بدرقه خورشید!
نُه روز از اسفند سال صفر جنگ، میگذشت. رمضان بود. چکیده خبرها، سرد بود. آههایم مدام قد میکشید.دل توی دلم نبود. خبر که رسمی شد و از پشت قاب رنگی تلویزیون، شُره کرد و ریخت توی گوشم، دنیایم سیاه و سفید شد.
از روزهای کودکی و قصههای شبانه تا ظهر هفتم فروردین ۱۴۰۵؛ روایت خواهر شهید «عباس بهرامی» که آخرین گفتوگویش با برادر به آخرین خاطره زندگیاش تبدیل شد
آخرین تماس یازدهدقیقهای…!
خاطراتش با برادر از اتاقی شروع میشود که شبها از آن صدای قصه شنیده میشد؛ اتاقی مشترک برای هردوشان که خاموشی زودهنگام خانه هم حریف بیداریشان نمیشد.
همکار شهید «میثم رضوانپور» در اولین سالگرد شهادتش، از منش مدیری سخن میگوید که به باور او، شهادت پایان طبیعی سالها زندگی خالصانهاش بود
آقا مدیر!
بعضی آدمها را نه با سمت و مسئولیت، بلکه با منش و رفتارشان به خاطر میآورند. شهید «میثم رضوانپور» برای همکارانش از همین جنس انسانها بود؛ مدیری که بیش از آنکه به جایگاه سازمانی خود تکیه کند، به کرامت انسانها، رعایت حقالناس و خدمت بیمنت باور داشت.
پایداری
مهدی سهرابی از شهدای هوافضای اصفهان در جنگ دوازدهروزه است؛ رزمندهای که همسرش او را شهیدی امامحسنی معرفی میکند
مثل مادر امام حسن سوخت مثل پدرش، فرقش شکافته شد!
«مهدی سهرابی» از رزمندگان غیور و دلیرمرد اصفهانی در هوافضای اصفهان در جنگ دوازده روزه است که 27 خرداد ماه امسال توسط موشکهای اسرائیل مجروح و دچار 95 درصد سوختگی میشود.
حماسهای که از دل غم متولد شد!
مسجد، کنج کوچهای است توی یکی از خیابانهای شهر. ساعت از ده شب گذشته است. شاخههای سَرو سایه انداخته روی درب نیمهباز مسجد و نوری سبز رنگ از داخل مسجد افتاده توی کوچه.
«حاج حسین رضایی» از شكلگیری واحد زرهی لشكر 14 امامحسین(ع) میگوید
تانک، جنگ سخت و شهادت مردانه!
«غرش تانك در شب عملیات، به نیروهای پیاده قوت قلب میداد. اگر دو تانك با یك گردان 350 نفره همراه میشدند، نیروها آرامش میگرفتند و اگر واحدهای زرهی عقبنشینی میكردند، كاملاً باعث تضعیف روحیه نیروها میشد. عراق هم از این موضوع اطلاع داشت و از شیوههای مختلف تلاش میكرد، تانكهای ایران را از بین ببرد. تانك، جنگ سخت و مردانهای دارد و شهادت آن هم مردانه است.»
«فریدون» با حسین رفت و با حسین آمد!
جمعه بود، حال دیگری داشتم. از صبح چندمین بار بود که طول اتاق را طی کرده بودم. چای ریخته بودم اما نتوانستم بخورم. بچهها گریه میکردند. مثل اینکه آنها هم پریشان بودند.
مروری متفاوت بر شخصیت سردار شهید حاج حسین خرازی در آستانه سیونهمین سالروز شهادتش
«حسینِ» رزمندگان اصفهان امیدِ فرماندهان جنگ!
فرمانده 29 ساله لشکر امامحسین(ع) از روزهای آغازین جنگ تحمیلی، در جبهه جنوب حضور داشت و طلایهدار عملیاتهای موفقیتآمیز آن دوران بود. در اتاق جنگ، «حسین خرازی» جزو اولین امیدها و نوک پیکان حمله محسوب میشد.
اربعین شهدای امنیت وطن با حضور پرشورخانواده شهدا و مردم در گلستان شهدای اصفهان برگزار شد
صحنهای از همدلی جمعی
هوای گلستان شهدای اصفهان، رنگ دیگری داشت؛ انگار زمان کمی آهستهتر میگذشت و هر قدم، صدای خاطرهای را زنده میکرد. خانوادهها آرام میان ردیفهای سنگقبرها حرکت میکردند و بعد کنار مزار عزیزانشان مینشستند.
جایی برای تماشای ایثار!
اینجا سرزمینی است سراسر از اراده. جایی که مردان، رفتن را به ماندن برتری دادند. مرزی است ملکوتی حدفاصل زمین و آسمان. مکانی که روحِ فداکاری مردان چند دهه پیش از ما، این سرزمین را همچنان زنده و سرپا نگه داشته است.
روایتی از بزرگترین عملیات فرهنگی کشور در گفتوگو با مسئول اردوی راهیان نور سپاه استان اصفهان
راهیان نور؛ سرمایهگذاری فرهنگی فراموششده!
راهیان نور فقط یک اردو نیست؛ یک تجربه زیسته است. تجربهای که به گفته بسیاری از فعالان فرهنگی، هیچ فیلم، سخنرانی یا برنامهای توان جایگزینی آن را ندارد.
شهید «سجاد ذبیحی» با شماره داوطلبی ۱۲۵۰۸۸، هجدهم دیماه دکترای شهادت گرفت
داوطلب غایب دیروزِ آزمون دکتری!
جمعه؛ بیست و چهارم بهمن. ساعت هشت صبح. زرینشهر. دانشگاه آزاد اسلامی واحد لنجان. ساختمان شیخ بهایی! قاب عکسش یا یک بغل گل سفید، نشسته روی صندلی، کنار صندلیهای دیگر و جای خالیاش را پُر کرده است.
از شهادت همسر تا داغ فرزند به روایت «فرشته توانگریان»، همسرشهید «حسن شیخبهایی»
پابهپای یک انتظار چهل و دو سالۀ ادامهدار!
چشمانش میخندد، صورتش هم، اما دلش نه! چهل و اندی سال است که چشم انتظار است… چشم انتظار یک خبر، چشم انتظار یک دلخوشی عمیق! سالهاست منتظر یک زنگ تلفن است.
شهید حاج عباس نیلفروشان به روایت سردار چهارباغی؛ از فرماندهان قرارگاه مرکزی خاتم الانبیا و سپاه قدس
«عباس» نظریهپردازی برجسته بود!
سرتیپ پاسدار حاج محمود چهارباغی از فرماندهان جبهه مقاومت و سپاه قدس شاید یکی از افرادی باشد که حاج عباس نیلفروشان را به خوبی شناخت و در دوران حیات او، به خصوص در سالهای فعالیت مبارزاتیاش در جبهه مقاومت همراه و همسیرش بود.
دانشآموز سربلند مدرسه دارالسلام
هم برادر است، هم شاگرد آقای فدایی!
«سُوگ» و «حُزن»، ساکت و سربهزیرش کرده و سخت وارد گفتوگو میشود. انگار هنوز داغِ برادر بیست و یکسالهاش را هضم نکرده، حتی وقتی از چگونگی شهادت «محمدمهدی» در آن شب سردِ پنجشنبه «هجدهم دیماه» در «میدان امام حسین»(ع) «قهدریجان» میپرسم و او بدون هیچ درنگی میگوید: «اینها را خیلی به من نگفتند…!»
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
