به گزارش اصفهان زیبا؛ فیلم «چشم بادومی» به کارگردانی ابراهیم امینی، یک اثر مستقیم درباره تفاوتهای هویتی و ارتباطی نسل Z با نسلهای پیش از خود است.
فیلمساز به جای ورود به بحثهای اخلاقی رایج، تمرکز خود را روی نمایش این شکاف در محیط خانواده قرار داده است. هدف فیلم، ثبت این فاصله عمیق است، نه حل کردن آن.
نقطه قوت اصلی این فیلم، پرهیز آگاهانه از طرح راهحلهای کلیشهای است.
«چشم بادومی» به خوبی نشان میدهد که چالش اصلی درک متقابل است؛ یعنی تلاش نوجوان امروز برای تعریف هویت خود در دنیایی که بزرگترها هنوز آن را نمیشناسند.
فیلم، بدون برچسب زدن به طرفین، تنها دو نگاه متفاوت به زندگی را کنار هم میگذارد.
این رویکرد گزارشی، به فیلم وزن قابل قبولی بخشیده است.
البته عملکرد فیلم یکدست نیست. در برخی بخشها، فیلم دچار کندی روایت میشود که به نظر میرسد ناشی از تلاش بیش از حد برای حفظ لحن خنثی باشد.
گاهی اوقات، کارگردان از بیان تعارضها طفره میرود و ترجیح میدهد از طریق سکوتهای طولانی، بار درام را منتقل کند که این امر ممکن است برای بخشی از مخاطبان خستهکننده باشد.
فیلم میتوانست با جسارت بیشتری درگیریها را به تصویر بکشد.
این اثر یک گزارش مهم از وضعیت امروز جامعه است.
«چشم بادومی» نشان میدهد که سینمای ایران میتواند بدون تکیه بر احساسات اغراقآمیز، دغدغههای نسل جدید را روی پرده بیاورد.
این فیلم از آن دست آثاری است که به جای تکرار مکررات، یک داده جدید به بحث درباره نسل امروز اضافه میکند و این ارزش کار را بالا میبرد.
در ارزیابی نهایی، «چشم بادومی» یک تجربه دیداری موفق در ثبت واقعیتهای ارتباطی است.
با وجود چند ایراد جزئی در ضرباهنگ، فیلم به هدف اصلی خود یعنی به تصویر کشیدن فاصله نسلها به شیوهای غیرشعاری دست یافته است.
این فیلم، یک مشاهده دقیق و حرفهای از وضعیت فعلی است که نباید نادیده گرفته شود.
