خودکشی پایان دادن عامدانه به زندگی است. خشونتی با قساوت علیه خود که تاسفبارترین شکل مرگ از نظر ناظر و شاهد چنین عملی است. در دهههای اخیر این مقوله شکل فزایندهای داشته است. سازمان بهداشت جهانی در سال 2015، هشتصدهزار مرگ را از طریق خودکشی اعلام کرده. بحث و پرداختن به خودکشی در دوران کرونا، اهمیت زیادی پیدا کرده است. در اخبار ایران مدام میشنویم که کودکان و نوجوانان به دلیل مشکلات اقتصادی، دور شدن از فضای آموزشی و فشارهای فرهنگی دست به خودکشی زدهاند. به دلیل آمار فزاینده خودکشی در ایران، چهارشنبه 2 تیر 1400، در فضای اسکای روم نشستی با حضور دکتر محمدرضا جلالی در خصوص خودکشی نوجوانان، شکل گرفت. در این نشست به آسیبشناسی این مقوله پرداخته شد و راه حلهایی جهت پیشگیری از آن مطرح شد.
سرپـرسـت واحــد سـلامـت اجتماعـی مرکز بهداشت استان اصفهان گفت: شیوع بیماری کرونا، کاهش تعاملات اجتماعی شهروندان و ماندن در خانه، نشاط اجتماعی را در جامعه کاهش داده و خانوادهها را برای یافتن الگوهای صحیحی از گذراندن اوقاتفراغت در ایام شیوع کرونا، دچار سردرگمی کرده است. دکتر زهرا امینی، متخصص پزشکیاجتماعی و عضو هیئتعلمی دانشگاه علومپزشکی اصـفهان در «نشست هـمانـدیشی با موضوع شاخصها و راهکارهای افزایش نشاط اجتماعی در جامعه ایرانی اسلامی» در مرکز بهداشت استان اصفهان افزود: «پویایی و جنبوجوش اعضای یک جامعه»، «شکوفایی استعدادهای افراد و ایجاد ظرفیتهای جدید در کشور»، «احساس رضایت از زندگی» و «افزایش مشارکتهای مردمی» از جمله شاخصهایی است که با میزان نشاط اجتماعی موجود در جامعه، رابطهای تنگاتنگ دارد و بدون تأمین نشاط و شادابی، دستیابی به پیشرفت و توسعه امری دشوار به نظر میرسد.