تراژدی غمگین آلودگی هوا هرساله با شروع فصل پاییز، رخ عیان میکند و نفس مردم را میگیرد. این هیولای بیشاخ و دم، امسال نیز سایه خود را بر سر اصفهانِ کرونازده محبوس در لایههای دود گسترانده و نفسکشیدن را برای مردم سخت کرده است. این معضل زیستمحیطی حالا سالهاست که بخشی از زندگی ما شده و قولهای تکراری و وعدهووعیدهای مسئولان هم کاری را برایمان پیش نبرده است. این درحالی است که بحران کرونا، تعطیلی مراکز آموزشی و محدودیتهای ترافیکی هم نتوانست وضعیت هوا را رو به بهبود برده و اوضاع آلودگی هوا در این کلانشهر همچنان وخیم و هرسال بدتر از سال پیش است.
در سالی که گذشت، شیوع کرونا ترددهای مربوط به مدارس را تا اندازه زیادی کاهش داد. انتظار میرفت پاییز و زمستان سال 1399 هوای پاکیزهتری به شهروندان هدیه کند، اما گویا بازهم بخت با هوای تمیز و شهروندان یار نبود و آلایندههای هوا، در بیشتر روزها شرایط نگرانکنندهای را رقم میزدند. روزهایی که بتوان هوای شهر اصفهان را در آن سالم نامید، طی پاییز و زمستان گذشته، معدود و شاید به اندازه انگشتان دست بودند. اگرچه امید میرفت که در بهار و تابستان با وزش باد و بارندگی، این شرایط تعدیل شود، اما به گواه اخبار و اطلاعات در این دو فصل نیز روزهای آلوده بسیاری را پشت سر گذاشتیم؛ بهطوریکه مطابق آمار 56 درصد از روزهای تیرماه هوای اصفهان ناسالم بوده است.