دردودل‌های ساکنان ارغوانیه درباره مشکلات این محله و قول‌هایی که مسئولان داده‌اند

قول‌های بر زمین‌مانده ارغوانیه

از جاده‌ای که روی تابلوی ورودی آن نوشته شده بود «ارغوانیه» وارد محدوده محله می‌شویم. محله ارغوانیه به لحاظ شهری موقعیتی خاص دارد. بافت قدیمی که از ابتدای سال 1360 شکل گرفته و بافت شهرک‌های جدیدی که عمرشان به کمتر از 20سال می‌رسد.

تاریخ انتشار: ۱۷:۳۳ - سه‌شنبه ۷ مهر ۱۴۰۵
مدت زمان مطالعه: 5 دقیقه
قول‌های  بر زمین‌مانده ارغوانیه

به گزارش اصفهان زیبا؛ از جاده‌ای که روی تابلوی ورودی آن نوشته شده بود «ارغوانیه» وارد محدوده محله می‌شویم. محله ارغوانیه به لحاظ شهری موقعیتی خاص دارد. بافت قدیمی که از ابتدای سال 1360 شکل گرفته و بافت شهرک‌های جدیدی که عمرشان به کمتر از 20سال می‌رسد. از انتهای محدوده وارد بلوار میلاد که به مجموعه و شهرک میلادنور می‌رسد، می‌شویم. مجموعه شامل 8 بلوک است که با دیوارکشی محصور شده و فضای مشخصی دارد؛ اما این مجموعه فاقد فضای سبز مناسب برای تفریح و بازی بچه‌ها و اوقات فراغت ساکنان است.

مجموعه‌ای با 480 خانوار فاقد فاضلاب شهری

صفیه روشن، مدیر یکی از مجتمع‌های مسکونی میلادنور، در گفت‌وگو با «هم‌محله»، نداشتن فاضلاب در مجتمع را یکی از بزرگ‌ترین مشکلات این مجموعه دانست. او در ادامه گفت: همه 8 بلوک مجموعه که 480 خانوار هستند، با این مشکل درگیرند. مجموعه ما مجهز به سپتینگ است؛ اما آن هم ظرفیتش محدود بود و بالازدگی و پس‌زدگی داشت و مشکلات زیادی برای مجموعه و اهالی ساکن در آن ایجاد کرد.
با احداث باغ ارغوان و بازار گل وگیاه در همسایگی مجموعه میلادنور و احداث یک سپتینگ کمکی و اتصال فاضلاب مجموعه به آن، در حال حاضر مشکل حل شده؛ اما بنا به گفته روشن، ممکن است این اتفاق هم محدود باشد و سپتینگ بازار گل وگیاه هم نتواند تا مدت طولانی خدمات بدهد. این مجموعه نیازمند فاضلاب شهری است و مردم تقاضا دارند تا در خصوص اتصال آن‌ها به شبکه فاضلاب تلاش شود. بیمارستان فارابی فاصله کوتاهی تا مجموعه میلادنور دارد و متصل به سیستم فاضلاب شهری است؛ اما مجموعه محروم است. بنا به گفته روشن، چند باری مدیریت مجموعه و بلوک‌های مسکونی برای استفاده از سیستم فاضلاب شهری به سازمان آبفا مراجعه کرده‌اند؛ اما هزینه زیادی تقاضا کردند که پرداخت این هزینه برای بسیاری از ساکنان مقدور نیست.

فضای بازی و پارک برای بچه‌ها وجود ندارد

این ساکن محله ارغوانیه یکی دیگر از مشکلات مجموعه را نداشتن فضای بازی و پارک برای بچه‌های مجموعه دانست. او ادامه داد: خانواده‌های زیادی در مجموعه زندگی می‌کنند و بچه‌ها فضای بازی مناسبی ندارند؛ به همین دلیل از فضای حیاط برای بازی استفاده می‌کنند که باعث اعتراض سایر خانواده‌ها می‌شوند و همین مسئله مشکلاتی را در مجموعه ایجاد کرده است.او در ادامه تأکید کرد: از طرف شهرداری قول دادند در کنار مجموعه باغ ارغوان، زمینی برای احداث پارک، فضای بازی و تفریح بچه‌ها ایجاد کنند. باغ ارغوان راه‌اندازی شد؛ اما زمینی که قول داده بودند هنوز بایر است. مجموعه هیچ امکان تفریحی ندارد و فضای سبز مناسب هم در نزدیکی آن نیست. چند صندلی برای نشستن هم در بلوار وجود داشت که سالمندان استفاده می‌کردند که آن هم هنگام ساخت‌وساز باغ ارغوان جمع‌آوری شد.روشن در ادامه افزود: شب وقتی زباله‌ها را بیرون می‌گذایم، در تایم آخر هفته که دو روز زباله بیرون از محوطه می‌ماند، گربه‌ها جمع می‌شوند و کیسه‌ها را باز می‌کنند که باعث آلودگی محیط و جمع‌شدن پشه‌ها می‌شود.

شهرک الهیه و کمبود امکانات زیرساختی

از مجتمع نور به سمت دیگر محله ارغوانیه رفتیم. به سمت شهرکی که پر بود از ساختمان‌ها و آپارتمان‌هایی که بسیاری از آن‌ها نوسازی بودند. شهرک الهیه که شهرک بزرگی در ارغوانیه است و ساخت‌وساز زیادی هم دارد، در کنار کمبود زیرساخت‌های لازم و خدمات شهری، در حال توسعه است. انتهای شهرک یک پارک نسبتاً بزرگ ساخته شده و این تنها امکاناتی است که این شهرک دارد. به سراغ تعدادی خانم که کناری روی چمن‌ها نشسته و مشغول تماشای بازی بچه‌ها بودند، رفتیم. وقتی از مشکلات محله پرسیدم، یکی از خانم‌ها خندید و گفت: مشکلات ما زیاد است؛ کدام را بگویم؟! یکی از مهم‌ترین مشکلات ما حمل‌ونقل عمومی است. ما اصلاً داخل شهرک اتوبوس نداریم. مسافت زیادی را باید پیاده برویم تا به ایستگاه اتوبوس برسیم. شهرک وسعت زیادی دارد و برای رسیدن به ایستگاه اتوبوس، باید مسافت طولانی پیاده روی کنیم؛ حتی تاکسی هم در شهرک وجود ندارد. در زمان بازگشایی مدرسه بچه‌ها حتماً باید سرویس داشته باشند؛ درحالی که اگر اتوبوس داخل شهرک رفت‌وآمد داشت نیازی به گرفتن سرویس نبود.
خانم دیگری در ادامه اضافه کرد: کمبودهای زیادی در این شهرک داریم. ما هیچ مکان و کانون فرهنگی، مسجد و یا فرهنگ‌سرا نداریم. برای یک کلاس فرهنگی باید مسافت زیادی را تا محله‌های اطراف برویم. من سال‌هاست به فرهنگ‌سرای سلمان، در خیابان جی می‌روم و از کلاس‌های آن‌ها استفاده می‌کنم.

فرهنگ‌سرا و مرکز فرهنگی نداریم

نداشتن روکش آسفالت در بسیاری از کوچه‌ها و همسایگی با زمین‌های بایر و بلاتکلیف در اطراف شهرک، یکی دیگر از مشکلاتی است که خانم دیگر به آن اشاره داشت. او ادامه داد: البته ما فاضلاب نداشتیم که در حال حاضر مشغول احداث فاضلاب هستند و قول‌دادند بعد از عملیات عمرانی، کوچه‌ها را آسفالت کنند. من از سال 95 در این محله ساکن هستم؛ اما از کمبود شدید امکانات خدماتی، آموزشی، فرهنگی و بهداشتی رنج می‌بریم. این شهرک یک درمانگاه و خانه بهداشت ندارد. فشار آب خیلی کم است و مغازه‌های خدماتی مثل نانوایی برای این محله با این جمعیت خیلی محدود است. هیچ ورزشگاه و مکان ورزشی، برای ورزش بچه‌ها نداریم. فقط یک پارک ساختند که آن هم خیلی شلوغ می‌شود.

همسایگی با زمین‌های بایر و کوچه‌های خاکی

موسوی، ساکن قدیمی محله که از اوایل سال 60 ساکن محله و بافت قدیمی است، درخصوص مشکلات محل زندگی‌اش، گفت: اوایل در محله ارغوانیه،
ده تا ساختمان بیشتر نبود و هیچ امکاناتی نداشت. الان اوضاع خیلی بهتر شده است. او به خیابان فرهنگ که خیابان مهمی در ارغوانیه است، اشاره کرد و گفت که این خیابان سال‌ها پیش قرار بوده دوبانده و تعریض شود؛ اما هیچ اتفاقی در این سال‌ها نیفتاده است. طرح تعریض این خیابان از ابتدای شکل‌گیری محله مطرح شده و قرار بوده است به گردنه زینل متصل شود. یک بلوار کم‌عرض در میان خیابان است که درختان آن رمق زیادی ندارد و البته زباله زیادی پای درخت‌ها جمع شده است. سمت چپ خیابان زمین خاکی است و کارگاه‌ها و باغ‌های نیمه‌جان با دیوارهای کاهگلی مرز میان محل مسکونی محله با بافت قدیمی هستند. خاکی‌بودن کوچه‌ها و راه‌های ارتباطی در انتهای محله‌ها به دلیل همجواری با زمین‌های کشاورزی بایر رهاشده، وضعیت نامناسبی برای محله ترسیم کرده است. این زمین‌ها منشأ آلودگی و ریزگردها هستند که بر اثر وزش در محله گسترش پیدا می‌کنند.
او ادامه داد: انتهای خیابان فرهنگ مجموعه‌ای از کارگاه‌های مختلف بودند که هنوز هم برخی از آن‌ها فعالیت می‌کنند. بیشتر در حوزه پلاستیک فعالیت دارند که بوی نامطبوع آن‌ها آزاردهنده است. قرار بود این کارگاه‌ها به شهرک صنعتی منتقل شوند؛ اما اتفاقی نیفتاد. برخی از آن‌ها در شهرک صنعتی زمین دریافت کردند؛ اما هنوز منتقل نشده‌اند؛ یعنی کسی پیگیر انتقال این کارگاه‌های مزاحم نشده است.
نداشتن درمانگاه و مراکز درمانی برای مردم محله، کمبود امکانات خدماتی و فرونشست از دیگر مشکلاتی است که به آن اشاره شده است.

مزاحمت سگ‌های ولگرد برای خانواده‌ها

از خانمی که توی پیاده‌رو در حال حرکت بود، درخصوص مشکلات محله پرسیدم. او مزاحمت سگ‌های ولگرد را یکی ازمشکلات محله عنوان کرد. خودش یک بار مورد حمله سگ‌های ولگرد قرار گرفته است و اگر مردم به‌موقع نمی‌رسیدند، ممکن بود حادثه تلخی رخ بدهد. دسترسی سخت به اتوبوس هم مشکلی دیگری بود که مطرح کرد و ادامه داد: محله ارغوانیه و شهرک‌های اطرافش خیلی وسیع است؛ ولی اتوبوس داخل شهرک نمی‌آید. باید مسافت زیادی تا ایستگاه‌ها برویم. حتی خطوط بی‌آرتی هم مسیرشان تغییر کرده است. قبلاً اتوبوس‌ها از دانشگاه آزاد تا میدان جمهوری می‌رفتند؛ الان تا خوراسگان می‌روند و باید دوباره سوار خط دیگری بشویم. دسترسی به مراکز خرید هم خیلی محدود است. این محله بازار و بازارچه خیلی کم دارد و خیلی امکانات خدماتی ندارد. ما یک مرکز خرید مثل بازار کوثر نداریم و برای تهیه مایحتاج باید به اطراف مراجعه کنیم.او در ادامه از کمبود فضای فرهنگی گفت و ادامه داد: ما محله را دوست داریم؛ ولی به خاطر کمبود امکانات زندگی سخت شده است در این محله و شهرک‌های اطراف مرتب در حال ساخت آپارتمان هستند؛ اما امکانات وجود ندارد. تابستان برای ثبت‌نام بچه‌ها و پرکردن اوقات فراغت آن‌ها سختی زیادی می‌کشیم. یک کلاس تابستانی برای گذراندن اوقات فراغت بچه‌ها پیدا نمی‌شود.