قرار بود سال گذشته آخرین سال کاریاش باشد و پس از 30 سال پاسپانی از محیط زیست و حیات وحش، شمع های کیک بازنشستگیاش را فوت کند. همه چیز طبق روال، پیش نرفت و نشد آن که باید شود! ماند و در پارک قمشلو محیط بانی کرد. میگفت عاشق آهوها است و آنها را مثل بچههایش دوست دارد. از بچگیها کنار آنها بزرگ شده و همین هم سبب شده تا خطر را به جان بخرد و 30 سال تمام مدافع حیوانات بیپناه شود. چندی پیش، اما شکارچیان غیرمجاز که برای گرفتن جان آهوها کمین کرده بودند، به جانش افتادند و او را زخمی کردند. رضاقلی خسروی، محیط بانی که قرار بود امسال دیگر به کار خود خاتمه دهد، پس از چندین عمل جراحی، امروز در حال انتقال به بیمارستان و بی نتیجه ماندن عملیات احیا، توسط کادر اورژانس، دارفانی را وداع گفت. این گفت و گو پس از اولین عمل جراحی او انجام شده، اما به دلیل مختلف مصاحبه مرحوم خسروی با اصفهان زیبا منتشر نشده است. اصفهان زیبا آنلاین اکنون به نشر این گفت و گوی قدیمی پرداخته است.
ساعت 30/10 صبح، روز سهشنبه، جلوی در ساختمان مصلا روز به نیمه نرسیده، آفتاب بیرحم میانه تیرماه، امان پیرمردها و پیرزنهای درحال رفتوآمد به مرکز واکسیناسیون مصلا را بریده. جلوی در ترافیک است و خودروهای زیادی پارک شده. چند دقیقه یکبار راننده تاکسی ترمز میگیرد و سرش را از شیشه بیرون میآورد و میگوید: «همینجا واکسن میزنند؟» دخترها و پسرها زیر بغل مادرها و پدرهایشان را گرفتهاند و به داخل مصلا میبرند و برای آنهایی هم که توان راهرفتن ندارند، ویلچر میگیرند. برخلاف خیابان مصلا و جلوی درب، ورودی و فضای منتهی به سالن بزرگ و وسیع واکسیناسیون بسیار خلوت است و خبری از همهمه و شلوغی نیست.
مشکلات کرونا برای خبرنگاران کم بود، حالا باید به آن معضلات و دردسرهای ناشی از قطعی گاه و بیگاه برق را هم اضافه کرد؛ اهالی رسانه که اصلیترین ابزار و تجهیزات کار آنها با برق کار میکند، خاموشیها باعث کندشدن و وقفه طولانی در روند کارشان میشود؛ به ویژه آن دسته از خبرنگاران و روزنامهنگارانی که به دلیل شرایط حاد کرونایی در تحریریهها حضور ندارند و ناچار به تحمل شرایط دورکاری هستند. عدم تأمین محتوا در زمان مناسب، به تأخیر افتادن زمانبندی بستن صفحات، کندی و قطعی سرعت اینترنت و… تنها شمهای از مشکلاتی است که اهالی رسانه در حین قطعی برق با آن مواجه هستند.
صدایش از پشت تلفن پرانرژی و بشاش است. با شور و شعف درباره آینده حرف میزند و میگوید مصمم به اجرای تصمیمش است؛ تصمیمی که شاید برای خیلی از همسنوسالهای او عجیب و غیرقابلباور باشد. محمود هاشمزاده میگوید تا به هدفش نرسد دستبردار نیست. او که امسال لقب مسنترین داوطلب آزمون سراسری را به خود اختصاص داد، پیرمرد موسفید اصفهانی است که روزهای خود را در مغازه عطاری به سر میبرد و خیلی اتفاقی تصمیم گرفته که در کنکور علوم تجربی شرکت کند و با داوطلبانی که بیش از 60 سال از آنها بزرگتر است و هرکدامشان جای نوهاش را دارند به رقابت بپردازد. او در گـفـتوگـو با «اصفهانزیبا» از پشتکاری که از زمان جوانی تا الان همراهش بوده است میگوید.
زبانههای آتش خشکسالی هر روز شعلهورتر میشود و نه تنها اصفهان را میبلعد که اگر به زودی فروکش نکند و خاموش نشود، دامنه آتش به 6 استان مجاور نیز میرسد و تَر و خشک را با هم میسوزاند. این موضوع را منصور شیشهفروش، مدیرکل مدیریت بحران استانداری اصفهان به تازگی به «ایرنا» گفته و زنگ هشدار را به صدا درآورده: «اگر وزارت نیرو و سازمان حفاظت محیط زیست نسبت به وضعیت خشکی تالاب بینالمللی گاوخونی رسیدگی نکنند این معضل به تهدید بالقوه انتقال گرد و غبار از این نقطه به ۶ استان اطراف اصفهان تبدیل میشود. آلودگی هوا به دلیل تشدید و افزایش ۱۶ کانون گرد و غبار در پی جاری نبودن رودخانه زایندهرود، خشکی بخش وسیعی از تالاب ۴۷ هزار هکتاری تالاب بین المللی گاوخونی و خیزش گرد و غبار همراه با گرم شدن هوا ایجاد شده است.»
سرگردانی یک طـــرح؛ طـــرحی به نام ســاماندهی فـضای مجازی که مدتهـاست بهارستاننشینها سنگ آن را به سینه میزنند و به دنبال تصویب آن هستند. این طرح که به اسم «صیانت از فضای مجازی و ساماندهی پیامرسانهای اجتماعی» نیز شناخته میشود، در جلسه علنی روز ۲۶ مرداد ۱۳۹۹ مجلس اعلام وصول شد و از همان ابتدا تا به الان با انتقادها و مخالفتهای بسیار مواجه شد؛ مخالفانی که معتقد بودند تصویب این طرح به منزله محدودکردن کاربران فضای مجازی و همچنین مجرم خطابکردن آنهاست؛ زیرا در این طرح که به امضای ۱۷۰ نماینده مجلس رسیده، هیئتی مسئول نظارت بر فضای مجازی شدهاند و مقرر شده «تمام پیامرسانهای داخلی و خارجی» باید فعالیت خود را هماهنگ با قوانین ایران کنند و عملکرد آنها به تأیید این هیئت برسد.
پنجشنبه؛ نهم تیرماه! عقربههای ساعت، هنوز به هفت صبح نرسیدهاند که جای سوزنانداختن در خیابان هزارجریب نیست. ماشینها شانهبهشانه، یله دادهاند به هم. فاصله دو درب جنگلبانی و شرقی دانشگاه اصفهان، مملو از دانشآموزان دختر است که روپوش و مقنعههای سورمهای و سیاه پوشیدهاند و داوطلب آزمون سراسری در رشته علوم ریاضی و علوم انسانی هستند. همه ماسک به صورت دارند. صف دخترها پشت در برای ورود به حوزه امتحانی طویل و بدون فاصله است! کنکور هوش و حواسی برای توجه به کرونا و رعایت پروتکلهای بهداشتی نگذاشته است. هر چه ساعت به هشت صبح نزدیکتر میشود، جمعیت بیشتر و صف نیز طولانیتر میشود. خیلی از پدر و مادرها هم دخترانشان را همراهی کردهاند و به بدرقه آنها آمدهاند. پشت در ایستادهاند یا در محوطه چمن بیرون از دانشگاه نشستهاند و برای موفقیت فرزندانشان در این امتحان بزرگ تسبیح میچرخانند.
درِ سازمان سنـجـش، برای دومـیـن بار باز هم روی یک پاشنه چرخید! اعتراضها و انتقادها و راهاندازی پویشهای مجازی دانشآموزان، برای به تعویق انداختن کنکور، امسال هم همانند سال گذشته راه به جایی نبرد و اولین گروه از میان یکمیلیون و ۳۶۸ هزار داوطلب آزمون سراسری صبح امروز و درحالیکه گفته میشود تا شیوع پیک پنجم کرونا تنها دو قدم بیشتر نمانده، راهــی حوزههای امتحانی شدند و با بیم و امید بر سر جلسه آزمون نشستند. این آزمون که از امروز شروع شده تا روز شنبه ادامه دارد و آنطور که ابراهیم خدایی، رئیس سازمان سنجش کشور در گفتوگو با رسانهها گفته، در آن ۳۷۰ هزار و ۱۱۲ داوطلب در گروه علوم انسانی، ۱۷۵ هزار و ۷۷۶ داوطلب در گروه زبانهای خارجی، ۱۴۲ هزار و ۶۷ داوطلب در گروه علوم ریاضی و مهندسی و در گروه آزمایشی هنر هم ۱۲۵ هزار و ۱۱۲ داوطلب رقابت میکنند.
یوسف شاقول، معاون آموزشی و تحصیلات تکمیلی دانشگاه اصفهان، در جمع خبرنگاران با اشاره به لزوم ارتقای کیفیت آموزش، بیان کرد: این مسئله چــنــد بُعدِ دانشجـــو، هیئـــتعلمی، ساختارها و فرایندها را دربرمیگیرد. زمانی گفته میشود دانشجو ارتقا یافته است که او توانمندتر شده است؛ بر همین اساس و بهمنظور توانمندسازی دانشجویان اقداماتی در دانشگاه انجام شده است؛ برای مثال، تأسیس مرکز بالندگی مسیر شغلی دانشجویان. در این مرکز اهدافی برای تمام دانشجویان (با اولویت مقطع کارشناسی) در نظر گرفته شده است؛ البته کرونا موانعی برای رسیدن به این اهداف ایجاد کرده، اما قرار است برای همه دانشجویان یک پرونده شغلی باز کنند و وضعیت شغلی آنها را رصد کنند.
گرمای شدید و کلافهکننده، حالا چند سالی است که خیلی زود، خودش را نشان میدهد و از بهار میزبان ایرانیها میشود و تا اواخر تابستان نیز ادامه دارد؛ گرمایی که خشکسالی و عدم بارش برف و باران در سال آبی جاری نیز با آن همراه شده و شرایط بسیار نامطلوبی را برای ایرانیها رقم زده است. البته گرمای هوا فقط در ایران رخ نداده، بلکه این اتفاق که تمام جهان را تحت الشعاع قرار داده و به نام «گرمایش جهانی» یا «گرمشدن زمین» شناخته میشود، پدیدهای است که باعث افزایش میانگین دمای زمین و سطح اقیانوسها شده است. اینگونه که گفته میشود در صدسال گذشته، سیاره زمین بهطور غیرطبیعی حدود 74/0 درجه سیلیوس گرمتر شده است؛ گرمشدنی که کارشناسان دلیل آن را تغییرات اقلیمی میدانند.
چشمهها و قناتها یکیدرمیان کور شدند و تشنه بیآبی. زمینهای حاصلخیز عمل نیامدند و ییلاقهای سرسبز و پُرآبوعلف، گورستان خشکسالی شدند. خاک مُرده، کوچ را از رمق انداخت. خیلی از مردهای عشایر، دام و طلای زنها را فروختند و راهی شهر و روستا شدند؛ جایی که آب باشد و مردمانش برای یافتن یک لقمه نان، رنج کمتری متحمل شوند. برخی هم به ناچار دل از کوچ نکندند و اردیبهشت که خود را نشان داد، کرفس و پونه و تره به دامن کوهها که نشست، زن و بچه و هرچه داشتند و نداشتند، عقب وانت و کامیون سوار کردند و افتادند به شانه جاده. یکی مثل «مش اکبر»؛ مردی، سیاهچهره و 60 ساله با کلاهی نمدی و جلـــیقه و شلواری گشاد، مثل باقی بختیاریها: «نتوانستیم یکجانشین بشویم.»
اولین روز از تابستان، یعنی ۲۲ ژوئن «روز رسانه مثبت» نامگذاری شده است؛ روزی که دستیابی به آن، دستکم در یک سال و نیم گذشتهای که ایرانیها پشت سر گذاشتهاند، برای خیلیها آرزو شده است. کرونا و مرگومیرهای ناگهانی، تصادفهای گاهوبیگاه، حوادث پیشبینینشده و… خبر خوب و مثبت را این روزها بدل به کیمیا و نایاب کرده و به همین دلیل نیز جامعه هر روز در معرض حجم زیادی از خبرهای ناخوشایند و منفی قرار میگیرد؛ اخباری که باعث تزریق یأس و ناامیدی در بین افراد میشود و اضطراب و استرس را افزایش میدهد. اما آیا در ایران، اخبار مثبتی برای بازنمایی در رسانهها وجود ندارد؟