به گزارش اصفهان زیبا؛ هشت سالی از سفر شماری از شهروندان آلمانی زبان شمال ایتالیا به سمیرم هزارچشمه و کوهستانی میگذرد. آن سالها خشکسالیهای پی در پی، سیب و باغهای سمیرم را با چالشها و تنشهای متعددی روبرو کرده و کار را به جایی رسانده بود که خیلیها با تبر و اره برقی به جان درختانی افتادند که خشکیدند و آبی برایشان جاری نبود.
گئورک گاسلر مدیر کنسرسیوم وی او جی ایالت تیرول جنوبی ایتالیا آن زمان در گفتگویی علتالعلل مشکلات بخش کشاورزی ما را مدیریت نادرست و بدون برنامه برای آب دانسته بود و تاکید داشت: در ایالت تیرول که دقیقا زیر رشته کوههای بلند آلپ واقع شده برف زیادی می بارد، اما با این وجود آب به بهترین شکل ممکن مدیریت میشود به گونه ای که این کنسرسیوم و سایر تشکلهای کشاورزی و دامی، هر کدام نقش خود را در این مدیریت با برنامه ریزی دقیق ایفا میکنند.
تیرول جنوبی به مرکزیت بولزارنو هفت هزار و 400 کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن عددی بالاتر از نیم میلیون نفر را شامل می شود؛ سمیرم نیز با پنج هزار و 224 کیلومتر مربع هکتار مساحت و حدود 100 هزار جمعیت روستایی، عشایری و شهرنشین، دست کمی از آن ایالت بزرگ و پرآب ندارد، اما… 18هزار هکتار از زمینهای ایالت تیرول زیر کشت 14 نوع سیب درختی هستند که سالانه یک میلیون و 250 هزار تُن سیب تولید میکنند.
در سمیرم اما حدود 19 هزار هکتار باغ سیب وجود دارد که در بهترین حالت ممکن 400 تا 450 هزار تن انوع سیب گلاب بهاره و پاییزه و رد و گلدن تولید و برداشت میشود. آن جا برای کشاورزی، دام و منابع آب برنامه بلندمدت تعریف کرده اند اما اینجا در همین سمیرم وقتی شهرداری برفها را با کامیون جمع آوری و در پشت بند دریاچه در مرکز شهر سمیرم دپو میکند تا آب بیشتری برای تابستان و بهار پیش رو ذخیره شود، کشاورزان زیر دست میگویند اجازه برداشت آبی که عمومی است را به شهرداری در فصل گرم برای فضای سبز نمیدهیم؛ شهرداری هم به همین دلیل مدیریت آب در زمستان را رها میکند!
آنجا برای سیب کنسرسیوم و اتحادیههایی دارند که از ابتدا تا انتهای زنجیره تولید تا برداشت و فروش سیب را خودشان مدیریت و برنامه ریزی میکنند، اما اینجا هنوز که هنوز است یکی دو بازرگان غیرسمیرمی قیمت میزنند و سیب را از باغداران شهرستان، به همان نرخ میخرند وبه سایر ممالک دنیا صادر میکنند.
در همان ایالت آلمانی زبان هر کدام از تشکلها یک پورتال روزآمد برای محصولاتشان دارند و انواع سیب زرد و قرمز را معرفی و بازاریابی میکنند و بخش ارتباطات خوبی برای همان سایت به چند زبان تعریف کرده اند اما ما همچنان در گیر و دار دیوارهای تبلیغاتی ایتا و روبیکا لنگ میزنیم و چندان روزآمد هم نیستیم. مطابق با تصاویر و محتوای سایت وی او جی و همچنین فیلم کوتاه یکی از باغداران ایتالیایی که به نگارنده نشان میداد، نظم و ترتیب درختان و مجزا بودن هر باغ از باغ دیگر، به قدری شکیل بود که مخاطب ایرانی با دیدن تصاویر سایت یا سفر به تیرول جنوبی میتواند به وضوح این نظم و انتظام درختان و مدیریت اصولی تک به تک درختان را از نزدیک یا دور ببیند و لذت ببرد.
بماند که جنبه گردشگری این تصاویر رویایی هم جای خود را دارد. و یک نکته مهمتر، حمایتهای دولت مرکزی ایتالیا از کشاورزان است که به گفته یکی از همان عمده باغداران اهل ایالت خودمختار تیرول جنوبی، این حمایت تا 65 درصد از کشاورز و مزرعه دار را شامل شده و چرخه حمایت تا انتهای زنجیره در صورت رکود یا هر علت دیگری را هم دربرمیگیرد. سیب نماد و نشان سمیرم سردسیر و در دامنههای دنا و زاگرس میانی است؛ فقط کافی همین چند نکته ای که با اینجا و آنجا آغاز و پایان داشت را دریابیم و این چرخه کند نه چندان پررونق اقتصادی در یکی از شهرستان های استان اصفهان را به رنگ و رونقی دوچندان برسانیم.
