تلاش و پرسشگری لازمه خبرنگاری

کارگاه آموزشی نخستین جشنواره تخصصی ورزشی‌نویسان اصفهان با همکاری فرهنگ‌سرای تخصصی رسانه و انجمن خبرنگاران، نویسندگان و عکاسان ورزشی برگزار شد. محمد آقایی‌فرد، مدرس روزنامه‌نگاری ورزشی و برنامه‌سازی تلویزیونی، در این کارگاه با بیان اینکه هر خبری که در رسانه‌تان منتشر می‌کنید، رزومه شما را تشکیل می‌دهد و هر خبر اشتباه به معنای ازدست‌دادن بخشی از مخاطبان شماست، گفت: خبرنگاران موظف هستند سوژه‌های خبری‌شان را درست انتخاب کنند تا اعتماد مردم و مخاطبان خود را از دست ندهند. سوژه و ایده غالبا در معنی تداخل دارند و در نظر اول ایده (Idea) و سوژه (Subject) مفهومی مشابه به نظر می‌رسند؛ اما با کمی دقت درمی‌یابیم که ایده نشانگر زاویه‌دید روزنامه‌نگار نسبت به سوژه است.

در انتظار قرق

کرونا «دلتا» افسار گسیخته و امان نمی‌دهد! تمام بیمارستان‌های دولتی و خصوصی سر ریز از بیماران مبتلا به کووید 19 شده‌اند و نفس کادر درمان را بریده‌اند. دارو کمیاب شده و خیلی از بیماران منتظر خالی‌شدن تخت، پشت در بیمارستان‌ها به انتظار نشسته‌اند؛ انتظارِ مرگ یا بهبودی! بیش از 2 هزار و 800 نفر به دلیل ابتلا به کرونا در اصفهان بستری هستند و روزانه به طور میانگین حدود 20 تا 30 نفر نیز به همین دلیل جانشان را از دست می‌دهند.

چندوچون روند واکسیناسیون در کشور

رونــد واکسینــاســیــون علیه کرونا در هفته‌های گذشته نسبت به ماه‌های قبل تا حدودی سرعت گرفته است و برخی از گروه‌های هدف بر اساس سند ملی واکسیناسیون درحال دریافت واکسن هستند. براساس آخرین گزارش‌های وزارت بهداشت، حدود 10میلیون و 741 هزار و 956 نفر دز اول واکسن کرونا و تنها دومیلیون و 844 هزار و 250 نفر نیز دز دوم را دریافت کرده‌اند. مجموع واکسن‌های تزریق شده در کشور هم به 13میلیون و 586 هزار و 206 دز رسیده است.

اصفهان خون ندارد!

آژیر قرمز به صدا در آمده و خبرها حاکی از کمبود ذخایر خونی در استان اصفهان است؛ استانی که این روزها در شرایط «فوق بحرانی» به سر می‌برد و بیش از دو هزار و پانصد بیمار مبتلا به کرونا در بیمارستان‌های آن بستری هستند و روزانه به‌طور میانگین نیز 20 تا 30 نفر به خاطر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست می‌دهند. کمبود ذخایر خونی در پاندمی کرونا موضوع جدیدی نیست. سال گذشته بود که بشیر حاجی‌بیگی، سخن‌گوی سازمان انتقال خون کشور در گفت‌وگو با رسانه‌ها از کاهش ذخایر خونی خبر داد و گفت: «در دوران شیوع کرونا در کشور در هشت ماهه 1399 نسبت به 8 ماه مدت مشابه سال قبل در ایران هفت درصد کاهش اهدای خون داشتیم.

رقابت خارج از میدان ورزش!

تعلیق دلتایی معلمان و دانش‌آموزان!

دومــیـن ســال تـحصـیـلـی در شــرایــط کرونایی نیز به سر آمد و حالا و با آغاز واکسیناسیون معلمان زمزمه‌هایی مبنی بر بازگشایی مدارس در مهر سال جاری از گوشه‌و‌کنار شنیده می‌شود. همین چند روز پیش بود که محسن حاجی‌میرزایی، وزیــــر آمــوزش‌وپــــرورش، لابــــه‌لای حرف‌هایش نوید بازگشایی مدارس را به دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان داد؛ آنجا که به پایگاه اطلاع‌رسانی دولت گفت: «۹۰درصد دانش‌آموزان دل‌تنگ فضای مدرسه شده‌اند و اشتیاق بازگشت به مدرسه را دارند. بسیار خوشحال هستیم که در روزهای پایانی مأموریت این دولت، آماده افتتاح باشکوه و با آرامش سال تحصیلی جدید، همراه با کاستن نگرانی خانواده‌ها در سال جدید شده‌ایم.»

بیمارستان‌خوابی!

هرم داغ آفتاب از تاروپود لباس‌های نخی و نازک عبور می‌کند و گرمای داغ تابستان، پوست خیس و عرق‌کرده را می‌سوزاند؛ گرمایی که درختان محوطه بیمارستان الزهرا را چتری بزرگ کرده که سایه‌اش را متواضعانه بر سر همراهان بیمار گسترده است. گله‌به‌گله با فاصله اندک کنار هم نشسته‌اند و مدت‌هاست که با هزار و یک امید چشم دوخته‌اند به پنجره اتاق بیمارشان تا شاید خبری خوشایند از آن تو به بیرون درز کند. یک حصیر یا زیرانداز، فلاسک چای، پیک‌نیک و چند تکه ظرف، دارایی مشترک همه همراهانی است که در حیاط بزرگ بیمارستان، روی چمن‌ها و زیر سایه درختان توت و نارون اتراق کرده‌اند و باقی وسایلشان را عقب خودرو جا داده‌اند؛ انبوه ماشین‌هایی که دورتا دور محوطه پارک شده‌اند و پلاک بیشترشان غیربومی است.

فاجعه بیخ گوشمان است؛ هوای خودمان را داشته باشیم!

تنها دو قدم به تکمیل ظرفیت تخت‌های بیمارستانی در شهر اصفهان مانده. تخت‌های بستری و تخت‌های مراقبت‌های ویژه در شهرستان‌ها اشباع شده و بیماران سرگردان‌اند؛ کرونایی و غیرکرونایی. کادر درمان درمانده و خسته شده‌اند و بی پناه‌تر از همیشه! روند واکسیناسیون نسبت به ماه‌های گذشته بهبود یافته، اما هنوز پاسخگو نیست و تنها درصد اندکی از جامعه واکسینه شده‌اند. آن طور که از گوشه و کنار خبر می رسد تولید واکسن داخلی آنطور که باید و شاید با موفقیت روبه رو نشده و کشور دوست و همسایه نیز تمایلی به همکاری با ایران در زمینه تامین واکسن ندارد. 

بیداد بی‌دارویی

دارو نیست؛ فرقی نمی‌کند، ایرانی یا خارجی. کمبود دارو در داروخانه‌های شهر اصفهان بیداد می‌کند و دمار از روزگار بیماران در آورده است. برخی از بیماران، حالا مدت‌هاست که برای یافتن داروهای خود با مشکل اساسی روبه‌رو هستند و کسی هم پاسخ‌گوی آن‌ها نیست؛ بیمارانی که هر بار و پس از ویزیت پزشک، نسخه‌به‌دست خیابان‌های شهر را پشت سر می‌گذارند و داروخانه به داروخانه دنبال دارو هستند یا به فضای مجازی پناه می‌برند و با انتشار نسخه از کاربران می‌خواهند که در جست‌و‌جوی دارو به کمک آ‌ن‌ها بیایند؛ دریغ از اینکه برخی از داروها کیمیا شده‌اند و در قوطی هیچ عطاری این روزها یافت نمی‌شوند.

تکاپوی «آب رسانی به اصفهان بزرگ»

خشک‌شدن رودخانه زاینده‌رود در چند سال گذشته، تأمین آب شرب شهرستان‌های اردستان، اصفهان، برخوار، تیران و کرون، خمینی‌شهر، خور و بیابانک، دهاقان، شاهین‌شهر و میمه، فلاورجان، لنجان، مبارکه، نائین، نجف‌آباد و نطنز که زیرپوشش شبکه اصفهان بزرگ هستند را با مخاطره جدی روبه‌رو کرده است. صرف‌نظر از مشکلات هیدروژئولوژیکی و کیفی، به‌دلیل افت بسیار شدید، آبخوان حجم آب بسیار محدودی را تأمین می‌کند. این موضوع چالشی بزرگ است که جمعیتی بالغ بر 7/4میلیون نفر را در شرایط فعلی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حال حاضر تأسیسات موجود قادر به تأمین آب مورد نیاز جمعیت هدف طرح در 14 شهرستان زیر پوشش نیست. همچنین از منظر استراتژیکی، ایمنی و امنیتی و پدافند غیر عامل منحصر بودن شریان تأمین و انتقال آب شرب برای جمعیتی بیش از 7/4 میلیون نفر از یک مسیر کاملا آسیب‌پذیر، منطقی نیست.

آسیب‌های سیستمی نظام سلامت در کشور

سیستم مجموعه‌ای از اجزای مرتبط است که در کلیت خویش برای ایفای وظیفه‌ای مشخص در کنش متقابل و هماهنگ با محیط است. در تفکر سیستمی، سازمان‌ها مانند سیستم‌هایی هستند که در دل یک مجموعه محیطی بزرگ‌تر قرار گرفته‌اند. هر سیستم شامل ورودی، خروجی، پردازش و بازخورد است؛ بنابراین داشتن تفکر سیستمی برای یک مدیر بسیار حائز اهمیت است. تفکر سیستمی به مدیران کمک می‌کند تا ساختار، الگوها و وقایع را در پیوند با یکدیگر موردبررسی قرار دهند و تنها به مشاهده اکتفا نکنند. تفکر سیستمی مبتنی بر نوعی کلی‌نگری است که با تحلیل، قابل‌درک نیست. سیستم‌ها به دو ساختار ساده و پیچیده تبدیل می‌شوند.

بی‌خبری، خوش‌خبری؟!

تعطیلات آخر هفته و همچنین تعطیلی روزهای اول هفته در تهران و البرز به دستور ستاد ملی مقابله با کرونا به دلیل شرایط بحرانی این دو استان، باعث شد تا برخی از مدیران مسئول و سردبیران روزنامه‌ها نیز تصمیم بگیرند، کرکره روزنامه را در این روزها پایین دهند و چراغ تحریریه را خاموش نگه دارند تا آب‌ها از آسیا بیفتد و دوباره و با دستور ستاد کرونا کسب‌وکارها به کار خود مشغول شوند؛ چرا که به ظن برخی از آن‌ها توزیع و پخش روزنامه در روزهای تعطیل با مشکلات زیادی مواجه می‌شود و ضرر و زیان هنگفتی به آن‌ها تحمیل می‌کند. از سوی دیگر برخی عدم انتشار روزنامه‌ها در این روزها را فرصت تنفسی برای مطبوعاتی به شمار می‌آورند که این روزها با مشکلات اقتصادی همچون بحران کاغذ دست و پنجه نرم می‌کنند؛ هرچند برخی از مدیران مسئول این موضوع را تأیید نمی‌کنند و معتقد هستند منتشرنشدن چندروزه روزنامه دردی از دردهای آن‌ها دوا نمی‌کند.