به گزارش اصفهان زیبا؛ کتابنامههای کوفی نوشته سعید بیابانکی، شاعر و نویسنده اصفهانی است.
این کتاب سه فصل دارد: فصل اول با عنوان «خیزرانی» شامل هفت شعر آیینی است. فصل دوم «سیاهوسفید» نام دارد و بیستوشش شعر است درباره دفاع مقدس. فصل سوم و آخر کتاب، اشعاری است با موضوع عاشورا که نامش «نامههای کوفی» است.
سعید بیابانکی در فصل سوم، بیستوسه نامه برای امام حسین سروده است. نامههایی که در قالب شعر سپیدند. او در این نامهها، با امامش درددل میکند و هر چه دل تنگش میخواهد میگوید.
در نامهای از جاودانگی حسین مینویسد:
نامه دوم
هر روز و هر سال
تو را روضه روضه
سر میبرند
ولی تو هنوز زندهای
در نامهای با شمر تعزیه همدردی میکند:
نامه یازدهم
نه سلامی
نه امضایی
نه عکسی
چه روزگار بدی دارد
شمر تعزیه
در نامهای از بیتوجهی به پیامهای عاشورا میگوید:
نامه پنجم
جهان یکسره فریاد میشد
اگر روضهخوانها
حرفهایت را میشمردند
نه زخمهایت را
در نامهای به وضع اقتصادی طعنه میزند:
نامه نهم
تترونهای ژاپنی
عطرهای فرانسوی
برنجهای پاکستانی
چایهای هندی
در عزای تو همه جهان جمعاند
ما هم آمدهایم
با نامههای کوفی
در نامهای از عزاداریهای پرزرقوبرق شکایت میکند:
نامه شانزدهم
به یاد لبان تشنهات
ظهر عاشورا
شربت زعفرانی نوشیدیم
در جامهای کریستال
در نامهای از بیاعتنایی مردم به دین میگوید:
نامهنوزدهم
آن طرف
راه را بر کاروان تو بستهاند
این طرف
چه راهبندانی است جادهشمال
در نامهای به تغییرناپذیری رفتار و کردار مردم اشاره میکند:
نامه بیستودوم
چیزی عوض نشده
فقط تقویمها شیکتر شدهاند
و سالهاست دو روز پشت سر هم سرخاند
میگویی نه
مسلمی را بفرست
تا از بلندترین برج پایتخت
پرتش کنیم
و در نامهای از قربانیهای مفرط و بیاندازه مینالد:
نامه بیستوسوم
برهها را خواباندند
تا پیش پای عزادارانت
قربانی کنند
-تشنه-
میدانم تو اگر بودی
رهایشان میکردی
-سیراب-
شاید زیبایی «نامههای کوفی» به این خاطر است که شاعر حرف دل
خیلی از مردم را میزند.
سعید بیابانکی در این کتاب، مثل شاعران دیگر حرفهای تکراری نمیگوید.
او جور دیگری به عاشورا مینگرد و همین نگاه سبب شده کتابش با سایر کتابهای عاشورایی متفاوت باشد.
شاعر «نامههای کوفی» تلنگری به ما میزند و پیامها و آموزههای عاشورا را به ما یادآوری میکند.
