چوگان، یکی از ورزشهای باستانی و محبوب در ایران است که بهویژه در دورههای مختلف تاریخ هنر و فرهنگ ایرانی، جایگاه ویژهای داشته است. این ورزش به طور خاص در نگارگری ایرانی به عنوان نمادی از قدرت، شجاعت، و زیبایی به تصویر کشیده شده است.
میدان نقشجهان با ابعاد وسیعش، بهترین مکان برای بازی چوگان بوده است. در این بازی، دو تیم ششنفره سوار بر اسب، با چوبهای بلند و سرکجی که در اختیار داشتند، میبایست گوی مسابقه را از چنگ یکدیگر ربوده و وارد دروازه حریف کنند.
مسابقات نمادین چوگان به مناسبت عید نوروز سوم تا پنجم فروردین ماه ۱۴۰۱ برای تماشای مسافران نوروزی در میدان امام اصفهان برگزار میشود .
اصفهانیها اقبال بلندی دارند که میتوانند در یکی از زیباترین میدانهای تاریـخـی جـهـان، پا در رکـاب تـاریـخ دوچرخهسواری کنند. با پیادهراه شدن این میدان کهنسال و بافت پیرامون آن، فضای بسیار مناسبی برای رکابزدن در آن فراهم شده است. میدانی که روزگاری پر از غوغای تاختوتاز سوارکاران چوگانباز بوده، حالا با سوارکارانی از جنس دیگر روبهرو شده است. رکابزنانی که دور نقشجهان میگـردنـد و تـاریـخ ایـن مجموعه مهم را با نگاهی تازه مرور میکنند.