بسته نان میکادوی توی کمد، مرا با خودش برد به بیستوهفتهشت سال پیش؛ وقتی که ۹ ساله بودم. زندگی وارد مرحله عجیبی شده بود و همهچیز برایم تازگی داشت.
مدیریت شهری شعار محلهمحوری را به منصه ظهور رساند و با برگزاری برنامه «محله من، محله زندگی» در منطقه 7 شهرداری اصفهان بهعنوان پایلوت و اولین منطقه در مناطق پانزدهگانه به این شعار جامه عمل پوشاند.
در طراحی شهری وقتی قرار است پروژهای با رویکردهای مختلف تعریف شود، باید ابعاد گوناگون آن در نظر گرفته و طبق نظر کارشناسان پیوند فرهنگی و محیطزیست در آن لحاظ شود.
بهبود و احیای بافت فرسوده بیش از دو دهه است که در سیاستگذاری بالادستی ما جای خود را باز کرده است.
اجرای پروژههای عمرانی شهری یکی از الزاماتی است که شهرداریها برای خودشان ترسیم میکنند تا با بازکردن گرهها، شهر را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنند.
شهرهای امروزی، سرشار از عناصر و آرایههای نامناسب و آشفته هستند و شهروندان بهنوعی غرق در این همه آشفتگی، نیازمند مواجهه با فضاهایی مناسب، زیبا و هماهنگ با محیط خود هستند.
نخستین اجلاس تجارب بازآفرینی شهری منطقه 2 کشور به ابتکار سازمان نوسازی و بهسازی شهر اصفهان برگزار و طی آن از 15 سند بازآفرینی محلههای شهر رونمایی شد.
توجه مدیریت شهری دوره ششم به بافت تاریخی در اصفهان بسیار حائز اهمیت است؛ تا جایی که در سازمان نوسازی و بهسازی جلساتی با همین مبنا و برای تبادل اندیشه ها و افکار با صاحبنظران کلانشهرها در زمینه احیا و نوسازی بافتهای تاریخی در دستور کار قرار گرفته است.
روز گذشته یک نشست بانوانه با اصحاب رسانه از سوی مدیریت شهری و با میزبانی فرزانه کلاهدوزان رئیس کمیسیون خانواده، بانوان و جوانان شورای اسلامی شهر اصفهان، مائده سادات کاویانی دبیر شورای مشورتی بانوان شهرداری و مریم آقایی رئیس بانو سرای شهرداری اصفهان و دبیر رویداد «شهربانوی زندگی» در سالن کنفراس کتابخانه مرکزی برگزار شد.
باز هم برنامهای دیگر به همت اداره گردشگری شهرداری اصفهان برگزار شد که این بار بازدید یکی از خانههای تاریخی در خیابان هاتف بود.
«آیین رونمایی از 15 سند بازآفرینی محلههای اصفهان بر مبنای تجربه زیسته» به همراه نخستین اجلاس تجارب بازآفرینی شهری منطقه دو کشور و سومین نشست شورای سیاستگذاری دبیرخانههای انتقال تجارب بازآفرینی کشور امروز از ساعت 8:30 صبح در خانه مشروطیت اصفهان برپاست.
چندسالی است که اصفهان و معضلاتی که یکبهیک خود را در پهنه این شهرستان نشان میدهند، برای بسیاری از متفکران و اصفهاناندیشان پرسشهای اساسی را به وجود آورده است؛ اینکه «مسیر شکوفایی اصفهان از کجا منحرف شده است؟»، «چه عواملی را باید علت وضعیت فعلی دانست؟» و «چه باید کرد؟»