مربیگری تیم ملی؟ چراکه نه!

بسکتبال اصفهان از گذشته‌های دور تا کنون مربیان مطرحی داشته است؛ اما برای گفت‌وگوهای سریالی با مربیان برتر ورزش نصف جهان تصمیم گرفتیم به سراغ سپیده جعفری برویم. جعفری نماینده‌ای از نسل جوان است که حضورش در لیگ باشگاهی با ازسرگیری دوباره حضور بین‌المللی بسکتبال بانوان ایران همراه شده است. او که طی دو فصل گذشته، هدایت تیم نامی‌نو را بر عهده داشته، درباره مربیگری بسکتبال صحبت می‌کند.

تاریخ انتشار: ۱۴:۱۶ - جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۹
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه

الزامی برای بازیکن بودن جهت شرکت در کلاس‌های مربیگری بسکتبال وجود دارد؟

ازلحاظ آیین‌نامه‌ای، الزامی در این خصوص وجود ندارد، اما در هر رشته‌ای اگر فرد علاقه‌مند زمینه‌ای از آن داشته و کار کرده باشد، موفق‌تر خواهد بود. البته الزامی به حرفه‌ای‌بودن نیست، اما وقتی یک مربی با مسائل یک‌رشته آشناست، می‌تواند آموزش بهتری برای شاگردانش داشته باشد. یک بازیکن بزرگ الزاما مربی بزرگی نمی‌شود، اما هر بازیکن بسکتبال شانس بیشتری برای مربی خوب شدن دارد.

روند مربیگری بسکتبال در ایران چگونه است؟

گذراندن دوره‌های مربیگری از درجه سه تا درجه‌یک تعریف‌شده که پس از موفقیت در هرکدام، باید زمانی سپری شود. پس از درجه‌یک، درجه ملی به مربیان اعطاشده و می‌توانند برای دریافت مدرک بین‌المللی اقدام کنند. من مدرک درجه را گرفته‌ام و منتظر ارتقا به ملی هستم.

مسیر بین‌المللی‌شدن برای مربیان بسکتبال بانو فراهم است؟

دریافت مدرک بین‌المللی مربیگری در ایران دشواری‌های خود را دارد. البته در گذشته روال راحت‌تری داشت، اما در وضعیت فعلی، شرایط سخت‌تری دارد. تا جایی که اطلاع دارم در بین مربیان خانم، مربی بین‌المللی نداریم.

تفاوت سطح فنی بسکتبال آقایان و بانوان در بحث مربیگری هم دیده می‌شود؟

به‌هرحال آقایان در بسکتبال ایران بیشتر دیده می‌شوند و فرصت کار در سطح ملی و بین‌المللی برای آن‌ها فراهم‌تر است، اما در بخش بانوان نیز طی یکی دو سال اخیر، دیدگاه‌ها بهتر شده و حضور تیم ملی بانوان در رویدادهای برون‌مرزی، باعث توجه بیشتر به این رشته شده است.

این موضوع در بحث علاقه‌مندی بیشتر به بسکتبال هم تأثیر داشته است؟

معمولا همیشه استقبال خوبی از دوره‌های مربیگری شده و دوره‌های مربیگری درجه سه با حضور تعداد زیادی برگزار می‌شود. اگر از هرکدام از این دوره‌ها نیز دست‌کم پنج مربی فعال به جامعه بسکتبال اضافه شود، آمار امیدوارکننده‌ای است.

حالا باوجود استقبال خوبی که اشاره کردید، آیا می‌توان مربیگری بسکتبال را شغلی برای امرارمعاش در نظر گرفت؟

به‌عنوان یک شغل می‌توان به آن نگاه کرد و مربیانی که مدرک دریافت می‌کنند، می‌توانند در باشگاه‌ها فعال‌شده یا مدرسه بسکتبال دایر کنند، اما ازلحاظ بحث درآمدی نمی‌توان روی آن حساب کرد، زیرا یک مربی اگر می‌خواهد به‌روز باشد، باید به‌طور مداوم هزینه کند و درآمد حاصله کفاف آن را نمی‌دهد. اگر مربیانی نخواهند هزینه کنند و تنها از داشته‌های قبلی استفاده کنند، به‌مرور از چرخه خارج می‌شوند.

مربیگری تیم ملی برای مربیان شهرستانی در دسترس است؟

در بسکتبال چندان نگاه شهرستانی و تهرانی وجود ندارد و مربیان شهرستانی هم در تیم‌های ملی حضور دارند، اما نیاز است عملکرد مربیان بسکتبال هم در لیگ برتر و هم در لیگ دسته یک، بیشتر موردتوجه قرار گیرد و کمیته‌ای در فدراسیون بدین منظور تشکیل شود. برای هر مربی، حضور در تیم ملی یک هدف بزرگ است و من هم تلاش می‌کنم به این جایگاه دست پیدا کنم.

حضور بین‌المللی بسکتبال بانوان در وضعیت این رشته چه تأثیری داشت؟

از زمانی که این اتفاق رخ داد، نگاه‌ها به بسکتبال بانوان در آسیا و جهان تغییر کرد. حضور در رویدادهای برون‌مرزی گام مثبتی بود، اما نباید به آن قناعت کنیم و با جذب استعدادها و پرورش آن‌ها به فکر آینده باشیم. بسکتبال بانوان برای موفقیت در مسیری که قرارگرفته، نیازمند حمایت است و باید برنامه بلندمدتی برای آن داشت. تیم‌های اول و دوم لیگ بانوان می‌توانند در مسابقات غرب آسیا شرکت کنند که این موضوع نکته مثبتی برای جذب اسپانسر است و می‌توان دختران علاقه‌مند بیشتری را جذب این رشته کرد.

برای لیگ فصل آینده صحبتی نشده؟ نامی نو همچنان تیمداری می‌کند؟

هنوز که فدراسیون خبری اعلام نکرده و با توجه به شیوع بیماری کرونا، برنامه‌ریزی‌ها دستخوش تغییر شده است. باشگاه نامی نو هم‌ صحبت‌های اولیه را انجام داد و برآورد مثبتی برای ادامه فعالیت این تیم وجود دارد.