
رهن و اجاره آپارتمان در محله لوکس آینهخانه با اعداد و ارقام نجومی انجام میشود. کافی است آپارتمان فقط یک پنجره با منظره زیبا داشته باشد تا مالک با عنوان «ویو ابدی» آپارتمان را با رهن میلیاردی و اجاره چند ده میلیون تومانی آگهی کند. در این بخش از شهر 200 میلیون، 400 میلیون و 600 میلیون تومان شوخی است. برای ودیعه یک سال چند میلیارد تومان (قیمت یک آپارتمان نوساز 140 مترمربعی در مناطق متوسط شهر) را دریافت میکنند و گاهی مستأجران حاضر میشوند تا ماهانه چند 10 میلیون تومان اجاره بدهند تا در محله آینهخانه زندگی کنند. بازار رهن و اجاره آپارتمان در محله آینهخانه بسته به محل قرارگیری آپارتمان، متراژ و امکانات در چند دسته قرار میگیرد و گرانترین آنها در بیشتر مشاهدات بیش از دو میلیارد تومان ودیعه دارند.



آپارتماننشینی در ابتدا پدیدهای مدرن و جذاب به نظر میآمد. زندگی در مجتمعهای مسکونی که در آغاز دهه هفتاد هنوز چندان در اصفهان مرسوم نبود (بهترین مثالش شاید برج کاوه در خیابان کاوه باشد) نوعی تفاخر بهشمار میآمد. بعدازآن بود که هجرت از خــانههای بزرگ و حیاطدار به ساختمانهای چندطبقه فزونی گرفت و مردم را بر موج خود سوار کرد. حالا با گذشت دو دهه و در آستانه قرنی تازه، اصفهان شهری مملو از آپارتمانها، برجها، مجتمعهای مسکونی و ساختمانهای عریض و طویلی است که هفتهبههفته و سالبهسال به حجم این شهر افزودهشده و خانوادههای دو، سه یا بهندرت چهارنفره را در خود جای میدهند، ساختمانهایی که بر ناهمگونی و ناسازگاری اغلبشان با بافت و شرایط محله و منطقه میزبان، انتقادهای بسیاری وارد است و به مجالی فراوان برای گپوگفت درباره آن نیازمندیم.


«آپارتمان شرکتی» این عبارت به تازگی در بازار مسکن اصفهان رواج یافته و به معنای آپارتمان بدون تجهیزات است؛ یعنی بدون کابینت، سیستم گرمایش و سرمایش، شیرآلات و مواردی شبیه به این.


بازار مسکن محله میرزاطاهر روزهای عجیبی را تجربه میکند: از یک طرف، تعداد زیادی آپارتمان فروشی با قیمت بین یک میلیارد و 500 میلیون تومان تا چهار میلیارد تومان آگهی شده و از طرف دیگر، پروژههای پیشفروش ساختمان در این منطقه روزبهروز بیشتر میشود.