نــقاشــیــخط تــرکــیبــی از نـــقاشـی و خوشنویسی است که این روزها علاقهمندان زیادی را به خودش جلب کرده است؛ هنری که شاید بتوان آن را گذرگاهی از دنیای سنتی خوشنویسی به دنیای معاصر محسوب کرد. این هنر به حیات خود در فرمهای مختلف ادامه داده و چشمانداز بزرگی پیش رو دارد؛ زیرا هنرمندان و اساتید زیادی در حال خلق آثاری از این دست هستند که اتفاقا با استقبال و حمایت مردمی هم مواجه شده است. هنری که مورد حمایت مردم قرار بگیرد نیز قطعا سالهای زیادی به حیات خودش ادامه میدهد.
هنر پدیده جهانی و مهمترین بهانه آدمیان برای زیستن و نگریستن به جهان است. آثار هنری، میراثهای مشترکی است که متعلق به همه مردم جهان است و از این رو انحصارگرایی یا تفکیک میراثهای هنری کاری نادرست و بیهوده است. خوشنویسی مهمترین عامل وحدتبخش در قلمرو جهان اسلام است که از سپیدهدمان ظهور با کتابت کلامالله آغاز شد و مورد توجه همه آحاد اسلامی قرار گرفت. خوشنویسی از نظر ملاحظات فرهنگی، حلقه وصلی بهویژه در قلمرو خاورمیانه است؛ اما چنانکه برنارد لوئیس به خوبی اشاره دارد، خاورمیانه واحدی است از حیث فرهنگی به شدت به هم پیوسته و از لحاظ سیاسی بسیار از هم گسیخته… این نکته را در بدایت کلام جهت حواسجمعی بر پرهیز از تفرقه فرهنگی و مجادلات بیثمر درباره خط عربی ذکر میکنیم.
خبر ثبت «برنامه ملی پاسداری از هنر سنتی خوشنویسی ایران» درشانزدهمین اجلاس میراث ناملموس یونسکو و در فهرست میراث جهانی را میتوان مهمترین خبر فرهنگی هفته اخیر دانست. این خبر بهظاهر خوب اما با واکنشهای متفاوت و عموما تأثربرانگیزی از سوی اهالی فرهنگ و هنر و خوشنویسان روبهرو شده است! علت را باید در اخباری دانست که همزمان با توجهبه این خبر نیازمند تأملاند.