خودکشی پایان دادن عامدانه به زندگی است. خشونتی با قساوت علیه خود که تاسفبارترین شکل مرگ از نظر ناظر و شاهد چنین عملی است. در دهههای اخیر این مقوله شکل فزایندهای داشته است. سازمان بهداشت جهانی در سال 2015، هشتصدهزار مرگ را از طریق خودکشی اعلام کرده. بحث و پرداختن به خودکشی در دوران کرونا، اهمیت زیادی پیدا کرده است. در اخبار ایران مدام میشنویم که کودکان و نوجوانان به دلیل مشکلات اقتصادی، دور شدن از فضای آموزشی و فشارهای فرهنگی دست به خودکشی زدهاند. به دلیل آمار فزاینده خودکشی در ایران، چهارشنبه 2 تیر 1400، در فضای اسکای روم نشستی با حضور دکتر محمدرضا جلالی در خصوص خودکشی نوجوانان، شکل گرفت. در این نشست به آسیبشناسی این مقوله پرداخته شد و راه حلهایی جهت پیشگیری از آن مطرح شد.