بسیاری از هنرمندان اصفهان، با وجود استعداد بالا، به دلیل مشکلات گردشگری، خشک شدن زایندهرود و ناآگاهی از فروش آثار، با شکست اقتصادی روبهرو هستند. از اینرو، این هنرمندان نیازمند حمایت جدی و سازوکارهای پیوند با بازار جهانی هستند.
در مجموعه «سبز اشباعشده»، محمدرضا مهاجر تماشاگر را به سفری بصری از دل طبیعت به درون انسان دعوت میکند؛ جایی که برگها بهانهای میشوند برای بازتاب زیست معاصر در قابهایی که نه سیاهوسفیدند و نه رنگی، بلکه جایی در میانه رنگ و بیرنگی ایستادهاند.
تالار اشرف، یکی از شاهکارهای دوران صفویه در اصفهان، امروز در دسترس عموم مردم نیست؛ این در حالیاست که انتظار میرود هر شهروند اصفهانی بتواند با میراث و بناهای سرزمین خود روبهرو شود.
نمایشگاه «عشق سرزمینی» با محوریت همدلی و همراهی اقوام ایرانی و بازتاب این مفاهیم در هنرهای تجسمی شکل گرفته و رشتههای نقاشی، تصویرسازی و چاپ را دربر میگیرد.
بدن، پیونددهندهای است میان انسان و هستی؛ هم ابزار درک جهان است و هم موضوع تامل و نشانهای از حضور و معنا. بدن، محوری برای تجربه است و از خلال آن، جهان دیده، لمس و تجربه میشود و جهانبینی انسان شکل میگیرد.
در دنیای پرهیاهوی رنگ و شکل، هنر آبستره زبانی بیکلام است که احساس و تفکر را بدون واژه بیان میکند. آثار سید موسی موسوی در نمایشگاه «رنگهای بیپایان و ریتمهای بیکلام» پیرو چنین سبکی از هنر است که با رنگها و ریتمهای پویا، بیننده را به سفری درونی و عمیق دعوت میکند.
در سالهای اخیر، تصویرگری در اصفهان جایگاه چندانی در گالریها و موزهها نداشته است؛ اغلب توجه به نقاشی، مجسمه و هنرهای نو معطوف بوده و این هنر، تنها در قالب کتاب مطرح شده است.
مجموعه تخت فولاد در نظر دارد موزهای به نام «موزه آب» را راهاندازی کند تا تاریخ، معماری و مهارتهای فنی پیشینیان را به بازدیدکنندگان نشان دهد و فرهنگی را که قرنها نفس میکشد، زنده نگه دارد.
سید محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار» را همان شاعری بنامید که در آثارش توانست غنا، طراوت و ظرفیتهای بیپایان زبان فارسی را در سیمایی تازه و مردمی بیان کند.
نمایشگاه «نامه سفر» تلاشی است برای پیوند زدن تجربه سفر، روایت عاشقانه و مواجهه با میراث فرهنگی جهان. در این چیدمانها، هر زوج، سفری خیالی به موزههای بزرگ دنیا را بازگو میکنند؛ سفری که در قالب نامهای عاشقانه روایت میشود.
خیابان عباسآباد امروز تنها نماد باقیمانده از شهرک صفوی است. این خیابان قدیمی که دو اثر تاریخی ارزشمند خانه اسقف و مقبره صائب تبریزی را به هم پیوند میدهد، انتظار میرود در فهرست آثار ملی ایران ثبت شود.
سوده لطفالهی، هنرمندیست که با خیال خود نقاشی را زندگی میکند و زندگی را نقاشی. آثار او که بازتابی از زیبایی و سادگی لحظات روزمره زندگی است، ترکیبی از صمیمیت، تجربه شخصی و آزادی را به نمایش میگذارند.