به گزارش اصفهان زیبا؛ سوریه روزها و شرایط ملتهبی را از سر میگذراند. در این راستا، تنها اندکی پس از تصرف دمشق، پایتخت سوریه توسط تروریستهای تحریر الشام و طیفی از دیگر گروههای تروریست و معارضِ متحد آنها، شاهد شکلگیری معادلات اجتماعی و امنیتی خاصی در این کشور هستیم. بهطور خاص، گزارشهای گوناگون از اوجگیری اعتراضات مسالمتآمیز یا مسلحانه در بخشهای مختلف سوریه و در مناطقی نظیر لاذقیه، طرطوس، حمص، حما و حتی دمشق حکایت دارند.
گروههای تکفیری نیز با لشکرکشی به شهرهای مختلف سعی در سرکوب اعتراضات مردم سوریه دارند و بر آن هستند که تا جای ممکن، بهزعم خود، پایههای حکومتشان بر سوریه را مستحکم کنند. با این حال، هم ابومحمد الجولانی فرمانده تحریرالشام و هم متحدان داخلی و خارجی او بهخوبی میدانند که معادلات کنونی در سوریه بهراحتی حل نخواهند شد و اینطور نیست که راه برای اقدامات آنها باز و هموار باشد. تحریرالشام به سه دلیل عمده با اوجگیری اعتراضات عمومی در سوریه روبهرو شده و البته که هیچ چشمانداز روشنی را نیز برای مخاطب قراردادن این اعتراضات و حل آنها پیش روی خود نمیبیند.
اول اینکه تکفیریها بههیچعنوان به اعتقادات مردم سوریه احترام نمیگذارند. در روزهای گذشته اخبار و ویدیوهای مختلفی از ارتکاب به جنایت و کشتارهای گسترده توسط تروریستهای تکفیری در بخشهای مختلف سوریه علیه اقلیتهای قومی و مذهبی در این کشور منتشر و مطرح شده است. بهطور خاص، مسیحیان و علویان سوری با اقدامات خصومتآمیز و غیرانسانی تکفیریها روبهرو شدهاند؛ موضوعی که سبب شده تا گمانهزنیهای زیادی درباره شانس بالای تشکیل و اوجگیری گروههای مسلح مختلف در بخشهای گوناگون سوریه علیه تکفیریها مطرح شود.
نکته دوم اینکه مردم سوریه بهعینه میبینند که تروریستهای کنونی حاکم بر این کشور، صرفا به دنبال سرکوب مردم هستند و هیچ توجهی به اقدامات ماجراجویانه رژیم اشغالگر قدس یا ترکیه در طمعورزی به خاک سوریه ندارند. این در حالی است که غرور ملی مردم سوریه اجازه نمیدهد که منفعل بایستند و اجازه دهند که دشمنان کشورشان هر آنچه میخواهند علیه سوریه انجام دهند. اکنون اسرائیل سرزمینهای قابلتوجهی از جنوب سوریه را اشغال کرده و حتی تا نزدیکی دمشق نیز پیشروی داشته است. بگذریم که صهیونیستها بخش زیادی از توان نظامی هوایی، زمینی و دریایی سوریه را نیز نابود کردهاند. از سویی، ترکیه نیز در مناطق شمالی سوریه به اذعان برخی از تحلیلگران، به دنبال ایجاد منطقه حائل و حتی اشغال سرزمینی برخی مناطق از خاک سوریه است.
در مقابل همه این اقدامات که تعرض صریح به خاک سوریه هستند، تکفیریها هیچ کاری نکردهاند و جالب اینکه میگویند نه با ترکیه و نه اسرائیل سر جنگ ندارند؛ موضوعی که نقش چشمگیری در تحریک مردم سوریه برای ایستادگی در برابر تروریستهای تکفیری بازی میکند. درنهایت و سوم اینکه تحریرالشام و متحدانش قادر به تأمین عادیترین نیازهای زندگی روزمره مردم سوریه نیز نیستند.
گزارشهای مختلف حاکی از این است که روند فعالیتهای اداری در سوریه کاملا تعطیل شده و البته که نیازهای ابتدایی مردم نظیر آب و برق یا دسترسی به فروشگاهها جهت تأمین مایحتاجشان نیز به نحوی مؤثر رفع نمیشود. البته این موضوعات بههیچعنوان عجیب نیستند؛ زیرا اساسا تکفیریها از ظرفیتهای کافی در این حوزه برخوردار نیستند و تخصص ندارند. این وضع در صورت تداوم میتواند سناریوهای وخیمی را برای طبقه حاکمه کنونی سوریه نوید دهد. البته همین حالا نیز مردم سوریه در این رابطه اعتراضات جدی را علیه تروریستها مطرح میکنند.
رویکرد الجولانی برای رفع مشکلات کنونی در سوریه چیست؟
آنچه واضح است، این نکته است که تحریرالشام زمان زیادی ندارد و شخص ابومحمد الجولانی نیز تنها امیدش برای رفع مشکلات کنونی در سوریه را معطوف به دو مسئله کرده است: اول، سرکوب سنگین مردم و زهرچشمگرفتن از آنها و دوم، دریافت کمکهای مالی هنگفت از کشورهایی نظیر قطر و ترکیه و تزریق آنها به سوریه.
با این همه، تحریرالشام با توجه به بنیانهای خاص عقیدتی خود و البته پیوندهای خارجیاش، با مأموریت بسیار سخت و حتی غیرممکنی برای ایجاد ثبات و حکومت بر سوریه روبهروست. تحریرالشام و تروریستهای متحدش قادر نیستند در سوریه ایجاد اجماع کنند و این یعنی همواره هستههای نارضایتی و ناامنی در سوریه فعال خواهند بود. البته مسئله صرفا داخلی هم نیست و مواضع ضعیف تکفیریها در مقابل طمعورزان خارجی به خاک سوریه نیز بسترهای مساعدتری را برای تضعیف بیشازپیش تکفیریها فراهم خواهد کرد.
اساسا به همین دلیل هم هست که برخی از تحلیلگران مطرح در جهان غرب نظیر پروفسور جان میرشایمر، استاد دانشگاه شیکاگو در رشته علوم سیاسی یا الکساندر دوگین، نظریهپرداز مشهور روسی تأکید میکنند که تحریرالشام و حامیان خارجی آن بهویژه ترکیه، در وضعیت کنونی سرخوشیهای دوران ماهعسل خود در سوریه را دارند و خیلی زود این دوران نیز به پایان خواهد رسید؛ معادلهای که با تحققش، از واقعیتهای تازهای در سوریه رونمایی خواهد کرد و بحرانهای جدی امنیتی و سیاسی و اجتماعی را برای این کشور نوید میدهند؛ موضوعی که بههیچعنوان مطلوب تکفیریها و حامیانشان نیست.















