به گزارش اصفهان زیبا؛ «بازگشت مرد محبوب» تیتر سایت باشگاه ذوب‌آهن پس از توافق با محمد ربیعی بود که البته واقعیت نیست و این مربی تهرانی باوجوداینکه طی چند فصل حضور متوالی بر روی نیمکت تیم اصفهانی، خوب نتیجه گرفت، بر روی سکوها مربی محبوبی نبود، اما چه او را مربی محبوبی بدانیم و چه نه؛ این حقیقت را نمی‌توان دور از نظر داشت که ربیعی بهترین گزینه ممکن برای گاندوها در ادامه لیگ بیست‌وششم بود.
هر چقدر عبدالله ویسی در نشست خبری پیش از فصل با اطمینان درباره تیمش صحبت کرد و مدعی شد تیم موردنظرش را بسته و مسئولیت هر نتیجه‌ای را می‌پذیرد، در طول هفته‌هایی که هدایت تیم ذوب‌آهن را بر عهده داشت، مطمئن ظاهر نشد و در نهایت در ایستگاه هشتم لیگ از قطار مربیان پیاده شد.
آن طوری که باشگاه اعلام کرده، قطع همکاری با ویسی با تصمیم باشگاه انجام شده و به‌عبارت‌دیگر او اخراج شده است، این‌درحالی است که پس از باخت ذوب‌آهن در برابر پرسپولیس و در واکنش به شعارهای هواداران ناراضی، ویسی از سمتش استعفا کرد که البته مدیران باشگاه نپذیرفتند.
این در حالی بود که در همان مقطع برخی از کارشناسان و رسانه‌ها از مدیران باشگاه ذوب‌آهن درخواست کردند تامل بیشتری در قبال رد استعفای ویسی داشته باشند، زیرا پس از به تاخیر افتادن دربی اصفهان و در پی وقفه یک‌ماهه‌ای که در لیگ ایجاد شده بود، بهترین فرصت برای هماهنگی سرمربی جدید با تیم بود، اما به دلایلی که علت آن معلوم نیست، استعفای شمس به اخراج او تغییر شکل داد، البته در خصوص جزئیات توافق و اینکه برای یک مسابقه بیشتر که ویسی روی نیکمت تیم اصفهانی بوده، چه هزینه‌ای به باشگاه تحمیل شده، اطلاع دقیقی در دست نیست.
ربیعی در لیگ‌های بیست‌وسوم و بیست‌وچهارم هدایت تیم ذوب‌آهن را برعهده داشت که خروجی کار او در این تیم دو رتبه ششم و پنجم لیگ بود، اما بااین‌وجود سکوها چندان با او همراه نبودند.
در دو فصلی که ربیعی روی نیمکت تیم ذوب‌آهن بود، به نسبت توان تیم و بضاعتی که در اختیار داشت، عملکرد خوبی به نمایش گذاشت، اما هواداران تیم اصفهانی که برای سرمربی شدن قاسم حدادی‌فر لحظه‌شماری می‌کردند، استقبال خوبی از این مربی نداشتند.
حدادی‌فر در لیگ بیست و پنجم سکان هدایت تیم ذوب‌آهن را در اختیار گرفت و به‌نوعی همان اتفاق موردعلاقه هواداران به وقوع پیوست، اما شرایط آن طوری که تصور می‌شد، پیش نرفت و در همان پایان نیم‌فصل اول معلوم بود این همکاری سرانجامی ندارد و در نهایت هم زمانی که اعلام شد کاپیتان قاسم از سرمربیگری تیم کنار گذاشته شده، هواداران نه‌تنها واکنش منفی نسبت به این موضوع نداشتند، بلکه موافق این تصمیم هم بودند.
تیم ذوب‌آهن فصل گذشته در نتیجه‌گیری یک‌روند نزولی را پشت سر گذاشت و شاید اگر تصمیم فدراسیون به نیمه‌کاره ماندن این رقابت‌ها نبود، برای اولین‌بار در ادوار لیگ برتر تیم اصفهانی سقوط به دسته پایین‌تر را تجربه می‌کرد و معلوم نبود در این صورت چه سرنوشتی انتظار این تیم را می‌کشید.
ذوب‌آهن از چهار هفته نخست فقط سه امتیاز گرفت و اولین بردش را هفته پنجم مقابل پیکان کسب کرد؛ اما پس از آن دو باخت به پرسپولیس و سپاهان و تساوی با نساجی حاصل کار این تیم بود تا ویسی که زمانی با تیم استقلال خوزستان به قهرمانی لیگ رسیده بود، ناچار به خداحافظی از روی نیمکت تیمش شد تا ادامه فعالیتش در چرخه مربیان لیگی هم با ابهام جدی مواجه شود.
تیم ذوب‌آهن در مدت هشت ماه و نیم پنج سرمربی تغییر داده است، هفتم بهمن سال ۱۴۰۴ قاسم حدادی‌فر برکنار شد، هشتم بهمن جلال امیدیان جایگزین او شد، هشتم تیر باشگاه سیروس پورموسوی را انتخاب کرد، دوم مرداد ویسی جانشین همشهری شد و سرانجام هم بیست و چهارم مهر هم محمد ربیعی به‌عنوان سکان‌دار جدید سفید و سبزپوشان اصفهانی انتخاب شد تا شاید بازگشت دوباره او به اصفهان با تکرار نتایج خوب گذشته همراه باشد.
ربیعی بعد از کنار رفتن از نیمکت ذوب‌آهن، برای هدایت تیم تراکتورسازی انتخاب شد که از لحاظ بودجه و سرمایه‌ای که برای جذب ستاره‌ها داشت، نقطه مقابل ذوب‌آهن به‌حساب می‌آمد، اما ربیعی در این تیم ماندگار نشد و پس از حاشیه‌هایی که رقم خورد، کارش به جدایی با دلخوری رسید، ازاین‌رو به نظر می‌رسد تیم ذوب‌آهن با حاشیه‌های کم و هواداران متعصب فرصت دوباره‌ای برای ربیعی است تا توانمندی‌های فنی‌اش را به نمایش بگذارد.
