به گزارش اصفهان زیبا؛ کتاب «طلسم سنگ» مجموعه نثرهایی است که از قلم شاعرانه «سید حسن حسینی» جان گرفتهاند. سید حسن حسینی شاعر، نویسنده و پژوهشگری بود که در عرصه ادبیات انقلابی و مذهبی خوش درخشید.
این ستارۀ ادبیات آنقدر پرنور بود که لقب «سیدالشعرای شعر انقلاب» را به او دادند. سهیل محمودی، سید حسن حسینی را اینگونه توصیف میکند: «قلهای است که ابرها آن را پوشاندهاند.» کتاب طلسم سنگ با بیتی از بیدل دهلوی آغاز میشود.
«هر که دیدیم از تعلق در طلسم سنگ بود/ یک شرر آزادهای، از خود جدایی برنخاست»
این کتاب مجموعهای از نثرهای عاشورایی است که آمیخته به نظماند. سید حسن حسینی در طلسم سنگ میکوشد از آموزهها و قصههای عاشورا بگوید.
او از «راز ماندگاری کربلا» مینویسد: «کربلا تبلور کردار حقطلبانۀ امت راستین پیامبر است. کربلا یک فاجعه نیست؛ یک واقعۀ برجسته و یک خیزش اوجگیرنده در حافظۀ انسان و انسانیت است. اوج این قله را هرچه از آن دورتر شوی، بهتر میتوانی نگریست و رمز جاودانگی کربلا در همین نکته نهفته است. هرچه از کربلا دورتر شوی، عظمت و شورانگیزی محتوای جهانشمول آن را نیکوتر و سزاوارتر درک توانی کرد. کربلا کهنه نمیشود.»
در نوشتهای دیگر از «شامگاه عاشورا» برایمان میگوید: «شامگاه عاشورا، آسمان، مزرع سیاهی است که با انفجار حنجرۀ حسین ستارهکوب و سبز میشود… شامگاه عاشورا، خواب را رخصت ورود به خیمهگاه حسین نیست، تپش دلها به رقص عقربههای قطبنما میماند؛ میلرزد و میلرزد تا سمتوسوی خانۀ یار را مییابد و آرام و قرار میگیرد.»
و در نوشته «دستهایی از این دست» از وفاداری حضرت ابوالفضل(ع) مینویسد: «سخن از مردی است که اگر نبود، کربلا در کرانههای کویری تاریخ، کمرنگ میشد و برگهای کتاب مردانگی را هرم عطش، مچاله میکرد… تنها کافی است بر لب، لفظ معرفت را بیاوری تا در دل عشاق، تصویر تناورش قد برکشد و به تمامی ظاهر شود.»
اگر میخواهید کربلا را یک بار دیگر به شکلی شاعرانه مرور کنید، کتاب «طلسم سنگ» را بخوانید.
