«شهر زیبا» کوشیده است فرای شبکه استانی، اصفهان را به ایران معرفی کند
روایت اصفهان روی آنتن رسانه ملی
برنامه «شهر زیبا» از تولیدات تلویزیونی سالهای اخیر است که با تمرکز بر چهرههای فرهنگ و هنر اصفهان، تلاش کرده روایت متفاوتی از این شهر به مخاطبان ارائه دهد.
سینمای اصفهان، راوی امروز جنوب ایران
سینمای ایران همواره بستری برای روایت تنوع فرهنگی و اقلیمی این سرزمین کهن فراهم کرده است؛ جایی که فیلمسازان با تصویر کردن اقوام مختلف ایرانی، نهتنها به آثار خود غنای بصری میبخشند، بلکه پلی برای همدلی و درک متقابل میان مردمان این مرز و بوم میسازند. در این میان، فیلمسازانی که به مناطق مرزی و کمتر دیدهشده میپردازند، فراتر از انتخاب یک ژانر، رسالتی فرهنگی و اجتماعی را دنبال میکنند.
روحالله توکلی، مستندساز، از روند تولید مستندش درباره شهید مسیحی جنگ رمضان، «آوانس سیمونیان» میگوید
بمبهای آمریکا دین نمیشناسد
جنگ رمضان و پاسخهای متقابل ایران و اسرائیل، یکی از مقاطع تلخ و پیچیده تاریخ معاصر ایران بود. شبی که آسمان تهران و اصفهان و چندین شهر دیگر به جای ستاره، از درخشش موشکهای دشمن روشن شد و مردم عادی که در کوچه و خیابان و خانه و کارگاه خود مشغول زندگی روزمره بودند، ناگهان خود را در میان آتش و دود و وحشت یافتند.
هنرهای تصویری
وقتی درام آلوده به اتفاق میشود!
عطرآلود از آن دسته فیلمهایی است که در عین ایدئالبودن برای بعضی مخاطبان، برای برخی دیگر اصلا قابل قبول نیست.
یادگار جنوب؛ عاشقانهای خوشساخت
فیلم سینمایی «یادگار جنوب» ساخته مشترک حسین دوماری و پدرام پورامیری است که به عنوان یکی از آثار مهم جشنواره بوده. این فیلم یک داستان عاشقانه اما پرالتهاب را روایت میکند و در این نوع روایت بسیار موفق بوده است.
سینمای بومی یا بومگردی با سینما؟
فیلم سینمایی «هوک» کاری از حسین ریگی به نویسندگی مهدی تراببیگی است. «هوک» ماجرای پسربچهای بلوچ که در آرزوی قهرمانی بوکس وارد این رشته میشود.
«های پاور» توانی کم برای تیکآف ارزشها
فیلم های پاور به کارگردانی هادی محمدپور. در این فیلم همه چیز دست در دست هم داده است تا اثر به سرمنزل مخاطبپسندبودن پیش نرود.
سرهنگ ثریا
«سرهنگ ثریا» اولین فیلم بلند سینمایی به نویسندگی و کارگردانی لیلی عاج، تنها بانوی کارگردان در چهلویکمین جشنواره فیلم فجر است.
فیلمی که هیچکس نمیتواند دوستش داشته باشد
«آنها مرا دوست داشتند» فیلمی است که ادعای طرح موضوعی انسانی را دارد. ولی خود ضدانسانیترین فیلم جشنواره تا این مقطع بود. فیلمی حقیقتا پوچ با ادعای انساندوستی که فقط نشانگر فلاکت بود و تعفن.
امید تلفشده
فیلم «عطرآلود» از آن دست فیلمهایی است که آدم با دیدنش احساس میکند یک شکست بزرگ خورده است، حتی اگر نه از عوامل فیلم بوده باشد، نه ربطی به آن داشته باشد! نه اینکه وقتش تلف شده باشد، امیدش تلف شده.
یک آغوش سالم
فیلم سینمایی «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجهپاشا و تهیهکنندگی محمدرضا مصباح و سجاد نصرالهینسب است. خواجهپاشا یک فیلماولی است که البته با تجربه و از راهی پرکار به سینما آمده است.
کموکیف میزبانی از اهالی رسانه و فرهنگ
سینما سپاهان در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان، محلی برای اکران فیلمهای جشنواره مخصوص اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه شد؛ سینمایی که با تمام زوایای وجودیاش یکی از سینماییهای قدیمی اصفهان است.
روایتی جذاب؛ اما غیراصیل
میتوان گفت اینگونه از روایت که آدمها (و بهخصوص شهدا) را پایین بیاورند و خاکی و زمینی کنند تا قابلدرک و وصول برای مخاطب معمولی باشند، از حاتمیکیا شروع شد و با مهدویان، بهخصوص در فیلم «ایستاده در غبار» اوج گرفت.
عطر امید در سینما
فیلم سینمایی «عطرآلود» ساخته هادی مقدمدوست به چهلویکمین جشنواره فیلم فجر آمده است. بسیاری مقدمدوست را با نویسندگی فیلمهای ماندگار «وضعیت سفید» و «شعلهور» به یاد میآورند.
عطر گس عطرآلود
عطر «عطرآلود» گس است؛ فیلمی تلخ و شیرین از یک زندگی حقیقی که در تلاش برای یادآوری مفاهیمی چون: دین، تلاش، امید و ارزش جایگاه زن و مادر یک قصه ساده را روایت میکند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
