مدتهاست که آمار و ارقام نشاندهنده کاهش علاقه به کتاب و کتابخوانی و ضعف مشهود ادبیات در بین ایرانیان است و البته که این موضوع دلایل زیادی دارد، اما دلیل آن هرچه باشد، نتیجه آن در فقر کلماتی حس میشود که در مکالمههای روزمره میشنویم یا به کاهش انتشار کتابهایی برمیگردد که بتوان آنها را کتابهای فاخر در زمینه ادبیات خواند و یا بهطور ملموستر در نوشتههای عکس و پُستهایی درک میشود که در فضاهای مجازی منتشر میشود. این موضوع شاید حکایت از کمشدن علاقه دانشآموزان به ادبیات باشد اما هنوز هم هستند نوجوانان و جوانان علاقهمندی که نسبت به رشتههای مختلف ادبیات دغدغه دارند؛ شعر میسرایند و داستان و خاطره و مینویسند، اما اینکه ایده و خلاقیتهای آنها چگونه باید کشف و در مسیر درست خود تربیت و پرورش داده شود موضوعی است که کمتر به آن پرداختهشده است.