلاتی مثل تصادف و ایجاد سروصدا و مزاحمت برای دیگران را به همراه داشت؛ برای مثال، راننده خودرو را در جایی پارک می‌کرد و می‌رفت و این سدمعبر برای دیگران مزاحمت‌هایی را به‌همراه داشت. کسبه باید تایم زیادی به‌دنبال راننده می‌گشتند یا به پلیس زنگ می‌زدند تا راننده را بیابند. به همین دلیل ساعات تخلیه بار کاهش پیدا کرد و به یک نوبت در روز، یعنی ساعت هشت تا ده صبح محدود شد.»
مدیر پروژه چهارباغ با بیان اینکه برخی از کسبه می‌توانند از راه‌های قدیمی برای آوردن بار به چهارباغ کمک بگیرند، تصریح می‌کند: «برای مثال، برخی از کسبه با گاری بار خود را به مغازه می‌آورند؛ اما برخی دیگر هنوز به این کار روی نیاورده‌اند یا برخی به آوردن بار با وانت اعتراض دارند و خواهان استفاده از ماشین‌های شخصی هستند. این کار امکان‌پذیر نیست و تردد خودروها در ساعات مختلف روز به چهارباغ نه‌تنها چهره این گذر را خدشه‌دار می‌کند، بلکه برای افرادی هم که در آن تردد دارند، مزاحمت ایجاد می‌کند.» سعید سهرابی خاطرنشان می‌کند: «از اواسط بهمن‌ماه تا شب عید به دلیل اینکه حجم بار کسبه زیاد می‌شود، برای آن‌ها دو تایم تخلیه بار، یعنی هم صبح و هم عصر در نظر گرفته‌ شده است.»