مجموعه تخت فولاد در نظر دارد موزهای به نام «موزه آب» را راهاندازی کند تا تاریخ، معماری و مهارتهای فنی پیشینیان را به بازدیدکنندگان نشان دهد و فرهنگی را که قرنها نفس میکشد، زنده نگه دارد.
سید محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار» را همان شاعری بنامید که در آثارش توانست غنا، طراوت و ظرفیتهای بیپایان زبان فارسی را در سیمایی تازه و مردمی بیان کند.
نمایشگاه «نامه سفر» تلاشی است برای پیوند زدن تجربه سفر، روایت عاشقانه و مواجهه با میراث فرهنگی جهان. در این چیدمانها، هر زوج، سفری خیالی به موزههای بزرگ دنیا را بازگو میکنند؛ سفری که در قالب نامهای عاشقانه روایت میشود.
خیابان عباسآباد امروز تنها نماد باقیمانده از شهرک صفوی است. این خیابان قدیمی که دو اثر تاریخی ارزشمند خانه اسقف و مقبره صائب تبریزی را به هم پیوند میدهد، انتظار میرود در فهرست آثار ملی ایران ثبت شود.
سوده لطفالهی، هنرمندیست که با خیال خود نقاشی را زندگی میکند و زندگی را نقاشی. آثار او که بازتابی از زیبایی و سادگی لحظات روزمره زندگی است، ترکیبی از صمیمیت، تجربه شخصی و آزادی را به نمایش میگذارند.
رویداد هنری «عشق سرزمینی» با هدف ایجاد همدلی و تقویت پیوندهای فرهنگی میان سه استان اصفهان، یزد و چهارمحال و بختیاری، برگزار میشود.
در قلمرو هنر و ادبیات، «خیال» و «تجسم» فصل مشترک تجربه زیباییشناختی هر هنرمند به شمار میآید. ادبیات هنری تصویر آفرین است؛ هنری که با نیروی خیال، تجسم میآفریند و با عاطفه، به آن جان میبخشد.
کاخ هشتبهشت در اصفهان تجلی گویای شکوه و هویت معماری ایرانی است؛ جایی که هنر، طبیعت و معنویت در پنج نظم خاک، هوا، آب، گیاه و مقدس در هم آمیختهاند و الگویی جاودانه خلق کردهاند.
یکی از بزرگترین مشکلات ما این است که هنوز تعریف روشنی از هنر بهعنوان کالا یا فعالیت اقتصادی نداریم. همچنان مشخص نیست فعالیت هنری دقیقاً چه نوع فعالیتی محسوب میشود، محصول هنری چه جایگاهی دارد و شغل هنرمند چگونه باید تعریف شود.
نهادهای عمومی اصفهان عملاً هیچ مشارکتی در کارهای هنری ندارند. در حالی که سرمایهگذاری فرهنگی یا خرید آثار در این زمینه میتواند بسیار کمککننده باشد.
انسان واقعی کسی است که آزاد و رها باشد و در آثار استاد فرشچیان این حس رهایی بهروشنی دیده میشود. او همچون پرندهای آزاد از دنیای مادی فاصله گرفت و با رنگها و طرحهای خلاقانه، در عرصه نگارگری، جهانی تازه آفرید.
نظام آموزش هنر در اصفهان نیازمند استانداردسازی جدی است. آموزش هنری باید به دست افراد متخصصی سپرده شود که توانایی پرورش خلاقیت را دارند، نه اینکه آن را سرکوب کنند.