امروزه وقتی درباره کاهش نرخ تولد در ایران سخن میگوییم، بسیاری تنها به تعداد نوزادان نگاه میکنند و بر اساس آن، موفقیت یا شکست سیاستهای دولتی را میسنجند، اما این نگاه، نگاهی سطحی و توصیفی است که حقیقت تلخ بحران را در لایههای زیرین پنهان میکند.
وقتی به آمارهای نگرانکنندهای که اصفهان را در رتبه دوم کاهش نرخ باروری کشور قرار داده است نگاه میکنیم، پیش از هر تحلیل آماری یا نگاه مدیریتی با یک دوگانگی روبرو میشویم؛ شکافی میان آنچه در ذهن آدمها میگذرد و آنچه در واقعیتِ خیابانها و خانهها جریان دارد.
جنگ تحمیلی سوم با شهادت رهبر معظم انقلاب غمی عمیق بر دل ملت نشاند؛ غمی که هنوز هم تازه است؛ با این حال برای بسیاری از ما که شاید سالها در هیاهوی روزمرگی و در ازدحام خبرها از کنار واقعیتهای کشورمان گذشته بودیم، فرصتی شد تا دوباره به خودمان، به سرزمینمان و به آنچه در این خاک ساخته شده است نگاه کنیم.
در خوانشی کلان از اتمسفر حاکم بر فضای عمومی کشور باید اذعان داشت که خیابان در شبهای ماه مبارک رمضان به مصداق حقیقی قیام لیل و عبادتی عظیم بدل گشته است.
در سالهای اخیر تأمین مسکن مناسب به یکی از دشوارترین و اضطراریترین چالشهای پیش روی جوانان و زوجهای ایرانی تبدیل شده است.
قرارگیری ایران در جمع 10کشور برتر دنیا در حوزه درمان ناباروری، آماری خیرهکننده و غرورآفرین است. این جایگاه حاصل سالها تلاش متخصصان و پژوهشگرانی است که با تکیهبر دانش بومی و انطباق خلاقانه روشهای پیشرفته کارنامهای درخشان ایجاد کردهاند.
ایران به سان فرش دستباف هزارنقشی است که با خون شهیدان بافته شده است. این فرش ممکن است در بخشهایی نخنما شده و رنگهایش در جاهایی پریده و طرحش نیازمند بازنگری باشد؛ اما هیچ عقل سلیمی برای ترمیم یک فرش، آن را به آتش نمیکشد.
در سالهای اخیر هرم جمعیتی ایران با سرعتی نگرانکننده به سمت سالمندی پیش میرود و نرخ باروری کلی به زیر سطح جانشینی سقوط کرده است؛ وضعیتی که کارشناسان از آن بهعنوان «ابربحران» یا «سیاهچاله جمعیتی» یاد میکنند و تداوم آن میتواند امنیت ملی، پویایی اقتصادی و ساختار اجتماعی کشور را در دهههای آینده با خطرات جدی مواجه سازد.
یلدا که روزگاری نمادینترین آیینِ «درونگروهی» و خانوادگی ایرانیان محسوب میشد، در سالهای اخیر دچار دگرگونی عمیقی شده است. آنچه امروز شاهد آن هستیم، خروج یلدا از پستوی خانههای قدیمی و ورود پرشتاب آن به ویترینهای پر زرقوبرق اجتماعی است.
در عصر ارتباطات دیجیتال و گسترش شبکههای اجتماعی بخش نظرات در زیر پستهای پربازدید بهمثابه پرسشنامهای عمل میکند که در آن میتوان نبض جامعه، تعارضات فرهنگی، باورهای عمومی و دردهای مشترک را بدون روتوش و سانسور مشاهده کرد.
اصفهان، شهر گنبدهای فیروزهای و منارههای سر به فلک کشیده، شهری که هنر در رگهایش جاری است و هر نقش و نگارش حکایتی از زیبایی دارد، امروز خود به بستری برای جوشش دوباره زندگی بدل شده است.
با توجه به آمار دلگرمکننده امیرحسین بانکیپور، نماینده مجلس شورای اسلامی مبنی بر افزایش ۳۵ درصدی تولد فرزند سوم و کاهش چشمگیر ۵۰ درصدی سقط جنین میتوان این تحول اجتماعی را به عنوان یک نشانه مثبت و چندوجهی ارزیابی کرد.