با اینکه در فصل گذشته شاگردان یورگن کلوپ عملکرد بسیار قابل قبولی از خود نشان دادند و انتظار میرفت با ورود داروین نونیز و کودی کاگپو حتی بهتر از فصل گذشته نیز عمل کنند؛ اما در نهایت فصل 23-22 تا به اینجا برای آنها کاملا فاجعه بار پیش رفته است.
لالیگا برای اغلب فوتبال دوستان لیگی جذاب با خاطرات تلخ و شیرین گوناگون است زیرا در سه دهه اخیر با موفقیتهای دو تیم بزرگ رئال مادرید و بارسلونا در اروپا و نیز حضورستارگان بزرگی همچون رونالدینیهو، مسی، رونالدو و زیدان این لیگ به مرکز اصلی توجهات رسانهها و علاقه مندان به فوتبال تبدیل شده است. همه ما الکلاسیکوهای جذاب این لیگ را به یاد داریم؛ مسابقهای که بیشباهت به جنگ ستارگان نبود و شاید بتوان گفت که حساسترین مسابقه برای هر فوتبال دوستی به شمارمیرفت.
در هیاهوی تاخت و تاز سیتی در لیگ جزیره و اروپا، در بین توجه رسانهها به جنگ قهرمانی در لالیگا و یا حتی جدال سر سختانه در بوندسلیگا اما کسی چندان توجهی به سری آ و صدرنشین آن در این بین ندارد. نراتزوری با هدایت آنتونیو کونته با تیم دوم و تعقیب کنندههای اصلی فاصله گرفتهاند و با سرعت و قدرتی بینظیر به پیش میروند.
پس از فصلی فراتر از انتظار برای چلسی که باوجود بازیکنان جوان که اصلاً کسی امیدی به آنان نداشت در بین حتی6تیم برتر قرار بگیرد؛ لمپارد و تیم جوانش توانستند در بین 4تیم برتر قرارگرفته و علاوه بر نمایشی جذاب در طول فصل سهمیه حضور در لیگ قهرمانان فصل بعد را به دست آورند. این نتیجه درخشان در این فصل باعث شد انتظارات بهطور باورنکردنی نسبت به لمپارد افزایشیابد، همچنان که بازار پر سروصدای چلسی نیز به این اتفاق دامن زده بود.
چند روز پیش، پیاسجی خبر غافلگیرکنندهای مبنی بر اخراج توماس توخل، مربی که بهتازگی تیم پاریسی را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسانده و بدون مشکل چهارگانه داخلی فرانسه را به دست آورده بود، اعلام کرد. در همان روز، چندین منبع تأیید کردند که جایگزین مربی آلمانی قرار است مائوریسیو پوچتینو باشد که بیش از یک سال پس از دوران موفقیتآمیز خود در تاتنهام، هدایت هیچ تیمی را بر عهده نداشته است.