به گزارش اصفهان زیبا؛ برگزاری بازی نمادین منتخب ستارگان فوتبال سپاهان در دهه 80 و 90 شمسی بهانهای شد تا چهرههای محبوب آن روزها دوباره در مقابل چشم هواداران پا به توپ شوند و برای ساعاتی خاطرات طلایی سپاهان در بیست سال گذشته را زنده کنند. چهرههایی که خیلی از آنها امروز در قامت مربی در فوتبال ایران مشغول به کار هستند، دور یکدیگر جمع شدند تا مروری بر خاطرات درخشان خودشان در مسیر کسب ده عنوان قهرمانی سپاهان داشته باشند.
جدا از موضوع این بازی نمادین و برنامه ریزیهایی که برای آن صورت گرفت تماشای بازی این مو نقرهایها که امروز در مرز پنجاه سالگی قرار گرفتهاند نشان داد که فوتبال باشگاهی ما در این سالها هر چه به جلو حرکت کرده از کیفیت فنی کمتری برخوردار شده و این نسل قدیمیتر بدون شک چه از لحاظ فنی و چه از لحاظ اخلاقی و برخورد با هوادار در سطح بسیار بالاتری قرار داشتهاند.
شاید اصطلاح قالی کرمان که نشان از باارزش بودن هر چیز قدیمی باشد به خوبی در مورد نسل قدیمیتر فوتبال ایران صدق کند که حتی در این سن و سال هم توانایی فراتر از حد انتظار به نمایش گذاشتهاند.
سالهاست که تقابل نسل 98 با نسل امروز فوتبال ملی ما محل بحث است و هر دو طرف ماجرا معتقدند که نسل طلایی فوتبال ایران هستند، اما بدون شک تماشای بازی چهرههای پیشکسوت سپاهان نشان داد که حق با کدام نسل از فوتبال ایران است و البته کدام نسل سعی میکند با فضاسازی و بزرگ نمایی خودش را در دل اهالی فوتبال جا کند.
آموزش با عماد و رسول
در فصلی که سپاهان در خط حمله با کمبود مهاجم گلزن روبرو شده و مهاجمان 50 میلیارد تومانیاش در باز کردن دروازه رقبا ناکام ماندهاند تماشای گلزنی عماد رضا و رسول خطیبی نشان داد که یک مهاجم در مرحله اول باید چهارچوب شناس باشد و البته در خدمت تیم و این موضوعی است که موردتوجه هواداران تیم سپاهان هم قرار گرفت.
اگر سپاهان در سالهای نهچندان دور به افتخارات بسیار زیادی دست پیدا کرده بدون شک دلیل اصلی آن حضور چهرههایی بوده که بازی فوتبال بیشتر از پول برایشان اهمیت داشته و همه تلاش خودشان را برای موفقیت تیمشان انجام دادهاند.
پاسکاریهای دقیق و بدون هیچ حرکت اضافه از جانب بازیکنان قدیمی سپاهان موضوعی بود که به چشم همه هواداران آمد و همگی آنهایی که در استادیوم یا پای تلویزیون حضور داشتند بدون شک تفاوت کیفیت فنی نسل قدیم را با چهرههای جدید و البته مغرور فوتبال ایران متوجه شدند.
شاید طعنهآمیز باشد؛ اما در فضای مجازی میتوان اظهارنظرهایی را دید که هواداران تقاضا کردهاند امکان بازگشت دوباره عماد رضا و خطیبی با این سنوسال به خط حمله سپاهان فراهم شود تا این چهرهها حداقل راه گلزنی را به مهاجمان بیکیفیت امروز نشان دهند و این دیدگاه نتیجه ضعف بازیکنان فعلی فوتبال ایران است که نتوانستهاند چشم و دل علاقهمندان به فوتبال را از دیدگاه فنی سیراب کنند.
شجاع ولی ترسو
هنوز چند ساعتی از مقایسه کیفیت ستارگان قدیم و جدید سپاهان نگذشته بود که شجاع خلیلزاده مدافع ملیپوش فوتبال ایران بعد از نمایش نهچندان امیدوارکننده تیم ملی در مقابل کیپ ورد نسبت به انتقادات مطرح شده واکنش نشان داد و منتقدان را به بیمغز بودن و فکرنکردن متهم کرد، آن هم در شرایطی که 7 ماه دیگر تیم ملی باید در جام جهانی به میدان برود و حمایت همه جانبه از فوتبال ملی میتواند منجر به بروز اتفاقات خوبی در سال آینده شود.
با این وجود خلیل زاده که در این سالها کم از این اشتباهات رفتاری و اخلاقی نداشته به عنوان نماد بازیکنان نسل فعلی فوتبال ایران که رقم قراردادهایشان از کیفیت بازیشان اهمیت بیشتری دارد با ادبیاتی توهین آمیز منتقدان تیم ملی را محکوم به شباهت با پرندهای همچون کلاغ کرد و این موضوع به خوبی بیانگر ضعف شخصیتی و اخلاقی نسل فوتبالی است که خودشان را به یک جام جهانی 48 تیمه رساندهاند و فکر میکنند که کوه را هم جابجا کردهاند.
البته این موضوع ریشه در رفتار سرمربی تیم ملی هم دارد و خود امیر قلعهنویی هم در دوران کاری خودش نشان داده که نسبت به هیچ انتقادی روی خوش نشان نمیدهد و در نتیجه این الگو از روی نیمکت به درون زمین هم منتقل میشود تا بازیکنان اسمی تیم ملی به خودشان اجازه بدهند با این ادبیات نسبت به مردم حمله کنند.
نمونه دیگر این ماجرا در پرونده توهین هواداران پرسپولیس به استقلال هم دیده شد که فیلم منتشر شده سروصدای زیادی به پا کرد و هیچ مدیر و بازیکنی به خودش زحمت عذرخواهی نداد تا در نهایت پیشکسوتی مثل کریم باقری که او هم از چهرههای تاثیرگذار فوتبال ملی ما در دهههای قبلی بود با ادبیاتی تحسین برانگیز آتش این دعوا را سرد کرد تا نشان دهد که هنوز هم باید چشم امید به نسل قدیم فوتبال ایران داشت که حتی به هنگام عصبانیت هم حواسشان به عدالت و اخلاق مداری در ورزش بوده و این موضوعی است که مورد توجه جامعه فوتبال قرار گرفته است.
