کودک موجودی مشغول و درگیراست که تمایل دارد لمس کند، بچشد، جیغ بزند، حفر کند، پاره کند، تکان دهد، بکشد، فشار دهد و از چیزی بالا رود. کودک شیفته جهان طبیعی است؛ مگر آنکه به طریق دیگری تحت تأثیر قرار گرفته باشد. فرزانه رضوانیپور، فعال محیطزیست در حوزه کودکان به اصفهانزیبا میگوید: ازنظر رشد همهجانبه و احترام به کودک بهتر است والدین و بزرگترها به شیوه نگاه کودک به جهان احترام بگذارند و برای کاوش و بازی در محیط طبیعی فرصتهای فراوان ایجاد کنند.