از پدیده پیادهروی اربعین 1447 هم گذر کردیم؛ رخدادی که در چند دهه گذشته دوربینهای زیادی را به خود خیره کرده و متفکران را به حیرت در چیستیاش کشانده است.
دوگانهای در ادبیات گفتمانی است که در سالهای گذشته بحثبرانگیز شده است؛مناقشههایی که متأسفانه به دلیل عدم برخورداری از زبان مشترک میان دو گروه، به نتیجه سازندهای هم نرسیده و بهجای اینکه به آسیبشناسی اربعین ختم شود، به آسیبهای آن دامن زده است.
به گزارش روابطعمومی پژوهشکده مطالعات وقف و نیکوکاری (خیر ماندگار)، با همکاری دانشگاه اصفهان و پژوهشکده مطالعات وقف و نیکوکاری (خیر ماندگار)، مجله «مطالعات وقف و امور خیریه» موفق به کسب رتبه «ب» در ارزیابی سالانه کمیسیون نشریات علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری شد.
«اینجا به پناه آمدهایم»؛ نشسته بود کنج دعوتنامهشان. دعوت شدم به روضهای به قد سه شب برای جگرگوشه سهساله امامحسین(ع) جانِ همه ما؛ دعوتی از طرف رفقای رسانهای به تکیهای به نام «خاتونآبادی» در سرزمین مقدس تختفولاد.
از دهه هفتاد به بعد جامعه ایرانی با فزونی جمعیت مواجه شده و همین امر باعث تغییرات گسترده در ساحتهای گوناگون شده است؛ مثلا همزمان با شهری شدن، مردم تمایل دارند تعاملهایشان در فضاهای عمومی شکل بگیرد و این تمایل باعث نوعی تغییر در شمایل فضاهای بیرونی شده است
هیئت، هیئت است؛ با همه تفاوتهایی که با هم دارند، نقطه اتصالشان مهم است؛ امام حسین (ع). به قول بچههای گروه فرهنگی فانوس و شعارشان، «بر مدار حسین (ع)» بودن است که هیئت را میسازد و این را بارها در گزارشهایمان نشان دادهایم.
به گزارش اصفهان زیبا؛
حالا بیش از چهل روز از حمله مستقیم اسرائیل به سرزمینمان میگذرد و ما فقط به سراغ روایت از آن روزها نرفتهایم؛ بلکه از ریشههای فرهنگ مقاومت میگوییم.
این روزها مقاومت واژهای آشنا است. دیگر لازم نیست از مصادیقش بگوییم، دلیل بیاوریم، تبیین کنیم و… . مقاومت و دفاع، بهموازات جنگی که بر زندگیمان سایه انداخته، بیشازپیش رنگگرفته و حالا ملموستر از قبل شده است.
موکب منتسب به حضرت رقیه است. این را بالای خیمه با خطی زیبا نوشتهاند. به گمانم روزی گرهی از کارشان بازکرده که 13 سال است پایکارش ماندهاند و این علم را بلند میکنند.
الان تقریباً هفت هشت سالی هست که دهه اول محرم، صبح زود به یکی از این روضههای معروف اصفهانی میروم.
مراسم عزاداری و روضه در ایران یکی از اصلیترین مؤلفههای فرهنگ دینی است که بهطور معمول در ایام عزاداری اباعبدالله، زندگی هر فرد ایرانی را با خود همراه میکند.