«محمدعلی ساعی اصفهانی» سیام مهرماه 1336 در محله جویباره اصفهان متولد شد و از دوران کودکی چکش و قلم در دست گرفت و هنری را ادامه داد که پیشینیانِ او از دوران هخامنشی آغاز کرده و در طول تاریخ ادامـــــه داده و به کمال رساندهاند. ساعی و بیش از نیمقرن است که بسان عاشقی پرشور در هنر قلمزنی میسازد و میپردازد و همچنان عشق و امید را لازم و ملزوم میداند و بر این باور است که بر اثر صبر نوبت ظفر آید.
دو تفاهمنامه شیرازی این هفته به نام تختفولاد اصفهان امضا و جریان همکاریهای تازهای میان دو رأس مثلث طلایی گردشگری ایران آغاز شد. مدیران سازمان فرهنگی شهرداری اصفهان و مجموعه فرهنگی، مذهبی و گردشگری تخت فولاد عازم شیراز شدند تا در اولین قدم از مرحله دوم برنامه پنجساله تدوین شده برای مهمترین آرامستان تاریخی اصفهان، رشته همکاریهایی میان تختفولاد و دارالسلام و تختجمشید تعریف کنند. در گزارش پیش رو به این سفر و گفتوگوهای انجامشده و انتظاراتی که از این همکاریهای ملی در حوزههای فرهنگی، میراثی و گردشگری داریم، پرداختهام.
کرونا دقیقا چه بلاهایی سر صنایعدستی اصفهان آورده و حالا چه باید کرد که مرهمی بر زخمهایش باشد؟! برای پاسخ به این دو سؤال مهم، به ابتکار سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان، پژوهشی انجام شده که منتج به انتشار سندی بوده با عنوان «راهکارهای خروج از رکود بازار صنایعدستی». این سند هم در جلسهای با حضور معاون استاندار، معاون فرهنگی شهردار اصفهان، نایب رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان و جمعی از مدیران شهرداری و فعالان بخش خصوصی در حوزه گردشگری از سند و پژوهشی با عنوان «بررسی راهکارهای خروج از رکود بازار صنایع دستی در بحران کرونا» رونمایی شده است. برای دانستن وجوه مختلف مسئله و پژوهش مورد نظر گزارش پیش رو را بخوانید.
نخستین جشنواره ملی کار آوا به ابتکار اصفهان به هدف شناسایی، معرفی و ثبت شماری از میراث ناملموس ارزشمند ایران برگزار میشود. مخاطبان تا بیستم فروردین ماه ۱۴۰۰ فرصت ارسال آثار به این جشنواره را دارند و در اردیبهشت ماه اختتامیه این جشنواره برگزار خواهد شد. این جشنواره با انتشار فراخوان از علاقهمندان دعوت کرده است که آثاری با موضوع آواها و نغمههای کار را در قالبهای صوت، مقاله، فیلم، گزارش چندرسانهای و محتوای شبکههای اجتماعی ارسال کنند. در این گزارش با «مرتضی رشیدی» دبیر اولین جشنواره ملی کار آوا و معاون اجتماعی سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان، «مهدی تمیزی» مدیر هنری جشنواره ملی کار آوا و معاون فرهنگی هنری سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان و «نبیل یوسف شریداوی» مدیر اجرایی اولین جشنواره کار آوا گفتوگو شده است.
میگویند همیشه طنزنویسها چیزهایی را میبینند و منعکس میکنند که دیگران اگرچه درک میکنند، اما نمیدانند چطور بیان کنند. «نوروز جمشاد» از طنزنویسان روزنامههای اصفهان در دهههای 30 تا 50 بود. او قلم زیبایی داشت و نکات اجتماعی را بهخوبی و روانی بیان میکرد. یکی از طنزهای او را که به مناسبت نوروز 1343 چاپ شده است در اینجا میآورم.
استاد «قمرالملوک سترگ دره شوری» شهریورماه 1327 در ایل متولد شد. زادگاه او دره شور سمیرم است؛ یکی از طوایف بزرگ ایل قشقایی که اسبهایــش شهرت فــراوان دارنــد و نــقــشمــایــههــای روی دستبافهایشان نیز پرده از رازهای بسیار گذشته برمیدارند. آنچه میخوانید گفــتوگــوی مــا بـــا «قــمــرالملوک سترگ دره شــوری»، هــنــرمنـــد گلیــمبـــافِ دارای نشانهای ملی، یونسکو و درجهیک هنری، نوۀ «زیاد خان» و نخستین فرزند «امیر امانالله خان سترگ» است.
از امــســال که نـمــیدانــیــم عید و گردشگری چگونه باهم جور میشوند، میگذریم؛ اما هرساله طلوع عید نوروز در اصفهان یعنی طلیعه هجوم مسافران و گردشگران از سراسر جهان به این شهر. این واقعه فرصتهای زیادی برای اصفهان فراهم میکند؛ ازجمله مجالی به دست شهروندان میدهد که به مدیران شهری بگویند برای شهر چه کنند. این نوشته یکی از آن نوع نوشتههاست که برای نوروز 1342 تهیهشده بود.
جلفا شهرکی در جنوب اصفهان بود که اکنون جزئی از شهر شده است و هیچ مرزی آن را از شهر اصفهان متمایز نمیکند. فقط اگر خوب به آسمان نگاه کنید، گنبد کلیساهایی که در میدان جلفا دور هم جمع شدهاند، تغییر سبک معماری و تغییر زبان بعضی اهالی را نشان میدهد. به تابلوی سردر مغازهها که نگاه کنید خط ارمنی را میبینید. اینجا جلفای اصفهان است. محلی که از دیرباز، شاید از همان سالهای تأسیس، یکی از مراکز گردشگری اصفهان بوده است. این مطلب به معرفی یکی از کتابهای مهم درباره تاریخ جلفا میپردازد.
اینروزها هر بار خبری درباره ثبت ملی میراثی از گوشهای از ایران به گوش میرسد و استان اصفهان هم یکی از صدرنشینهای ثبت میراث ناملموس ملی است. در صفحه امروز درباره آیینی صحبت میکنیم که ریشه در یک آرزوی مادرانه دارد؛ دامادی پسر! روستاییان دستجرد جرقویه علیا جیرجیرونی را با خواندن اشعاری برای پسران مجرد و آرزوی ازدواج با زنی نیکوسرشت و همچنین نذر و خیرات برای رهایی از شر شیاطین و اجنه و پخت نان برکتی برگزار میکنند؛ آیینی که گفته میشود قدمتش به دوران صفویه میرسد.
پیشینه حیات اجتماعی مردمان فلات مرکزی ایران در منطقه شهرستان نطنز با توجه به قرار گرفتن این باغشهر زیبا در دامنههای کوه بزرگ «کرکس» (بهعنوان بزرگترین کوه منطقه مرکزی ایران) و بنا بر شهادت یافتههای باستانشناسی در محوطه باستانی «اریسمان» به بیش از ششهزار سال قبل میرسد، لذا شناسایی و معرفی میراث ارزشمند ناملموس این دیار گام ارزشمندی در شناخت سیر تطور حیات فرهنگی و تمدنی مردم فلات مرکزی ایران در طول تاریخ است.
استاد «غلامعلی فیضالهی» متولد 24فروردین1338 محله چهارسوی شیرازیها در اصفهان است. او هنرمندی با نشان درجهیک هنری در رشته میناست که بیش از دو دهه ریاست اتحادیه صنف صنایعدستی استان اصفهان را به عهده داشت و بیش از 30سال است که رئیس شرکت تعاونی مینا، مینیاتور و نقاش را به عهده دارد؛ فیضالهی که فعالیت در بخش املاک شهرداری و همچنین مدیریت کمیسیون ماده صد را در سابقه خود دارد، اکنون نیز بهعنوان رئیس اتحادیه شرکتهای تعاونی و صادراتی صنایعدستی و مدیرکل امور حقوقی و قراردادهای شهرداری اصفهان فعالیت میکند و به تدریس در دانشگاه نیز میپردازد.
خود در طب سنتی به نام سلطان حبوبات شناخته میشود و نخودچی یکی از فراوردههای آن است که از قدیمالایام به شکل آجیل و تنقلات و اغلب همراه کشمش مصرف میشده است و به فرایند تولید نخودچی نخودبریزی میگویند. پرونده ثبتی مهارت نخودچیبریزی شهرستان خمینیشهر استان اصفهان توسط «عباس ترابزاده»، کارشناس مردمشناسی اداره میراث فرهنگی استان اصفهان تهیهشده که بر اساس این پرونده، این مهارت از دانش فنون بومی و سنتی است که اگرچه مستندها و اطلاعاتی برای تعیین قدمت آن وجود ندارد، ولی سابقه آن به چند نسل میرسد. در این گزارش، علاوه بر اشاره به آنچه در پرونده ثبتی این مهارت آورده است، با حاج مصطفی عابدی و عباسعلی حاجیحیدری که در این مهارت فعالیت میکنند، نیز گفتوگو شده است.