« [حاج احمد کاظمی میگفت: اول خودتان را آماده کنید. خودتان را آماده بکنید یعنی چی؟ یعنی یک شهید خرازی باشید، یعنی یک شهید باکری باشید. دلتان را گرفتار این پیچ و خم دنیا نکنید. این پیچ و خم دنیا انسان را به باتلاق میبرد و گرفتار میکند. از آن هم نمیشود نجات پیدا کرد.]»
« شهر علاوه بر رویدادهای محلی، نیاز به اتفاقات شهری دارد.» شاید همین جمله ساده، برطرفکننده بسیاری از حرف و حدیثها در خصوص اجرای کنسرتنمایش شهری «رفیقبازی» باشد.
واژه «رفیق» از آن دسته کلماتی است که همیشه برای ما دوستداشتنی و خاص است؛ انگار تکتک حروف این واژه حرارت دارند!
اصفهان در شکلگیری و پیشبرد انقلاب اسلامی نقشی پررنگ و جایگاهی تعیینکننده داشت که این به برکت حضور و دغدغه مردم انقلابی و حقجویش بود.
منطقه یک شهرداری در مرکز شهر اصفهان است. شهرداری منطقه یک از شمال به میدان جمهوری اسلامی در مسیر خیابان فروغی تا فلکه شهدا، از جنوب به میدان انقلاب در مسیر زایندهرود تا پل وحید، از شرق به فلکه شهدا در مسیر خیابان چهارباغ تا میدان انقلاب و از غرب به پل وحید در مسیر اتوبان شهید خرازی-سهراه اشرفی اصفهانی-خیابان خرم تا میدان جمهوری اسلامی محدود میشود.
«لُنب» در لغت به معنای بزرگ و لنبان به معنی بزرگان است و بهدلیل اینکه افراد بزرگ و شاخصی در این محله ساکن بودهاند، آن را به این نام میخوانند.
ورودی باریک و نامناسب محله لنبان اولین مشکلی است که توی ذوق هر رهگذری میزند.
زنگ تفریح است و صدای بچهها در مدرسه پیچیده. کمی صبر میکنم ساعت کلاس شروع شود تا بتوانم با خواهر شهید علی، خانم مریم فخاریزاده صحبتم را شروع کنم.
لنبان از محلههای بسیار قدیمی اصفهان است که از گذشته تاکنون برخوردار از فرهیختگان، بزرگان، افراد فاخر و برجستهای زیادی است.
پس از تماس تلفنی با آقای مهدی صباغ برای مصاحبه درباره فعالیتهای مؤسسه فرهنگی آیتالله دکتر شهید بهشتی، او مرا به آقای میلاد پهلوان صادق معرفی کردند که مدیر داخلی مؤسسه و یکی از اعضای مطلع مجموعه فرهنگی شهید آیتالله دکتر بهشتی و هیئت انصارالحسین است.
کالبد جامعه ریشه در فرهنگ، هنر و مؤلفههای تشکیل دهنده آنها دارد.
فرهنگسرای پرسش از فرهنگسراهای بسیار فعال است که روزبهروز فعالیتهایش را گسترده کرده و مخاطبان بسیاری را به خود جذب کرده است؛ تا حدی که امروز به فرهنگسرایی با رویکرد محلهمحور مبدل شده است؛ ازاینرو با فهیمه فرزین، مسئول آن، گفتوگویی داشتیم.