سوختن؛ یک تجربه لذت‌بخش!

چیلی یا فلفل تند یکی از محبـــوب‌تـــریــــن و پــــرمصـــــرف‌تـــــریـــن چاشنی‌ها در جهان است و در هزاران دستور آشپزی استفاده می‌شود. از هرچهار نفر در دنیا یکی هرروزه فلفل مصرف می‌کند و دهه‌هاست که پژوهشگران در حال مطالعه روی این گیاه جذاب هستند تا از اسرار طعم منحصربه‌فرد آن پرده بردارند.
 
تاریخ انتشار: ۰۹:۲۱ - یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
تاریخچه فلفل تند
فلفل چیلی تا پیش از کشف قاره آمریکا به دست کریستف کلمب در سال 1492 میلادی، برای اغلب مردم جهان ناشناخته بود. بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده، فلفل تند، بومی منطقه‌ای در نزدیکی رشته‌کوه آند در آمریکای جنوبی است. نیاکان وحشی فلفل، میوه‌هایی کوچک، قرمزرنگ و گرد داشتند. نخستین شواهد اهلی‌سازی این گیاه به شش‌هزار سال پیش در مکزیک یا نواحی شمالی آمریکای مرکزی برمی‌گردد و اولین بار در قرن شانزدهم میلادی بود که اروپایی‌ها نیز با فلفل چیلی آشنا شدند. در حال حاضر پنج‌گونه اهلی‌شده از این گیاه در جهان وجود دارد و سالانه بیش از سه‌میلیون تن فلفل تند تولید می‌شود تا پاسخگوی بازار جهانی باشد که ارزش آن رقمی ورای چهار میلیارد دلار آمریکاست.
 
چرا فلفل می‌سوزاند؟
در برخی مواد غذایی ماده‌ای به نام کپسایسین وجود دارد که حسی مشابه سوختن را در ما برمی‌انگیزد و این همان طعم تندی است. وقتی غذای تندی می‌خوریم، کپسایسین موجود در آن، نوع خاصی از گیرنده‌های داخل دهان ما را تحریک می‌کند که حرارت را تشخیص می‌دهند. درواقع این گیرنده‌ها وظیفه دارند ما را از خوردن غذای داغ بازدارند. وقتی فلفل می‌خوریم، حسی که تجربه می‌کنیم، مشابه مواجهه با چیزی داغ و نزدیک به دمای جوش آب است؛ اما دردی که احساس می‌کنیم چیزی فراتر از یک عارضه جانبی توهمی نیست؛ فقط گیرنده‌های عصبی‌مان هستند که به اشتباه افتاده‌اند! البته بدیهی است که همه فلفل‌ها به یک اندازه نمی‌سوزانند!  در سال 1912، داروسازی به نام ویلبر اسکویل برای اندازه‌گیری میزان تندی فلفل‌های چیلی مقیاسی خلق کرد. بر اساس استاندارد اسکویل، درجه تندی فلفل‌های دلمه‌ای صفر و فلفل‌های هالوپینو بین 2500 تا ده هزار است. تندترین فلفل جهان کارولینا ریپر نام دارد که درجه آن تا 2.2میلیون هم می‌رسد!
 
یک تجربه لذت‌بخش!
برخی متخصصان باور دارند دلیل علاقه انسان به فلفل تند، مفیدبودن آن است. فلفل تند برای سلامتی‌تان خوب است. فشارخون را پایین می‌آورد و می‌تواند برخی خواص ضدمیکروبی هم داشته باشد. بااین‌حال، یک فرضیه دیگر هم وجود دارد؛ اینکه ما فقط از روی خودآزاری فلفل می‌خوریم. پاول روزین، روان‌شناس، هیجان خوردن فلفل تند را مشابه شور سوارشدن بر ترن هوایی می‌داند و درباره آن گفته است: «غلبه ذهن بر بدن. بدنم فکر می‌کند به دردسر افتاده‌ام؛ اما خودم می‌دانم که این‌طور نیست.»حالا که با جذابیت‌های فلفل تند آشناتر شدید، شاید این سؤال برایتان پیش بیاید که اگر فلفل‌خوری کار دستتان داد، چه باید بکنید؟ اولین نکته این است که نوشیدن آب کمکی به رفع سوزش فلفل نمی‌کند؛ چون مولکول کپسایسین آب‌گریز است؛ یعنی نمی‌تواند با آب پیوندی ایجاد کند. نوشیدنی‌هایی که مقدار قابل‌توجهی شکر دارند، می‌توانند به رفع سوزش کمک کنند؛ چون فعال‌شدن گیرنده‌های شیرینی، مغزتان را گیج و طعم تندی را تضعیف می‌کند. بهترین راه‌حل این است که کمی شیر بنوشید یا چند قاشق ماست یا بستنی بخورید؛ چون کازئین، پروتئین اصلی در شیر گاو، مولکول‌های کپسایسین را احاطه می‌کند و می‌شوید؛ پس وقت خوردن غذاهای تندوتیز، حتما یک لیوان شیر کنار دستتان بگذارید!
منبع: theconversation.com