این روزها فضای سیاسی کشور در حال آمادهشدن برای سیزدهمین انتخابات ریاستجمهوری در خرداد 1400 است و روزانه بر تعدد اخبار و گمانهزنیهای انتخاباتی در خصوص چهرههای احتمالی برای شرکت در این رقابت افزوده میشود. گزینههایی که جدای از چپ یا راست بودنشان به تخصص، پیشینه و تجربه از نظر سیاستمدار بودن، اقتصاددان بودن یا نظامی بودن آنها بسیار اشاره میشود. حال این سؤال مطرح است که آیا رئیسجمهور آینده حتما باید یک چهره سیاسی باشد یا فردی اقتصاددان یا با پیشینه نظامی هم میتواند بر این کرسی بنشیند؟ موضوعی که حسین کمالی، وزیر اسبق کار و امور اجتماعی در دولتهای ششم، هفتم و هشتم، نماینده مردم تهران در سه دوره اول مجلس شورای اسلامی، دبیر کل حزب اسلامی کار، نایبرئیس خانه احزاب ایران و نامزد ریاست جمهوری دوره یازدهم در خصوص آن با «اصفهان زیبا» صحبت کرد.
مسئله حضور زنان در عرصه سیاست، چالشی است که نمیتوان آن را تنها مختص به ایران دانست. «مردان سیاست» یا «رجل سیاسی» از آن دست واژههایی است که در همه نقاط جهان برای فعالان سیاسی به کاربرده میشود و همین اصطلاحات زمینه مناقشه میان زنان و مردان فعال در عرصه سیاست را فراهم میکند. برای پرداختن به امور زنان بهخصوص مسئله مهمی تحت عنوان زنان سیاسی، باید به سراغ مطلعان این حوزه رفت. معصومه ابتکار گزینه مناسبی برای گفتوگو در این زمینه محسوب میشود. سابقه فعالیتهای سیاسی ابتکار به قبل از پیروزی انقلاب بازمیگردد.
دوازده دوره است که زنان برای کاندیداتوری و ثبتنام در انتخابات ریاستجمهوری به وزارت کشور پای میگذارند، اما هر دوره صلاحیت آنها بر مبنای برداشت متفاوت از واژه «رجل سیاسی» ازجمله شرایط شرکتکنندگان در این رقابت، موردقبول واقع نمیشود؛ واژهای که شاید تفسیر مردانه شورای نگهبان از آن، حتی حق نامزدشدن زنان در این رقابت را که برخلاف اصل 115 قانون اساسی نیز است، از آنها گرفته است.