محله باطان از محلههای پرتراکم منطقه14 است. وقتی وارد محله میشویم بهخوبی میتوانیم این تراکم و رفتوآمد مردم را ببینیم. خیابان مهدیه که یکی از خیابانهای اصلی است، هر روز شاهد آدمهای مختلفی است که در کوچهپسکوچههای این محله ساکن شدهاند.
در محله باطان زینبیه، بعضی کوچهها فقط مسیر عبور آدمها نیستند؛ گاهی خودشان بخشی از یک خاطرهاند. کوچه ابوریحان، کوچه ۱۱ و بنبست ۳۱، امروز نام مردی را بر خود دارند که روزگاری از همین حوالی گذشته، در همین محله بزرگ شده و میان مردم زندگی کرده است.
حسن طاهری، متولد ۱۳۶۵ و رئیس هیئتامنا و مدیر امامزاده احمدرضا(ع)، فعالیتهای این مجموعه را در سه شاخه مذهبی، فرهنگی و ورزشی دستهبندی میکند و بیان میکند: شاخه مذهبی شامل هیئت برادران و خواهران است که در مناسبتهای مختلف برنامههای پرفروغی برگزار میکنند.
محله مهدیه (باتان) اصفهان، در خیابان لاله شمالی، یک مسجد نیمهکاره دارد با نام المهدی(عج). اگر قدری در برابر این مسجد مکث کنید، صدای خندههای کودکانه، عطر چای مادرانه و همهمههایی که بوی تلاش و امید میدهد، شما را به درون میکشاند.
صحرای باطان که امروزه به محله مهدیه و باتون شناخته میشود، روزگاری دور محل کشتوکار مردم اصفهان بوده است. در این صحرا که از مادی سهم آب داشته، گندم میکاشتند و از کشت صیفیجات هم روزیِ عدهای از ساکنان اطراف فراهم میشده است.
به گزارش اصفهان زیبا؛
محله شفق یکی از محلههای هشتگانه منطقه ۱۳ شهرداری است که در جنوب غربی شهر اصفهان واقع شده است. این محله از شمال به محله قائمیه، از جنوب به خیابان عباسپور، از شرق به بزرگراه شهید کاظمی ذوب آهن و از غرب به شهر درچه منتهی میشود.
گاهی یک محله، تنها مجموعهای از خانهها و خیابانها نیست؛ پشت بعضی از پنجرههایش، سالها تجربه، هنر و خاطره جریان دارد. حسین پودزر، هنرمند نقاش محله شفق، یکی از همین چهرههاست.
یکی از مهمترین مسائلی که محلهها با آن درگیر هستند، حفظ بومشان است. شاید بعضی از محلههای اصفهان را بتوان اینطور دید (یا بهطور کلی خیلی از محلههای کلانشهرها را ) که بوم ندارد! «بوم ندارد» به چه معنا؟ به این معنا که انسانها در مناسبات با یکدیگر، فضایی را شکل میدهند و احوالی بر آنجا حاکم میشود که با یکدیگر بینسبت و بیتفاوت و به تعبیری غریبه میشوند.
محله شفق از آن محلههای قدیمی است که از ابتدای انقلاب شکل گرفت. البته اوج توسعه محله به دهه70 میرسد. از آن زمان با واگذارکردن زمینهای بایری که در دل کوه بودند، ساختوسازها در دامنه کوه دنبه شروع شد و محله شفق شکل گرفت.
در دل محله شفق، جایی که آسمان را با بلندای برجها گره زدهاند و همسایهها از پشت پنجرهها به هم سلام میکنند، مسجد امام علی(ع) سالها بود که با خلائی آشنا نفس میکشید.
بلوار شفق، یکی از محلههای نسبتاً جدید و درعینحال پرجمعیت اصفهان، این روزها شاهد تحرکی فرهنگی است که ریشه در یک ساختمان کوچک اما پرانگیزه دارد.